برای انتخاب دیکشنری یا لغتنامه، اینجا را کلیک کنید.
99 1558 100 1
شبکه مترجمین ایران

عبدالحسین آیتی

عبدالحسین آیتی در دانشنامه اسلامی

عبدالحسین آیتی بافقی یزدی، ادیب و شاعر و نویسنده ایرانی، در تفت از توابع یزد، در خانواده ای روحانی به دنیا آمد. عبدالحسین در نوجوانی به لباس روحانیت درآمد و به آموزش ادبیات و علوم اسلامی پرداخت. وی در سال ۱۳۲۰ق /۱۹۰۳م بر اثر تطمیع و اغوای بهاییان به آنان پیوست، آنگاه از جامعه مسلمانان رانده شد و تقریباً ۱۸ سال به سیاحت و تبلیغ بهاییگری پرداخت. آیتی سفری به اروپا کرد و در آنجا به بطلان ادعای سران بهاییت، مبنی بر پیوستن مردم اروپا به این مذهب، پی برد. آنگاه مانند جمعی دیگر از فریب خوردگان، این مذهب را ترک کرد. وی در سال ۱۳۵۸ ق /۱۹۳۹م به یزد بازگشت و به تدریس در دبیرستانها مشغول شد و سرانجام در همان شهر درگذشت.ضیایی، آواره و آیتی تخلص های شعری او در دوران های متفاوت زندگی اش می باشند.
عبدالحسین آیتی بافقی یزدی (۱۲۸۸_۱۳۷۲ ق /۱۸۷۱ -۱۹۵۳م)، ادیب و شاعر و نویسنده ایرانی، در تفت از توابع یزد، در خانواده ای روحانی زاده شد. پدرش، شیخ محمد_معروف به حاج آخوند تفتی _ از ائمه جماعت و واعظان فاضل یزد، در زادگاه خویش مرجع امور مذهبی بود. عبدالحسین در نوجوانی به لباس روحانیت درآمد و به آموزش ادبیات و علوم اسلامی پرداخت. درسال ۱۳۰۳ق /۱۸۸۶م به یزد رفت و در مدرسه خانِ بزرگ به تحصیل مقدمات ادامه داد. درسال ۱۳۰۵ق / ۱۸۸۸م، به عتبات عالیات سفر کرد و به فراگیری فقه و اصول پرداخت. یک سال بعد پدرش درگذشت و او به زادگاه خویش بازگشت و در سال ۱۳۱۱ق / ۱۸۹۴م، به جای پدر نشست و به امامت جماعت و وعظ پرداخت. وی در ادب فارسی صاحب قریحه بود و از سالهای نوجوانی شعر می سرود و «ضیایی » تخلص می کرد.او در سال ۱۳۲۰ق /۱۹۰۳م بر اثر تطمیع و اغوای بهاییان به آنان پیوست. آنگاه از جامعه مسلمانان رانده شد و تقریباً ۱۸ سال به سیاحت و تبلیغ بهاییگری پرداخت. در اوایل همین دوران، کواکب الدریة فی مآثر البهائیة را درباره تاریخ پیدایش این مذهب نوشت. در طی این سالها همچنان شعر نیز می سرود، و به دستور عبدالبهاء، رهبر بهاییان، تخلص خود را به« آواره » تغییر داد. در سالهای آخر زندگی عبدالبهاء مدت ۳ ماه در حیفا مهمان وی بود و با آنکه در این مدت، به اعتراف خودش بطلان دعوی بهاییان را دریافته بود، از ترک این مذهب خودد ...

عبدالحسین آیتی در دانشنامه ویکی پدیا

عبدالحسین آیتی
عکس عبدالحسین آیتی


چنانچه، معنی واژه بالا (برگرفته از دانشنامه ویکی پدیا)، نادرست یا مخالف قوانین جمهوری اسلامی ایران است، خواهشمند است گزارش دهید تا بررسی و حذف گردد => [گزارش]

نقل قول های عبدالحسین آیتی

عبدالحسین آیتی با تخلُّص اصلی آیتی (تخلص پیشین:ضیایی و آواره) (۱۸۷۱، تفت، یزد - ۱۹۵۳، یزد) ادیب، آموزگار، روزنامه نگار، تاریخ نگار، مؤلف، شاعر فارسی-عربی و مبلغ بهائی بازفراگشتهٔ ایرانی بود.
• «این جانب در سال ۱۲۷۸ قمری در قصبهٔ تفت از توابع شهر یزد در یک خاندان مذهبی متولد شدم. پدرم مرحوم حاجی ملامحمد از علما و پیشوایان اسلامی بود. از این رو، تحصیلات من همه از علوم اسلامی بود و هنوز طفلی نابالغ بودم که عمامه به سرم نهادند و بر عرشهٔ منبرم جای دادند؛ ولی طبع و قریحه ام متمایل به انشاء نثرهای ادبی و شعرهای فارسی و عربی بود.»
• «پدرم مشوق شاعری ام بود و تخلص ضیایی به من عطا نمود. کم کم طبع شاعری ام به کار افتاد ولی نثر فصیح را هم مانند شعر بلیغ دوست می داشتم و در ضمن تحصیل منطق و فقه و تفسیر، گاهی غزلی و چکامه ای می سرودم.»
• «در بیست سالگی پدرم درگذشت، در بیست و پنج سالگی مرا به جای او به مسجد بردند و محراب و منبر به من سپردند، در سی سالگی با بهائیان دمخور شدم و از وطن مألوف مهاجرت کرده، دستار از سر افکندم و ریش را از بن برکندم و به جهانگردی پرداختم. چون محرم اسرار شده و مقامی عالی یافته بودم، رئیس المبلغین شدم…

عبدالحسین آیتی را به اشتراک بگذارید

معنی یا پیشنهاد شما



نام نویسی   |   ورود

عبارات و کلمات کلیدی مرتبط

• معنی عبدالحسین آیتی   • مفهوم عبدالحسین آیتی   • تعریف عبدالحسین آیتی   • معرفی عبدالحسین آیتی   • عبدالحسین آیتی چیست   • عبدالحسین آیتی یعنی چی   • عبدالحسین آیتی یعنی چه  

توضیحات دیگر

معنی عبدالحسین آیتی

کلمه : عبدالحسین آیتی
اشتباه تایپی : ufnhgpsdk Hdjd
عکس عبدالحسین آیتی : در گوگل

آیا معنی عبدالحسین آیتی مناسب بود ؟           ( امتیاز : 99% )