فرهنگ فارسی
فرهنگ معین
فارسی به عربی
پیشنهاد کاربران
من واژه یِ "اَبا کردن" را دارایِ ریشه یِ ناپارسی نمی دانم، چراکه پیشوندِ اوستاییِ " اَپَ:apa" به معنایِ " دور، جدا" به ریختهایِ زیر در پارسیِ میانه - نو آمده است:
1 - اَپی/اَبی
2 - اَپا/اَبا /وا
... [مشاهده متن کامل]
3 - اَپاچ/اَباز/باز
به باورِ من، در واژه یِ " اَبا کردن/داشتن و. . . "، واژه یِ " اَبا" ، همان " اَپی/اَبی" در زبانِ پارسیِ میانه بوده است. ما در زبانِ پارسیِ میانه واژه یِ " اَبی هلانیدن" را درست هممعنا با واژه یِ "اَبا کردن" داشته ایم که " اَبی" در اینجا به معنایِ "دور" است.
1 - اَپی/اَبی
2 - اَپا/اَبا /وا
... [مشاهده متن کامل]
3 - اَپاچ/اَباز/باز
به باورِ من، در واژه یِ " اَبا کردن/داشتن و. . . "، واژه یِ " اَبا" ، همان " اَپی/اَبی" در زبانِ پارسیِ میانه بوده است. ما در زبانِ پارسیِ میانه واژه یِ " اَبی هلانیدن" را درست هممعنا با واژه یِ "اَبا کردن" داشته ایم که " اَبی" در اینجا به معنایِ "دور" است.