مهداء
لغت نامه دهخدا
مهداء. [ م َ دَءْ ] ( ع اِ ) اول شب یا ثلث آن. پاسی از شب. ( از اقرب الموارد ). || آرامش شب. یقال : اتانا بعد مهدء اللیل ؛ آمد ما را پس از آرامش شب ، یعنی پس ازآنکه مردم خفته و آرام شده بودند. ( ناظم الاطباء ).
پیشنهاد کاربران
بسیار هدیه آورنده
نام بسیار زیبایی ست که در ایران به تعداد کمی وجود داردو همین خاص بودنش رو میرسونه
نام بسیار زیبایی ست که در ایران به تعداد کمی وجود داردو همین خاص بودنش رو میرسونه
آرامش شب
هدایت کننده