عربی

/~arabi/

برابر پارسی: زبان تازیان، زبان تازی، تازی
شبکه مترجمین ایران

فارسی به انگلیسی

arabic, arabian, the arabic language

مترادف ها

arab (صفت)
عرب، عربی

arabian (صفت)
عربی

arabic (صفت)
عربی، تازی

لغت نامه دهخدا

عربی. [ ع َ رَ بی ی ] ( ص نسبی ) منسوب به عرب. از عرب. عرب عربی ، ای بین العروبة و العروبیة. ( منتهی الارب ). کسی که نسبت صحیح دارد درعرب هرچند که به شهر آرام گیرد. رجوع به عرب شود.
- یاء عربی ؛ یاء معروف ، مقابل یاء فارسی ، یاء مجهول. ( یادداشت مؤلف ).
|| زبان عرب. ( یادداشت مؤلف ). یکی از السنه سامی. ( ایران باستان ص 12 ). || جوسپید. || خوشه جو سپید. ( از منتهی الارب ). || واحد عِراب. ( اقرب الموارد ). رجوع به عراب شود. || ( اِ ) در تداول عامه بگفته صاحب آنندراج نوعی از پاافزار که تمام پا را می پوشاند و آنرا اجلاف ولایت میپوشند و گوید از اهل زبان بتحقیق پیوسته است. ( آنندراج ) :
عجم است آن عربی دوز و منش هندویم
چون کنم یاد از آن مه ، عربی میگویم
گاه همچون عربی سینه من سازد چاک
سختیان وار گهی تیغ کشد بر رویم
بسکه غلطید براهش در اشکم چون گوی
تکمه ها بر عربی بست قطار از کویم
آبخورد عربی را چو رساند برلب
حسرتی میخورم و دست ز جان میشویم.
سیفی.

عربی. [ ع َ رَ ] ( اِخ ) نبی عربی. محمد رسول اﷲ ( ص ) و فی الحدیث «لاتنقشوا فی خواتیمکم عربیا» یعنی در نگین خود نقش لفظ محمد رسول اﷲ کنده نکنید... ( منتهی الارب ).

عربی. [ ع َ رَ ] ( اِخ ) ابراهیم بن عربی کوفی. راوی است واعمش از وی روایت کند. ( اللباب فی تهذیب الانساب ).

عربی. [ ع َ رَ ] ( اِخ ) ابوحامد عربی بن یوسف بن محمد احمدی. فاضل و از مردم فاس مراکش بود. او راست : عقدالدرر، شرح نخبةالفکر، الطرفة. ( از الاعلام زرکلی ).

عربی. [ ع َ رَ ] ( اِخ ) ابوسلمة الزبیربن عربی البصری. وی از ابن عمر روایت دارد و حمادبن زید و معمر ازو روایت کنند. ( اللباب فی تهذیب الانساب ).

عربی. [ ع َ رَ ] ( اِخ ) ابوعبداﷲ محمدبن علی بن محمدالعربی. از مردم سمنان و شیخ صوفیه بود. از ابوالقاسم قشیری سماع حدیث کرد و به سال 528 تا 527 درگذشت. ( اللباب فی تهذیب الانساب ).

عربی. [ ع َ رَ ] ( اِخ ) الدرقاوی. ابوعبداﷲ محمدالعربی احمدالحسینی نزیل قبیله از والیه. متوفی به سال 1329 هَ. ق. از دانشمندان است. ( معجم المطبوعات ج 2 ).

عربی. [ ع َ رَ ] ( اِخ ) حسین بن عربی بصری راوی است. ( از لباب الانساب ).

عربی. [ ع َ رَ ] ( اِخ ) عبداﷲبن محمدبن سعیدبن عربی الطائفی ، راوی است.بیشتر بخوانید ...

فرهنگ فارسی

( زبان ) یکی از زبانهای سامی است که قوم عرب بدان تکلم کند و آن با عبری و آرامی و سریانی خویشاوندی دارد زبان تازی .
دهی است از دهستان حومه بخش خورموج شهرستان بوشهر جلگه و گرمسیر

فرهنگ معین

(عَ رَ ) [ ع . ] (ص نسب . ) ۱ - از نژاد عرب . ۲ - زبان مردم عرب .

فرهنگ عمید

۱. زبانی از شاخۀ زبان های سامی که در شبه جزیرۀ عربستان، شمال قارۀ افریقا و کشورهای کویت، عراق، فلسطین، امارات، و چند کشور دیگر رایج است.
۲. (صفت نسبی ) مربوط به قوم عرب: رقص عربی.

دانشنامه اسلامی

[ویکی الکتاب] معنی عَرَبِیٌّ: عربی
معنی ءَأَعْجَمِیٌّ: غیر عربی - نامفهوم( اعجمی :کسی که سخن گفتنش غیر عربی و غیر بلیغ است، چه اینکه اصلا عرب نباشد ، یا آنکه عرب باشد ولی لکنتی در زبانش باشد -کسی که نمی تواند درست صحبت کند)
معنی أَعْجَمِینَ: غیر عربها(جمع اعجمی :کسی که سخن گفتنش غیر عربی و غیر بلیغ است، چه اینکه اصلا عرب نباشد ، یا آنکه عرب باشد ولی لکنتی در زبانش باشد -کسی که نمی تواند درست صحبت کند)
معنی تَّنُّورُ: تنور- محل پختن نان(از کلمات مشترک بین عربی و فارسی واحتمالاً اصلش فارسی است)
معنی غَدٍ: فردا(البته همانطور که درفارسی هم میگوییم فردا که پیر شدی منظورمان از فردا دقیقاً روز بعد نیست در عربی نیز همین گونه است)
معنی جَهَنَّمُ: جهنّم - دوزخ (اسمی است از اسمای آتش آخرت . بعضی گفتهاند این لفظ از قول عرب که به چاه بسیار عمیق جهنام میگوید اخذ شده . بعضی دیگر گفتهاند که این کلمه لغتی است فارسی که در زبان عربی شایع شده است . )
معنی فِرْدَوْسِ: بهشت - بالای بهشت (در مورد این کلمه هم ضمیر مذکر استفاده می شود وهم مؤنث و به طوری که گفته شده کلمهای است رومی به معنای بستان و بعضی هم گفتهاند کلمهای است سریانی به معنای تاکستان و اصل آن فرداس بوده ، و بعضی دیگر گفتهاند کلمهای است سریانی و به معنای ...
معنی عُزَیْرٌ: عزیر که یهود او را به زبان عبری عزرا میخواند، همچنانکه نام یسوع وقتی از عبری به عربی وارد شده به صورت کلمه عیسی درآمده ، و بطوری که میگویند کلمه یوحنا ی عبری در عربی یحیی شده است . و این عزرا همان کسی است که دین یهود را تجدید نمود ، بخت النصر مردان ی...
معنی شُعُوباً: نژادها (جمع شِعب اما کلمه شعب در مورد زمین عبارت است از دامنه چند دره که اگر از طرف دامنه نگاه کنی به نظرت میرسد یک زمین است که در آخر ، چند شقه شده ، و اگر از طرف درهها نگاه کنی به نظرت میرسد که چند تکه زمین است که در آخر یکی شده بعضی دیگر گفتهاند ...
معنی یُلْحِدُونَ إِلَیْهِ: به او اشاره ای نادرست می کنند - به او نسبتی نادرست می دهند (الحاد به معنای انحراف است .عبارت "ﭐلَّذِینَ یُلْحِدُونَ فِی ءَایَاتِنَا "یعنی : کسانیکه آیات ما را از جایگاه واقعیش منحرف می کنند و تغییر می دهند و به تفسیر و تأویلی نادرست متوسل می شوند.الح...
معنی سِجِّیلٍ: کلوخ - سنگ گِل(برخی گفته اند اصلش از سجین به معنی آتش است و برخی دیگر گفته اندهمان "سنگ گِل " فارسی بوده که بعدها عربی شده است . بعضی دیگر گفتهاند : این کلمه از سجل گرفته شده که به معنای کتاب است ، گویا که در آن سنگریزهها چیزی نوشته شده که مستلزم ع...
معنی مَسِیحُ: لقب حضرت عیسی بن مریم علی نبینا و علیه السلام (مسیح به معنای ممسوح (مسح شده)است و اگر آن جناب را به این نام نامیدند ، به این مناسبت بوده که آن جناب ممسوح به یمن و برکت و یاممسوح به تطهیر از گناهان بوده و یا با روغن زیتون تبرک شده ممسوح گشته ، چون ان...
ریشه کلمه:
عرب (۲۲ بار)

«عَرَبِیّ» همان گونه که «راغب» در «مفردات» می گوید: به معنای سخن فصیح و روشن است (الفَصیح البیّن من الکلام) و لذا هنگامی که گفته می شود «اِمرأة عروبة» مفهومش این است: زنی که با رفتار و کردارش از عفت و پاکدامنی و محبت خود نسبت به همسرش خبر می دهد.
این احتمال نیز داده شده است که «عربیّ» در اینجا به معنای شریف است، چرا که این کلمه به همین معنا نیز در لغت آمده است.

[ویکی فقه] عربی (قرآن). عربی (قرآن)، یکی از اوصاف قرآن را می گویند.
یکی از اسامی و صفات قرآن «عربی» است: (انا انزلناه قرآنا عربیا)؛ «ما آن را به صورت قرآنی عربی نازل کردیم». . «عربی» در لغت به معنای « زبان عربی » و نیز به معنای « سخن فصیح » آمده است.
معانی لفظ عربی
لفظ «عربی» در قرآن نیز به همین دو معنا آمده است:
← معنای اول
۱. ↑ یوسف/سوره۱۲، آیه۲.
...

دانشنامه عمومی

عربی صفت نسبی به معنای منسوب به عرب است و شاید به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
زبان عربی
الفبای عربی

عربی (دشتی). مختصات: ۲۸°۴۲′۳۹″شمالی ۵۱°۱۹′۵۴″شرقی / ۲۸٫۷۱۰۹°شمالی ۵۱٫۳۳۱۷۴°شرقی / 28.7109; 51.33174
روستای عربی بانک اطلاعات روستاهای دارای دهیاری ایران
آمار جمعیت روستایی استان بوشهر سایت اطلاع رسانی استان بوشهر (معاونت برنامه ریزی استانداری بوشهر)
دهستان ها و روستاهای شهرستان دشتی سایت مرکز پژوهش های مجلس شورای اسلامی (مصوبه ۱۸آبان ۱۳۶۵ خورشیدی).
تاریخ تحولات سیاسی - اجتماعی دشتی، حبیب الله سعیدی نیا، نشر موعود اسلام، بوشهر (۱۳۸۳)، ص ۳۸۶-۳۸۸.
عربی، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان دشتی استان بوشهر ایران.
این روستا در دهستان مرکزی دشتی قرار دارد و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ آمار رسمی جمعیت آن (۲۵۳ خانوار) ۱۰۹۶ نفر می باشد.
گزارش تخلف یا اشتباه در معنی

فارسی به عربی

عربی

ارتباط محتوایی

برابر پارسیزبان تازیان، زبان تازی، تازیلغت نامه دهخداعربی. [ ع َ رَ بی ی ] ( ص نسبی ) منسوب به عرب. از عرب. عرب عربی ، ای بین العروبة و العروبیة. ( منتهی ...فرهنگ فارسی( زبان ) یکی از زبانهای سامی است که قوم عرب بدان تکلم کند و آن با عبری و آرامی و سریانی خویشاوندی دا ...فرهنگ معین(عَ رَ ) [ ع . ] (ص نسب . ) ۱ - از نژاد عرب . ۲ - زبان مردم عرب .فرهنگ عمید۱. زبانی از شاخۀ زبان های سامی که در شبه جزیرۀ عربستان، شمال قارۀ افریقا و کشورهای کویت، عراق، فلسطی ...دانشنامه اسلامی[ویکی الکتاب] معنی عَرَبِیٌّ : عربی معنی ءَأَعْجَمِیٌّ : غیر عربی - نامفهوم ( اعجمی :کسی که سخن ...دانشنامه عمومیعربی صفت نسبی به معنای منسوب به عرب است و شاید به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد: زبان عربی الفب ...
معنی عربی، مفهوم عربی، تعریف عربی، معرفی عربی، عربی چیست، عربی یعنی چی، عربی یعنی چه، نزول قرآن، پیامبر، سخنور، خداوند، تحدی، نبوت پیامبر، سوره فصلت، سوره شعراء، سوره مریم، سوره نحل، ابهام، عربی اهنگ، عربي هفتم، زبان عربی آموزش، عربی کنکور، درس عربی، زبان به عربی، کتاب عربی، تاریخچه زبان عربی
برچسب ها: لغت نامه دهخدا، لغت نامه دهخدا با حرف ع، فرهنگ فارسی، فرهنگ فارسی با حرف ع، فرهنگ معین، فرهنگ معین با حرف ع، فرهنگ عمید، فرهنگ عمید با حرف ع، دانشنامه اسلامی، دانشنامه اسلامی با حرف ع، دانشنامه عمومی، دانشنامه عمومی با حرف ع، دانشنامه کاربران، دانشنامه کاربران با حرف ع
کلمه: عربی
کلمه بعدی: عربی ادبیات
اشتباه تایپی: uvfd
آوا: /~arabi/
نقش: صفت
عکس عربی : در گوگل
معنی عربی

پیشنهاد کاربران

معنی:مرتفعان

عَرَبی / اَرَبی
وارون اِنگاشت آمِگان واژه ی عَربی/ اَربی هم ریشه با ایران است و از همین روی است که بسیاری از واژگان اَرَبی و ایری یا پارسی هَم شِرکَند ( مُشتَرَکَند ) :
ایران : ایر - آن
عَرَبی / عَرَب / اَرَبی : اَر - بی
ایر و اَر = آر : آذَر ، آتَش ، هیر ، خورشید
بی در اَرَبی یَنی be = زندگی ، زیست در اینجا آهنگ و مُراد و مَقصود : کَس ، شَخص، فَرد ، انسان یا موجود زنده ؛ در کُل این دو ویس و قوم در دو سوی بزرگترین مرکز تمدنی / کَندار شهریگری : رودهای تیزرود / دجله،
فُرات : بنگرید با :
انگلیسی : flow , آلمانی : fliess = جاری ، شاری ، رَواناب
کارون و کَرخه و خَلیج/ شاخاب/ کَنداب پارس یا خَلیج ِ آر
می زیستند و به آر به مینه ی آذر یا آتش در آسمان و زمین باور داشتند .
یاسر بلوچ
الله
عربی قران
مشاهده پیشنهاد های امروز

معنی یا پیشنهاد شما