برای انتخاب دیکشنری یا لغتنامه، اینجا را کلیک کنید.
99 1663 100 1
شبکه مترجمین ایران

قانون گرایی

قانون گرایی در دانشنامه اسلامی

رعایت قانون و اجرای آن در هر حکومت و جامعه ای لازم و مایه بقاء آن حکومت و جامعه است، همه افراد از پیامبر (صلی الله علیه و آله وسلّم) تا خلفای آن حضرت و سایر افراد همه باید تا ابد تابع قانون باشند. همان قانونی که از طرف خدای تبارک و تعالی نازل شده است. حکومت اسلامی قانون گرا و قانون محور است و پیامبر (صلی الله علیه و آله وسلّم) که به عنوان اولین مجری این حکومت مسوولیت سنگین آن را بر دوش کشید. در این مقاله به قوانین حاکم بر دولت نبوی اشاره می شود.
واژه قانون معرب کانون است و عربی نیست؛ ولی در عربی مستعمل است که در اصل سریانی یا یونانی می باشد و پس از انتقال به لغت عرب در معنای اندازه مقیاس اشیاء و هم چنین به معنی طریقه، روش، آداب، شریعت و. . به کار گرفته شده است.
قانون در اصطلاح
در اصطلاح این واژه به معنی حکم اجباری است که از دستگاه حکومت مقتدر مملکتی صدور می یابد و متکی بر طبیعت عالم و تمدن و متناسب با طبیعت انسان باشد و بدون استثناء شامل همه افراد مردم آن مملکت گردد و اهداف مستبدانه اشخاص در آن دخالتی ندارد.
لازمه وجود قانون
رعایت قانون و اجرای آن در هر حکومت و جامعه ای لازم و مایه بقاء آن حکومت و جامعه است و قانون مانند خون در عروق جامعه بشریت است؛ بنابراین می توان با صراحت گفت که اگر قانون وجود نداشت اجتماعی هم نبود و پیشرفتی هم حاصل نمی شد. حکومت اسلامی همان حکومت قانون اسلام است و حاکمیت از آن خدا و فرمان خداست. در این حکومت قانون اسلام یا فرمان خدا بر همه افراد و بر دولت اسلامی حکومت دارد. همه افراد از پیامبر (صلی الله علیه و آله وسلّم) تا خلفای آن حضرت و سایر افراد همه باید تا ابد تابع قانون باشند. همان قانونی که از طرف خدای تبارک و تعالی نازل شده است. حکومت اسلامی قانون گرا و قانون محور است و پیامبر (صلی الله علیه و آله وسلّم) که به عنوان اولین مجری این حکومت مسوولیت سنگین آن را بر دوش کشید، خود گرایش بسیار زیادی به اجرای قانون در جامعه داشت و حکومت وی حکومت قانون مدار بوده است. طبق این اصل همه باید بر محور قانون متحد شده و بر مبنای آن عمل کنند؛ زیرا نظم، انسجام و هماهنگی در جامعه در سایه ایمان به قانون و عمل به آن پدید می آید و اگر پ ...

قانون گرایی در دانشنامه ویکی پدیا

قانون گرایی
اگر برای عنوان فعلی این مقاله (یا عنوانی دیگر)، معادلی مناسب از منبعی معتبر یافتید، با ذکر آن منبع و با شیوهٔ صحیح ارجاع، آن را در متن مقاله قرار دهید و سپس مقاله را انتقال دهید. اگر نمی دانید چطور انتقال را انجام یا به درستی به منابع ارجاع دهید، در صفحهٔ بحث این مقاله درخواست خود را با قراردادن این متن بیان کنید:
قانون گرایی (به انگلیسی: Legal positivism)، مفهومی است که به اصالت قانون و اصول قضایی و حقوقی در روابط بین مردم و دولت و مابین مردم معتقد است.
برطبق این عقیده، در عرصه سیاست جهانی و رفتار بین المللی، ملاک عملکرد دول شرایط اخلاقی و اجتماعی نیست، بلکه روابط حقوقی و شرایط تابعه آن معیار است.
قانون گرایان بر این عقیده اند که دولت محصول قانون است و در مورد دولت، جامعه و کشور باید تنها صلاحیت حقوقی، قانونی و قضایی را در نظر آورد، هرچند با اخلاق و مذهب متغایر و متضاد باشد.


چنانچه، معنی واژه بالا (برگرفته از دانشنامه ویکی پدیا)، نادرست یا مخالف قوانین جمهوری اسلامی ایران است، خواهشمند است گزارش دهید تا بررسی و حذف گردد => [گزارش]

قانون گرایی در دانشنامه آزاد پارسی

قانون گرایی (Legalism)
مکتب فلسفۀ چینی درباب کشورداری عملی و کارآمدی مستقل از اخلاق. بزرگ ترین نمایندۀ این مکتب هان فی، یکی از شاگردان پیشین شونزی، بود که غالباً با نیکولو ماکیاولی مقایسه می شود، اما قانون گرایی به فایده باوری، فلسفۀ دولت مدارِ هگل، یا نظام خودکامۀ جدید شباهت بیشتری دارد. قانون گرایی عمدتاً ارتباط داشت با قوانین تدوین شدۀ غیرشخصی که فرمانروای خردمند به کمک آن ها می توانست کشورش را بی دردسر اداره کند؛ این مکتب با آیین کنفوسیوس مخالف بود و از اصلاح اخلاقی و معیارهای اجتماعیِ سنتّی به شدت انتقاد می کرد. پرورش فضیلت به منزلۀ امری بالقوه آشوبگرانه به انتقاد گرفته می شد؛ فیلسوفان قانون گرا عامّۀ مردمی را ترجیح می دادند که، بر طبق آنچه پیش بینی می شود، خودخواه باشند و از طریق پاداش ها و کیفرهایی خشک و ثابت بتوان به آسانی آنان را مهار کرد. هان فی انتظار داشت که فرمانروا در محدودۀ قانون عمل کند و درنتیجه ثبات و نظم اجتماعی برقرار شود؛ سایر قانون گرایان از انقیاد مردم به نفع فرمانروا ابراز خرسندی می کردند. هدف ماشینِ حکومتِ قانون گرا فقط جنگ بود، زیرا قانون گرایی در دورۀ ظهور «دولت های متخاصم» (۴۰۳-۲۲۱پ م) پدید آمد؛ این دوره با روی کار آمدن سلسلۀ «چو» در چین به پایان رسید. هان فی می گفت که افزایش جمعیت و کمبود فشارهایی را ایجاد کرده اند که از طریق اجرای اخلاقیات سنتّی قابل رفع نیستند. در واقع گمان می رفت که همۀ طبقات جز سربازان و کشاورزان زایدند؛ مسئولان دولتی می بایست از لحاظ قابلیت با سخت گیری هرچه تمام تر آزموده شوند، اما مقام مسئولی که از محدودۀ وظایفش پا فراتر می گذاشت می بایست مثل کسی که در اجرای وظایفش کوتاهی می کرد به شدت کیفر ببیند. در قرن ۳پ م شی هوانگ دی اصول معتقدات سلسلۀ هان فی را پذیرفت و از آن برای غلبه بر کشور چین و متحدکردن آن تحت فرمانروایی سلسلۀ «چین» استفاده کرد؛ سقوط سریع این سلسله موجب شد که مکتب قانون گرایی بی اعتبار گردد. اما بسیاری از آزموده هایش، به ویژه تحقیق و تفحّص دربارۀ مقام های رسمی دولت، برای همیشه جذب شیوۀ مرسوم حکومت کنفوسیوسی شد.

قانون گرایی را به اشتراک بگذارید

پیشنهاد کاربران

معنی یا پیشنهاد شما



نام نویسی   |   ورود

پارچه گرامی

تازه ترین پیشنهادها

عبارات و کلمات کلیدی مرتبط

• معنی قانون گرایی   • مفهوم قانون گرایی   • تعریف قانون گرایی   • معرفی قانون گرایی   • قانون گرایی چیست   • قانون گرایی یعنی چی   • قانون گرایی یعنی چه  

توضیحات دیگر

معنی قانون گرایی

کلمه : قانون گرایی
اشتباه تایپی : rhk,k 'vhdd
عکس قانون گرایی : در گوگل

آیا معنی قانون گرایی مناسب بود ؟           ( امتیاز : 99% )