اصطلاح: آبِ چاهِ کسی را خوردن ( گویش دهکردی )
۱. معنی در فارسی
اصطلاح �آبِ چاهِ کسی را خوردن� به این معناست که:
با کسی خو گرفته و به او یا محیط او وابسته شده باشد.
تحت تأثیر اخلاق، رفتار یا نفوذ کسی قرار گرفته باشد.
... [مشاهده متن کامل]
گاهی نیز به معنای اهلِ جایی شدن و با آنجا انس گرفتن به کار می رود.
این اصطلاح بر این باور قدیمی استوار است که نوشیدن آب یک محل، میان انسان و آن مکان یا مردمش نوعی پیوند ایجاد می کند.
۲. کاربرد در گویش دهکردی
این اصطلاح معمولاً وقتی گفته می شود که فردی:
دیگر دل کندن از جایی برایش سخت شده باشد.
به اخلاق یا عادت های خانواده یا منطقه ای خو گرفته باشد.
به فردی علاقه یا وابستگی پیدا کرده باشد.
۳. ریشه و پیشینه
این اصطلاح از یک باور کهن ایرانی سرچشمه می گیرد. در گذشته، آب چاه مهم ترین منبع آب هر آبادی بود و نوشیدن آب یک محل، نمادی از ساکن شدن، انس گرفتن و تعلق یافتن به آنجا محسوب می شد.
به همین دلیل، در بسیاری از گویش های ایران تعبیرهایی مانند:
�آبِ فلان جا را خورده�
�نان و نمکِ کسی را خورده�
�آب و خاکِ جایی را خورده�
همگی به مفهوم ایجاد پیوند و وابستگی اشاره دارند.
۴. جملهٔ نمونه
از وقتی آمده این روستا، انگار آبِ چاهِ اینجا را خورده؛ دیگر حاضر نیست برگردد.
می گویند داماد آبِ چاهِ آن خانواده را خورده و کاملاً با رسم و رسومشان خو گرفته است.
۵. نزدیک ترین معادل های انگلیسی
از آنجا که این یک اصطلاح فرهنگی است، معادل تحت اللفظی ندارد. نزدیک ترین معادل ها عبارت اند از:
to become attached to a place ⭐
to grow attached to someone or somewhere
to feel at home
to put down roots ( اگر منظور ماندگار شدن باشد )
to become accustomed to ( اگر تأکید بر عادت کردن باشد )
۶. اصطلاحات مرتبط
نان و نمک کسی را خوردن
آب و خاک جایی را خوردن
دل بستن
خو گرفتن
مأنوس شدن
۱. معنی در فارسی
اصطلاح �آبِ چاهِ کسی را خوردن� به این معناست که:
با کسی خو گرفته و به او یا محیط او وابسته شده باشد.
تحت تأثیر اخلاق، رفتار یا نفوذ کسی قرار گرفته باشد.
... [مشاهده متن کامل]
گاهی نیز به معنای اهلِ جایی شدن و با آنجا انس گرفتن به کار می رود.
این اصطلاح بر این باور قدیمی استوار است که نوشیدن آب یک محل، میان انسان و آن مکان یا مردمش نوعی پیوند ایجاد می کند.
۲. کاربرد در گویش دهکردی
این اصطلاح معمولاً وقتی گفته می شود که فردی:
دیگر دل کندن از جایی برایش سخت شده باشد.
به اخلاق یا عادت های خانواده یا منطقه ای خو گرفته باشد.
به فردی علاقه یا وابستگی پیدا کرده باشد.
۳. ریشه و پیشینه
این اصطلاح از یک باور کهن ایرانی سرچشمه می گیرد. در گذشته، آب چاه مهم ترین منبع آب هر آبادی بود و نوشیدن آب یک محل، نمادی از ساکن شدن، انس گرفتن و تعلق یافتن به آنجا محسوب می شد.
به همین دلیل، در بسیاری از گویش های ایران تعبیرهایی مانند:
�آبِ فلان جا را خورده�
�نان و نمکِ کسی را خورده�
�آب و خاکِ جایی را خورده�
همگی به مفهوم ایجاد پیوند و وابستگی اشاره دارند.
۴. جملهٔ نمونه
از وقتی آمده این روستا، انگار آبِ چاهِ اینجا را خورده؛ دیگر حاضر نیست برگردد.
می گویند داماد آبِ چاهِ آن خانواده را خورده و کاملاً با رسم و رسومشان خو گرفته است.
۵. نزدیک ترین معادل های انگلیسی
از آنجا که این یک اصطلاح فرهنگی است، معادل تحت اللفظی ندارد. نزدیک ترین معادل ها عبارت اند از:
to put down roots ( اگر منظور ماندگار شدن باشد )
to become accustomed to ( اگر تأکید بر عادت کردن باشد )
۶. اصطلاحات مرتبط
نان و نمک کسی را خوردن
آب و خاک جایی را خوردن
دل بستن
خو گرفتن
مأنوس شدن