برای انتخاب دیکشنری یا لغتنامه، اینجا را کلیک کنید.
98 1343 100 1

صاحب بن عباد

معنی صاحب بن عباد در لغت نامه دهخدا

صاحب بن عباد. [ ح ِ ب ِب ْ ن ِ ع َب ْ با ] (اِخ ) نام وی اسماعیل ، مکنی به ابی القاسم و ملقب به صاحب و کافی الکفاة. ابن خلکان گوید: او نخستین کس است از وزراء که لقب صاحب گرفت بدان سبب که مصاحب ابوالفضل بن العمید بود و او را صاحب ِ ابن عمید میگفتند و چون به وزارت رسید این لقب بر او بماند. صابی در کتاب التاجی گوید: صاحب را از آنجهت بدین لقب خواندند که از کودکی همنشین مؤیدالدولةبن بویه بود و او وی را صاحب نامید و از کودکی بدین لقب مشهور بود. سپس هرکه پس ازاو به وزارت رسید به صاحب ملقب شد. اما لقب کافی الکفاة را گویا مؤیدالدوله بسبب لیاقتی که در روزگار کتابت از وی مشاهده کرد بدو داده است ، ولی در این شعرکه صاحب خود در مدح فخرالدوله سروده است اشارتی است که وی لقب کافی الکفاة را از طرف فخرالدوله یافته :
تأنق فیه عبده و ابن عبده
و غرس ایادیه و کافی کفاته.
وی از خاندانی ایرانی است و مورخین او را دیلمی و از طالقان دانسته اند و نام پدران وی چنین ضبط شده : اسماعیل بن عبادبن عباس بن عبادبن احمدبن ادریس ، لیکن در دو بیتی که یاقوت در معجم الادباء در مدح و ذم وی آورده است بجای عباددوم عبداﷲ ذکر شده. رستمی در مدح وی گوید:
یهنی ابن عبادبن عباس بن عبَ
َد اﷲ نعمی بالکرامة تردف.
و سلامی در نکوهش وی سراید:
یا ابن عبادبن عبا-
س بن عبداﷲ حرها.
پدران صاحب نیز از کُتّاب و ادباء عصر خویش بوده اند. یاقوت گوید (معجم الادباء ج 2 ص 274): پدر وی عباد، ابوالحسن کنیت داشت و از اهل علم و فضل بود. از ابی خلیفه فضل بن خباب و دیگر بغدادیان و اصفهانیان و مردم ری سماع داشت و کتابی نیکو در احکام قرآن تصنیف کرد و در آن به یاری مذهب اعتزال برخاست. از او فرزند وی و ابن مردویه ٔ اصفهانی روایت کنند. وی بسال 385 هَ. ق. سال مرگ پسر خویش درگذشت . برخی از شعراء در مدایح خویش صاحب را از خاندان وزارت خوانده اند، چنانکه ابوسعید رستمی گوید:
ورث الوزارة کابراً عن کابر
موصولةالاسناد بالاسناد
یروی عن العباس عباد وزا-
رته و اسماعیل عن عباد.
(معجم الادباء ج 2 ص 314) (یتیمةالدهر ج 3 ص 33).
لیکن گویا عباد تنها کاتب رکن الدولة بوده و سمت وزارت نداشته است. یاقوت از ابوحیان آرد که عباد ملقب به امین و مردی دیندار و نیک و در صناعت کتابت مقدم بود.وی کتابت ر ...

صاحب بن عباد در دانشنامه اسلامی

صاحب بن عباد
ابوالقاسم اسماعیل بن عباد فرزند عباس ملقّب به صاحب و مشهور به صاحب بن عباد به سال ۳۲۶ ق. در اصفهان دیده به جهان گشود.
پدر و اجداد صاحب از بزرگان و سرشناسان اصفهان بوده و مرتبه وزارت داشتند. عبّاس پدر صاحب بدان مرتبه از بزرگی و احترام رسیده بود که مردم او را «شیخ امین» می گفتند.پدرِ صاحب و همسرش نهایت کوشش خود را در تربیت فرزند خود به کار بستند. اوّلین استادِ صاحب، پدرش «عبّاد» بود که علاوه بر ایفای وظایف پدری استادی مهربان و دلسوز برای وی به حساب می آمد. «صاحب» پس از فراگیری مقدمات به تحصیل فقه، حدیث، تفسیر، کلام و دیگر علوم رایج پرداخت.پس از چندی که او خود را از اساتید و بزرگان اصفهان بی نیاز دید به «ری» که از مراکز علم و ادب آن زمان بود مهاجرت کرد و در آن شهر به حلقه درس «ابن عمید» وزیر دانشمند و شهیر آل بویه پیوست. ابن عمید توانایی «صاحب» در انشای متون ادبی را مشاهده کرد و او را از نویسندگان مقام وزارت قرار داد. کاردانی و توانایی صاحب در انجام این امور، راه پیشرفت را بر او هموار ساخت تا آنجا که چون رکن الدوله، فرزندش مؤیّد الدوله را به حکومت اصفهان منصوب کرد صاحب نیز در مقام دبیری او و نویسندگی وی به زادگاهش اصفهان بازگشت.
مذهب صاحب
بسیاری از بزرگان به تشیع و برخی به دوازده امامی بودن او تصریح کرده اند. سید بن طاووس، شیخ صدوق، علامه مجلسی، شیخ حر عاملی، شیخ بهایی، شیخ آقا بزرگ طهرانی، شیخ عباس قمی، علامه امینی و بسیاری دیگر از این جمله اند. جز تصریح بزرگان، دقت در اشعاری که از صاحب باقی مانده و شور و شوق او به ولایت و دوستی ائمه معصومین ـ علیه السّلام ـ بهترین شاهد بر تشیع این شخصیت بزرگ است، برای آگاهی کامل از اشعار صاحب به الغدیر به نمونه ذیل دقت کنید:ابا حسنٍ لو کان حبّک مدخلیجهنم، ان الفوز عند جحیمهافکیف یخاف النار من هو مؤمنبأنّ امیرالمؤمنین قسیمهاابا حسن، ای امام همام، اگر دوستی تو مرا به دوزخ وارد سازد همانا که آتش حجیم، رستگاری مرا در پی خواهد داشت.آنکس که تو را تقسیم کننده بهشت و دوزخ داند چگونه از آتش آن هراسی دارد؟
اخلاق و سیره صاحب
تحقیق در احوال و آثار بزرگان و نوابغ علم و ادب و بررسی سجایا و ملکات اخلاقی آنها، نقش بسزایی در شناساندن آنان ایفا می کند، بررسی کتب و مدارک مربوط به اح ...

صاحب بن عباد در دانشنامه ویکی پدیا

صاحب بن عباد
ابوالقاسم اسماعیل بن عباد بن عباس صاحب فرزند ابوالحسن عباد بن عباس طالقانی ادیب، شاعر و وزیر شیعه مذهب ایرانی دیلمیان است. وی نقش مهمی در تشیع مردم اصفهان داشته است.
ابوالفضل بن عمید وزیر دیلمیان
ابوعمرو صباغ
ابوالحسن احمد بن فارس بن زکریا همدانی
۳۲°۴۰′۳۶٫۱۴″ شمالی ۵۱°۴۱′۱۸٫۹۹″ شرقی / ۳۲٫۶۷۶۷۰۵۶°شمالی ۵۱٫۶۸۸۶۰۸۳°شرقی / 32.6767056; 51.6886083
کنیه او ابوالقاسم و ملقب به کافی الکفاه و صاحب است. وی در چهارم ذیقعده الحرام سال ۳۲۴ هجری مطابق با سپتامبر ۹۳۸ میلادی متولد شد.
دربارهٔ اقدامات وی آورده اند: مدت سی و هشت سال کتابت و وزارت خود، نظم و نثر عربی، یعنی ادبیات فارسی را که به زبان عربی انتشار می یافت از حضیض فترت و زوال به اوج وسعت و کمال رسانید. به همین جهت قرن چهارم را قرن «صاحبی» نیز می نامند.


چنانچه، معنی واژه بالا (برگرفته از دانشنامه ویکی پدیا)، نادرست یا مخالف قوانین جمهوری اسلامی ایران است، خواهشمند است گزارش دهید تا بررسی و حذف گردد => [گزارش]

صاحب بن عباد در دانشنامه آزاد پارسی

صاحِبِ بنِ عَبّاد (طالقان ۳۲۶ـ ری ۳۸۵ق)
(شهرت «اَبوالقاسم اِسْماعیل بِنْ عَبَّاد») ادیبِ دانشمند و دانش پرور شیعۀ عربی نویس و وزیر مؤیدالدوله و فخرالدولۀ دیلمی . علم و دانش را از استادان فن، مانند ابن فارس و ابن عمید، آموخت و پس از ابن عمید به وزارت مؤیدالدوله رسید (۳۶۰ق). جز مدت کوتاهی، تا پایان عمر او ، وزیر بود و پس از آن فخرالدوله ، او را در مقام وزارت ابقا کرد. صاحب تا سال ۳۸۵ق که درگذشت در این مقام بود. وی نخستین وزیری است که به «صاحب » ملقب شد، از آن رو که پیوسته مصاحب و همنشین ابن عمید یا مؤیدالدوله بوده است . شهرت صاحب بیشتر به سبب جایگاه علمی و ادبی ، و حمایت از اهل علم و ادب بود. ادیبان و شاعران به محضرش می شتافتند و از عنایاتش برخوردار می شدند. وی دارای تألیفات متعددی است ازجمله کتاب المحیط در لغت (۷ جلد)؛ کتاب الامامة، در ذکر فضایل امیرالمؤمنین (ع ) و اثبات تقدم آن حضرت در امامت و رهبری؛ الکشف در انتقاد اشعار متنبّی؛ و دیوان شعر. صاحب کتابخانۀ معظمی داشت که تنها فهرست آن ، ۱۰ جلد بود. بعدها با تصرف ری به دست محمود غزنوی بسیاری از کتاب های کتابخانۀ وی سوزانده شد. صاحب بن عباد در ری درگذشت و پیکر او پس از تشییع باشکوه و با حضور فخرالدوله دیلمی ، به اصفهان منتقل و در آن جا به خاک سپرده شد.

نقل قول های صاحب بن عباد

صاحب بن عباد ادیب و شاعر ایرانی در سده ی 4 ق.
• در میانِ شهرها، همچون سروری است میان بردگان.»برگرفته از «خاص الخاص» باب اول، نوشته ابومنصور عبدالملک ثعالبی، ص ۷، چاپ مصر، بازگذاری شده در ویکی نبشتهٔ عربی.

ارتباط محتوایی با صاحب بن عباد

صاحب بن عباد را به اشتراک بگذارید

معنی یا پیشنهاد شما



نام نویسی   |   ورود

عبارات و کلمات کلیدی مرتبط

• معنی صاحب بن عباد   • مفهوم صاحب بن عباد   • تعریف صاحب بن عباد   • معرفی صاحب بن عباد   • صاحب بن عباد چیست   • صاحب بن عباد یعنی چی   • صاحب بن عباد یعنی چه  

توضیحات دیگر

معنی صاحب بن عباد
کلمه : صاحب بن عباد
اشتباه تایپی : whpf fk ufhn
عکس صاحب بن عباد : در گوگل

آیا معنی صاحب بن عباد مناسب بود ؟           ( امتیاز : 98% )