ابا کردن


برابر پارسی: سرپیچدن از، سرپیچی کردن، نپذیرفتن

معنی انگلیسی:
balk, deny

فرهنگ فارسی

( مصدر ) امتناع کردن سرباز زدن ابا داشتن ابا آوردن .

فرهنگ معین

(اِ. کَ دَ ) [ ع - فا. ] (مص ل . ) سرباز زدن ، امتناع کردن .

فارسی به عربی

إِحْجام

پیشنهاد کاربران

همریشگی و هممعناییِ دو واژه یِ "بازداشتن" و " اَبا داشتن" و همچنین آوردنِ نکته ها و نمونه هایی از فعلهایی با پیشوندِ "باز/اَبا/اَبی" در زبانِ پارسیِ میانه - نو:
پیشوندِ اوستاییِ " اَپَ:apa" به معنایِ "دور، جدا" در پارسی به ریختهایِ زیر آمده است:
...
[مشاهده متن کامل]

" اَپا، اَبا، وا"؛
"اَپاچ ( اَپا. آچ ) ، اَباز ( اَبا. آز ) ، باز ( با. آز ) "؛
"اَپی، اَبی"؛
چنانکه پیداست تنها ناهمسانیِ میانِ دو پیشوندِ "اَپا/اَبا" و " اَپاچ/اَباز/باز" این است که ما در دومی تکواژِ دیگری بنامِ " - آچ/ - آز" را نیز داریم؛ درست بمانندِ پیشوندهایِ "فرا" و "فراچ ( فرا. آچ ) /فراز ( فرا. آز ) ".
. . . .
اگر شما زیرواژه یِ اوستاییِ " رَئود:raod" یا " رَئوث:raoϑ" به معنایِ "بازداشتن، منع کردن، جلویِ کسی را گرفتن و. . . " ( دسته بندیِ معناییِ سوم ) در ستونهایِ 1493 و 1494 از نبیگِ "فرهنگنامه یِ زبانِ ایرانیِ کهن" ( کریستین بارتولومه ) را بخوانید، به روشنی درمی یابید که اُزوارشِ این واژه به زبانِ پارسیِ میانه چنین بوده است ( من تنها واژگانی را که دارایِ پیشوندِ "اَپی/اَبی" هستند در اینجا می آورم ) :
1 - اَبی هلانیدن ( پارسی ) ، اَپی رانینیتَن/اَبی راندَن ( پارسیِ میانه ) ، اَپی اُپاروکینیتَن ( پارسیِ میانه )
همچنین در پارسی داریم:
فعلهایِ دارایِ پیشوندِ "باز" که در همین معنا ( یا معنایی نزدیک ) بکار رفته اند:
2 - بازداشتن، بازایستادَن، ( سر ) باززَدَن
فعلهایِ دارایِ پیشوندِ "اَبا" که در همین معنا ( یا معنایی نزدیک ) بکار رفته اند:
3 - اَباداشتن، اَباآوردَن، اَباکردَن
. . . . . . . . . . .
اکنون به من بگویید با فرهنگنامه هایِ فارسی و فرهنگستان براستی باید چه کرد؟!

سرپیچدن از، سرپیچی کردن، نپذیرفتن
من واژه یِ "اَبا کردن" را دارایِ ریشه یِ ناپارسی نمی دانم، چراکه پیشوندِ اوستاییِ " اَپَ:apa" به معنایِ " دور، جدا" به ریختهایِ زیر در پارسیِ میانه - نو آمده است:
1 - اَپی/اَبی
2 - اَپا/اَبا /وا
...
[مشاهده متن کامل]

3 - اَپاچ/اَباز/باز
به باورِ من، در واژه یِ " اَبا کردن/داشتن و. . . "، واژه یِ " اَبا" ، همان " اَپی/اَبی" در زبانِ پارسیِ میانه بوده است. ما در زبانِ پارسیِ میانه واژه یِ " اَبی هلانیدن" را درست هممعنا با واژه یِ "اَبا کردن" داشته ایم که " اَبی" در اینجا به معنایِ "دور" است.