مرهه

لغت نامه دهخدا

( مرهة ) مرهة. [ م ُ هََ ] ( ع اِ )سپیدی خالص. || گو و حفره که در آن آب باران گرد آید. ( از منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). || ( اِخ ) نام پدر بطنی است. ( منتهی الارب ).

پیشنهاد کاربران