خاندان کاردر یک خاندان بسیار. قدبمی اشرافی در سطح کشور های پاکستان ، افغانستان ، ایران و ترکیه است. نام اصلی این خاندان ، کاردر است که در تلفظ های گوناگون به حالت های کاردر، کاردار ، کاردگر ، کارتر ، کارتیر ، کردر ، کاردل خوانده می شود و این خاندان از نوادگان کاردر اردوانگان ( کرتیر نوید بزرگ ایران باستان و سازنده ی تقسیمات و ساختار ایرانشهر ) می باشند و قرن هاست که به همین نام خوانده می شوند.
... [مشاهده متن کامل]
پس از فوت کاردر اردوانگان در دوران پادشاهی ترسی ساسانی ، فرزندانش به امپراتوری بیزانس رفته و در کنستانتینوپولی ( استانبول امروزی ) مستقر شدند و تا دوران تیموری لنگ در همان منطقه بوده اند و با روی کار آمدن تیمور لنگ ، یکی از اعضای خاندان کاردر ، که خواهرزاده ی سلطان ییلدرم بایزید عثمانی بود علیه دایی خود شورید و به با تیمور به پایتخت عثمانی آنکارا حمله کرده و دایی خود را در قفس به سمرقند برد و سلطان عثمانی در قفس خود را با زهری در انگشترش کشت . در عوض حکومت قفقاز و طبرستان به اسماعیل خان کاردر رسید که به سلطان خان معروف شد .
نوادگان او سهراب خان نوری ، محمد زکی خان نوری کاردر ( مستوفی نوری ) ، محمدحسن خان نوری کاردر ، نصرالله خان کاردر ، محمد رحیم خان نوری کاردر، محمد زکی خان دوم مشهور به میرزا شریف خان نوری کاردر ، میرزا محمدصادق خان مستوفی نوری ( امین الدوله و وزیر کشور ناصر الدین شاه ) ، میرزا غلامحسین خان معتمدالسلطان حاکم رستمدار و فرمانده قشون کل مازندران و عضو انجمن ایالتی مازندران در عصر مشروطه ( شاخه ی ناحیه و لاویج و جوربند )
میرزا رفیع نوری ، میرزا علی نوری ، میرزا حبیب الله خان نوری ، میرزا مهدی خان کاردار ، میرزا تقی خان کاردار کیانی ، ( شاخه ی علی آباد )
از نوادگان این خاندان می باشند که هر کدام در مقامات عالی سیاسی و نظامی ملی و برخی محلی بوده اند .
پیوند این خانواده از طریق ازدواج های بسیار متعدد با خاندان نوری اسفندیاری سبب در هم تنیده شدن این دو خاندان و اتحاد آنها شده است .
این دو خاندان که خاندان های اصلی اشرافی در سطح ملی با خاستگاه نوری هستند ، معمولا با خاندان خواجه نوری رقابت های شدیدی داشته اند.
... [مشاهده متن کامل]
پس از فوت کاردر اردوانگان در دوران پادشاهی ترسی ساسانی ، فرزندانش به امپراتوری بیزانس رفته و در کنستانتینوپولی ( استانبول امروزی ) مستقر شدند و تا دوران تیموری لنگ در همان منطقه بوده اند و با روی کار آمدن تیمور لنگ ، یکی از اعضای خاندان کاردر ، که خواهرزاده ی سلطان ییلدرم بایزید عثمانی بود علیه دایی خود شورید و به با تیمور به پایتخت عثمانی آنکارا حمله کرده و دایی خود را در قفس به سمرقند برد و سلطان عثمانی در قفس خود را با زهری در انگشترش کشت . در عوض حکومت قفقاز و طبرستان به اسماعیل خان کاردر رسید که به سلطان خان معروف شد .
نوادگان او سهراب خان نوری ، محمد زکی خان نوری کاردر ( مستوفی نوری ) ، محمدحسن خان نوری کاردر ، نصرالله خان کاردر ، محمد رحیم خان نوری کاردر، محمد زکی خان دوم مشهور به میرزا شریف خان نوری کاردر ، میرزا محمدصادق خان مستوفی نوری ( امین الدوله و وزیر کشور ناصر الدین شاه ) ، میرزا غلامحسین خان معتمدالسلطان حاکم رستمدار و فرمانده قشون کل مازندران و عضو انجمن ایالتی مازندران در عصر مشروطه ( شاخه ی ناحیه و لاویج و جوربند )
میرزا رفیع نوری ، میرزا علی نوری ، میرزا حبیب الله خان نوری ، میرزا مهدی خان کاردار ، میرزا تقی خان کاردار کیانی ، ( شاخه ی علی آباد )
از نوادگان این خاندان می باشند که هر کدام در مقامات عالی سیاسی و نظامی ملی و برخی محلی بوده اند .
پیوند این خانواده از طریق ازدواج های بسیار متعدد با خاندان نوری اسفندیاری سبب در هم تنیده شدن این دو خاندان و اتحاد آنها شده است .
این دو خاندان که خاندان های اصلی اشرافی در سطح ملی با خاستگاه نوری هستند ، معمولا با خاندان خواجه نوری رقابت های شدیدی داشته اند.
طایفه ی ( ( کاردر ) ) و ( ( کاردگر ) ) از وابستگان ( ( تبار باکر ) ) محسوب می شوند. تبار باکر به [جهت مهاجر بودن] از اقوام ( ( شاه داغ ) ) باکو آذربایجان می باشند.
منبع: کتاب ادملاوند و شجره نامه اشاداد محسن داداش پور باکر
منبع: کتاب ادملاوند و شجره نامه اشاداد محسن داداش پور باکر
کاردر