مسببه

لغت نامه دهخدا

( مسببة ) مسببة. [ م ُ س َب ْ ب َ ب َ ] ( ع ص ) مؤنث مسبب که نعت مفعولی است از مصدر تسبیب. دشنام داده شده. رجوع به مسبب و تسبیب شود. || ابل مسببة؛ شتران گزیده ، بدان جهت که در وقت در شگفت شدن از آنهاگویند «قاتلها اﷲ». ( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ).

پیشنهاد کاربران