مؤنف

لغت نامه دهخدا

مؤنف. [ م ُءْ ن ِ ] ( ع ص ) روضة مؤنف ؛ مرغزار ستورنارسیده. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). نچریده. || ماء مؤنف ؛ آب که تا بینی رسد. || رساننده به مرغزار ستورنارسیده. || برانگیزنده بر ننگ. || دردمند بینی گرداننده. || شتاب کننده. ( از منتهی الارب ).
مؤنف. [ م ُ ءَن ْ ن َ ] ( ع ص ) نصل مؤنف ؛ پیکان تیزنوک. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ).
مؤنف. [ م ُ ءَن ْ ن ِ ] ( ع ص ) رساننده به مرغزار ستورنارسیده ( مرغزار نچریده ). و رجوع به مُؤْنِف شود. || برانگیزنده بر ننگ. ورجوع به مُؤْنِف شود. || تیزکننده پیکان. || طلب کننده گیاه. ( از منتهی الارب ).

پیشنهاد کاربران