شبات

لغت نامه دهخدا

شبات. [ ش َ ] ( اِ ) صورتی از شباط، ماه آخر زمستان از سال رومی. ( یادداشت مؤلف ). رجوع به شباط شود.

شباة. [ ش َ ] ( ع اِ ) عقرب تازه متولدشده یا عقربی است زرد. ( اقرب الموارد ). کژدم زردرنگ. ( منتهی الارب ). || نیش کژدم. ( منتهی الارب ) ( از ذیل اقرب الموارد ). || تیزی هر چیزی. ( آنندراج ) ( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ): شباةالرمح ؛ سرنیزه. ( دهار ). || هر دو جانب سر کفش. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). ج ، شَبا و شَبَوات. ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). || ( ص ) مرد سفیه و احمق. ( از اقرب الموارد ). || اسب نرم عنان. ( از اقرب الموارد ) ( منتهی الارب ). || اسب که بر پای ایستد. ( از اقرب الموارد ) ( منتهی الارب ) ( آنندراج ).

فرهنگ فارسی

صورتی از شباط ماه آخر زمستان از سال رومی .

پیشنهاد کاربران

شَبّات یا روز شنبه ( شَبّات/ سَبَّت ) روز راحتی و تقدس برای قوم یهود می ‏باشد، به طوری که دین یهود و طریقه ی حیات یهودی وابستگی شدیدی به این روز دارند. در تورات روز شنبه علامت عهد میان خدا و قوم بنی اسرائیل بوده است، زیرا در این روز خداوند کار آفرینش جهان ( از نیستی به هستی آوردن ) را پایان داد. روز شنبه نه فقط برای فرد یهودی، بلکه برای خدمتکاران و حیواناتی که برای او به کار گماشته می‏ شوند نیز روز آرامش و استراحت است. بنابر عقیده یهود، خدا پس از خلقت خود در روز هفتم آرام گرفت. گرچه خدا در این زمان نگفت که شبات نگاه داشته شود، اما اصل استراحت در روز هفتم را همانند نمونه و سرمشق به یهود آموخت. انسان علاوه بر خواب روزانه در هر روز، نیاز به استراحت جسمانی و مغزی دارد. اما بیشتر از آن نیاز دارد که به طور منظم دست از کار روزانه کشیده و توجه خود را به سوی خدا متمرکز کند. لذا خداوند روز هفتم را تقدیس نمود، زیرا که در آن آرام گرفت. واژه ی �سَبَّت� به معنای �استراحت� است. شبات در واقع در روز جمعه و پیش از غروب آفتاب شروع و در روز شنبه و با فرارسیدن غروب آفتاب به پایان می رسد. در این روز یهودیان از کار کردن دست کشیده و بر طبق دستور تورات مطلقاً هیچ کاری نمی کنند. سَبَّت در کتاب خروج فصل ۲۰ آیات ۸ تا ۱۱ به عنوان فرمان چهارم از ده فرمان به ثبت رسیده است:
...
[مشاهده متن کامل]

( ۸ ) سبت را به خاطر داشته باش و آن را مقدّس بشمار. ( ۹ ) شش روز کار کن و تمام کارهایت را انجام بده. ( ۱۰ ) ولی روز هفتم، روز استراحت و مخصوص خداوند است. در آن روز هیچ کس کار نکند. نه خودت، نه فرزندانت، نه غلامت، نه کنیزت، نه حیواناتت و نه غریبی که نزد توست. ( ۱۱ ) من، خداوند، در شش روز زمین و آسمان و دریا و هرچه در آن هاست را ساختم و در روز هفتم استراحت کردم. به همین دلیل است که من، خداوند، سبت را متبارک ساختم و آن را تقدیس نمودم.
تورات در این آیات حداقل پنج نکته را کاملاً روشن می کند:
۱ - به خاطر داشته باش. یعنی یک روز در هفته را برای استراحت در نظر بگیر.
۲ - آن را مقدس بشمار. یعنی آن را از سایر روزها جدا کرده و برای خدا در نظر بگیر.
۳ - یک روز از هفت روز. شش روز کار کن و روز هفتم متعلق به خداوند است.
۴ - حیله به کار نبر و کسی دیگر را برای انجام کارهایت به کار نگیر.
۵ - خداوند پس از آفرینش، استراحت کرد. از این رو روز سَبَّت مبارک و مقدس است. ( اندیشکده مطالعات )

کلیسای ادونتیست های روز هفتم تنها جمع مسیحیان ایماندار به عیسی مسیح هستند که کاملاً مطابق کتاب مقدس زیست می کنند و آنها روز شبات، یا همان سبت را که خداوند امر فرموده است بعنوان یاد بود آفرینش و نشانی برای
...
[مشاهده متن کامل]
شناساند و تشخیص دادن فرزندان خداوند در میان تمام مردمان بت پرست، نگاه داشتن روز هفتم همان شنبه میباشد. که این روز را کلیسای روم، کنستانتین کبیر امپراتوری روم، در سال های 325_326بعد از میلاد با اعلام اینکه مسیحی شده است و به عیسی مسیح ایمان آورده است، این روز را به یکشنبه تغییر دادو یکشنبه در واقع روز عبادت و پرستشِ بت پرستان بود و الان نیز هست. خواسته و ناخواسته، آگاهانه ویا نا آگاهانه. . .

شبّات به چمِ شنبه است که روز آسایش یهودیان میباشد. دراین روز آنها کار نمیکنند و کار کردن در این روز "حرام" است. در روسی "سو بو تا" و در اروپا "سبّت" خوانده میشود.