برای انتخاب دیکشنری یا لغتنامه، اینجا را کلیک کنید.
95 1728 100 1
شبکه مترجمین ایران

عقال

/'eqAl/

معنی عقال در لغت نامه دهخدا

عقال. [ ع ِ ] (ع اِ) شتر ماده ٔ نوجوان. (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). || زکات یک سال از شتران و گوسپندان. (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد): أدیت ُ عقال السنة؛ صدقه ٔ سال را پرداختم و «مصدق » هرگاه عین شتر را بگیرد گویند «أخذ عقالا» و اگر بهای آنها را بستاند، گویند «أخذ نقداً». (از اقرب الموارد). و رجوع به عقالان شود. || رسن که بدان ساق و وظیف شتر را بهم بندند. (منتهی الارب ). ریسمانی که شتر را از میان «ذراع » وی بدان بندند. (از اقرب الموارد). زانوبند شتر. (دهار). رسنی که بدان ساق شتر بندند و یا پای دیگر ستوران بندند. (غیاث اللغات ) (از آنندراج ). ج ،عُقُل. (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد) :
ایا گردنت بسته بر در شاه
ضیاعی یا عقاری یا عقالی.
ناصرخسرو.
تاجم سر پرمغز را ولیکن
مر پای تهی مغز را عقالم.
ناصرخسرو.
ای کرده ترا بسته ٔ مطواع فلان میر
آن پنج کسش ساز و دو سه اسب عقالش.
ناصرخسرو.
عقل تا با خود منی دارد عقالش دان نه عقل
چون منی زو دور گشت آنگه دوا خوانش نه دا.
خاقانی.
دریا ز شرم جودش بگریختی چو زیبق
اما چهار میخ است اینک زمین عقالش.
خاقانی.
سلطان شیطان غیرت را به عقال شریعت ببست. (ترجمه ٔ تاریخ یمینی ص 376). بر حسب خبث فعال هر یک عقال نکال آن کشیدند. (جهانگشای جوینی ). اکنون که عقل که عقال جنون جوانان است روی نمود. (جهانگشای جوینی ).
تا رهی از فکر و وسواس و حیل
بی عقال عقل در رقص الجمل.
مولوی.
پس بکوشی و به آخر از کلال
خودبخود گوئی که العقل عقال.
مولوی.
امر تو مرکبان زمین را کند روان
نهی تو بختیان فلک را نهد عقال.
خواجه جمال الدین سلمان (از آنندراج ).
تعقیل ؛ عقال بسیار بر پای شتر بستن. (از منتهی الارب ). || رشته ای که تازیان دور سر بندند. (فرهنگ فارسی معین ). ریسمان مانندی که مرد بدور سر خود بندد، و آن مأخوذ از معنی زانوبند شتر است. (از اقرب الموارد). || عقال المئین ؛ مرد شریف که هرگاه اسیر و بندی شود فدیه ٔ ا ...

معنی عقال به فارسی

عقال
زانوبندشتر، ریسمانی که با آن زانوی شتررامیبندند، رشتهای که مردان عرب دورسرمیبندند
( اسم ) جمع عقل ۱ - ریسمانی که بدان زانوی شتر را بندند . ۲ - رشته ای که تازیان دور سر بندند . توضیح این کلمه به معنی مفرد استعمال شود و مفرد آن در فارسی مورد استعمال ندارد .
ابن شیه مکنی به ابوشیطم محدث است
( اسم ) دستار بزرگی که عریان بجای کلاه بر سر گذارند و بر روی آن عگال ( عقال ) بندند.
که ساقها بهم نزدیک و رانها از یکدیگر گشاده دارد . آدمی یا اسپ .

معنی عقال در فرهنگ معین

عقال
(عِ) [ ع . ] (اِ.) ۱ - ریسمانی که با آن زانوی شتر را می بندند. ۲ - رشته ای که مردان عرب دور سر می بندند.

معنی عقال در فرهنگ فارسی عمید

عقال
۱. بندی که اعراب کوفیه را با آن به سر خود می بندند.
۲. [قدیمی] زانوبند شتر، ریسمانی که با آن زانوی شتر را می بندند.

عقال را به اشتراک بگذارید

پیشنهاد کاربران

محقق
کنایه از چیز کم ارزش: فعار علی حامی الحمی و هو فی الحمی اذا ضل فی البیدا عِقالُ بعیر
ننگ است بر کسی که نگهبان قرقگاه است و خود در آنجا است که عقال شتری در بیابان گم شود.
(ارشاد القلوب، ج۲، ص۳۴۷)
این شعر به در پناه حضرت امیر بودن کسی اشاره دارد که در نجف به خاک سپرده می شود.‌

معنی یا پیشنهاد شما



نام نویسی   |   ورود

پارچه گرامی

عبارات و کلمات کلیدی مرتبط

• خرید عقال   • دشداشة   • عقال رو به بالا بود   • لباس عربی   • کوفیه   • عقاب   • آموزش بستن چفیه عربی   • معنی عقال   • مفهوم عقال   • تعریف عقال   • معرفی عقال   • عقال چیست   • عقال یعنی چی   • عقال یعنی چه  

توضیحات دیگر

معنی عقال

کلمه : عقال
اشتباه تایپی : urhg
آوا : 'eqAl
نقش : اسم
عکس عقال : در گوگل

آیا معنی عقال مناسب بود ؟           ( امتیاز : 95% )