سیل بند

/seylband/

معنی انگلیسی:
levee, floodgate

لغت نامه دهخدا

سیل بند. [ س َ / س ِ ب َ ] ( اِ مرکب ) سدی محکم که در جلو مظان سیل سازند. ( یادداشت بخط مؤلف ). سدی که برای جلوگیری از سیل سازند.

فرهنگ فارسی

سدی محکم که در جلو مظان سیل سازند

پیشنهاد کاربران

سیل واژه ای عربی و برگرفته از ریشه �س - ی - ل� به معنای حرکت مایعات، روان بودن و جریان داشتن می باشد .
مسیل ( محل گذر آب ) - سیلان ( جریان یافتن ) با این واژه عربی هم ریشه اند .
در گویش شهرستان بهاباد، رودبند به معنای سیل بند بکار برده می شود. چون رود دایمی در شهرستان وجود ندارد، وقتی سیل می آید رودخانه ها ( روخونه: تلفظ محلی رودخانه ) آب را به سمت اطراف و خارج شهر هدایت می کنند پس این رودبند ها در واقع سیل بند هم هستند.
Flood wall