مکتل
لغت نامه دهخدا
مکتل. [ م ِ ت َ ] ( ع اِ ) زنبیل. ج ، مکاتل. ( مهذب الاسماء ) ( زمخشری ) ( دهار ). زنبیل که پانزده صاع گنجد در آن. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( از ناظم الاطباء ). زنبیلی که از برگ خرما بافند و در آن خرما و جز آن حمل کنند و پانزده صاع در آن گنجد. مکتلة. ج ، مکاتل. ( از اقرب الموارد ). || محفد و آن چیزی است که ستور را درآن علف دهند. محتد. ( یادداشت به خط مرحوم دهخدا ).
پیشنهاد کاربران
پیشنهادی ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید