برای انتخاب دیکشنری یا لغتنامه، اینجا را کلیک کنید.
95 1460 100 1

سنایی

سنایی در دانشنامه اسلامی

سنایی
سنایی غزنوی (ابوالمجد مجدود بن آدم) از شاعران بزرگ پارسی گو است که در عرفان صاحب نظر و در سرودن شعر فارسی استاد مسلم است.
وی در اواسط قرن پنجم هجری در سال ۴۷۳ ه.ق برابر با اواسط قرن یازدهم میلادی در غزنین متولد شد. در جوانی مداح سلاطین غزنوی بود. بعد از چندی اقامت در خراسان و ملاقات و گفت وگو با مشایخ تصوف و حکمت تغییر بزرگی در تفکر و اندیشه وی ایجاد شد و از همین زمان بود که قصاید معروف خود را در زمینه عرفان و مسائل حکمی به ایران زمین ارزانی داشت.
سبک و شیوه
سنایی ابتدا پیرو سبک فرخی و منوچهری بوده و در دیوان این دو بسیار نظر داشته و از ابیات ایشان تضمین کرده است، گاهی نیز به روش مسعود سعد قصیده می سراید، لکن در این قصاید و اشعار، چندان عظمت و منزلتی ندارد، بلکه عظمت انکارناپذیر او زمانی است که به عالم ظاهر پشت پا زده و از تقلید فکری دست کشیده است و خود به مدد خاطر روشن بین و فکر حقیقت یاب، آزادوار در پی تحقیق برآمده است؛ از این موقع به بعد دوره تفکر یا زندگانی حقیقی او آغاز می شود، افکارش به کلی عوض شده، سخنان او غور و عمق یافته و در عرفان و تصوف اشعار بسیار عمیقی می سراید. (فروزان فر، ۱۳۶۹، ص۲۵۶.)
وارد کردن عرفان و تصوف به شعر
سنایی غزنوی، نخستین شاعری است که عرفان و تصوف را به شعر درآورد و راهی تازه گشود. قبل از سنایی، قصیده، جولانگه مدح و منقبت و محور توصیف بوده است؛ اما سنایی مضامین ناب و زیبای عرفان و تصوف را وارد قصیده می کند و افقی تازه در مقابل دیدگان شاعران می گشاید، جلال الدین مولوی، خود را وام دار سنایی و عطار نیشابوری می داند. این نوآوری او، یک جهان بینی تازه ای به شاعران بخشید که در آثار عطار گسترده شد و در کلام مولانا به اوج خود رسید.
آثار
...
ابوالمجد بن آدم متخلّص به سنایی، شاعر و عارف در اواسط یا اوایل نیمه دوّم قرن پنجم هجری در غزنین چشم به جهان گشود. پس از آگاهی از فنون زبان و سخنوری، به عادت شاعران زمانه به دربار رو آورد و در دستگاه غزنویان به جرگه شاعران مدّاح درآمد.زندگی سنایی در آغاز آمیخته با آلودگی های اهل دربار بود، تا ...

سنایی در دانشنامه ویکی پدیا

سنایی
ابوالمجد مجدود بن آدم سنایی غزنوی یا حکیم سنایی (۴۷۳-۵۴۵ قمری)، در شهر غزنه واقع در افغانستان امروزی به دنیا آمد. وی از بزرگ ترین صوفیان و شاعران قصیده گو و مثنوی سرای زبان پارسی است، که در سدهٔ پنجم هجری می زیسته است. برخی معتقدند که سنایی شاعری است که برای نخستین بار عرفان را به صورت جدی وارد شعر فارسی کرد ولی صوفیان پیش از او نیز در اشعار خود مضامین عرفانی را بیان کرده اند که می توان به شاهنامه فردوسی اشاره کرد. تصوف سنایی با آن که از سخنان قلندران و اهل ملامت نیز مایه می گیرد، چیزی معتدل است. سنایی طی عمر خود سه حالت شخصیتی مختلف پیدا کرده است. نخست مداح و هجاگوی بوده، پس از آن وعظ و نقد اجتماعی روی آورده و دست آخر عاشق و قلندر و عارف شده است. سنایی تا آخر عمر گرفتار این سه حالت بوده است.
حافظ نامه، شرح الفاظ، اعلام، مفاهیم کلیدی و ابیات دشوار حافظ، نوشتهٔ بهاءالدین خرّمشاهی، تهران، انتشارات علمی و فرهنگی، ۱۳۷۳
راستگو، سید محمد. گزینش و گزارش از حدیقهٔ سنایی، سازمان مطالعه و تدوین کتب علوم انسانی دانشگاه ها، تهران، پاییز ۱۳۸۰
فتوحی، دکتر محمود، و محمدخانی، علی اصغر. شوریده ای در غزنه، اندیشه ها و آثار حکیم سنایی، انتشارات سخن، تهران، 1385. شابک ‎۹۶۴-۳۷۲-۱۷۱-X
حدیقةالحقیقهسیرالعباد الی المعاد کارنامه ی بلخ
طریق التحقیق دیوان اشعار محتویات زندگیویرایش حکیم سنایی در سال ۴۷۳ هجری قمری در شهر غزنه (واقع در افغانستان کنونی) دیده به جهان گشود. در سال ۵۴۵ هجری قمری در همان شهر درگذشت. نام او را عوفی مجدالدین آدم السنائی و حاجی خلیفه آدم نیز نوشته اند. محمد بن علی الرقا از معاصران او در دیباچه حدیقةالحقیقه نام او را «ابوالمجدودبن آدم السنائی» نوشته است. این حاکی از آن است که نام های دیگری که بر روی او نهاده اند غلط است. در دیوان سنایی ابیاتی به چشم می خورد که در آن سنایی خود را «حسن» خوانده است. در این بیت سنایی می گوید:
به خاطر این بیت بعضی از محققان می گویند که نام او در اصل حسن بوده و وی بعدها نام «مجدود» را برای خود انتخاب کرده است. در ابتدا سنایی طبق عادت آن زمان به دربار سلاطین روی آورد و به دستگاه غزنویان راه یافت. او در ابتدا به مداحی پرداخت تا این که یک باره شیدا شد و دست از جهان و جهانیان شست. ...


چنانچه، معنی واژه بالا (برگرفته از دانشنامه ویکی پدیا)، نادرست یا مخالف قوانین جمهوری اسلامی ایران است، خواهشمند است گزارش دهید تا بررسی و حذف گردد => [گزارش]

نقل قول های سنایی

سنایی (۴۷۳-۵۴۵ قمری) از بزرگ ترین شاعران قصیده گو و مثنوی سرای زبان پارسی است. حکیم سنائی در سال ۴۷۳ هجری قمری در شهر غزنه واقع در افغانستان امروزی دیده به جهان گشود . ابوالمجد مجدود بن آدم سنایی غزنوی، یا حکیم سنایی از بزرگ ترین شاعران قصیده گو و مثنوی سرای زبان فارسی ست که در سدهٔ ششم هجری می زیسته است . سنایی چند سالی از دوران جوانی را در شهرهای بلخ و سرخس و هرات و نیشابور گذراند. می گویند در زمانی که در بلخ بود به کعبه رفت. بعد از اینکه از مکه بازگشت مدتی در بلخ ماند.وی در سال ۵۱۸ قمری به غزنین برگشت. یادگار پر ارزش سفرهایش مقداری از قصاید وی می باشد.سنائی دیوان مسعود سعد سلمان را، هنگامی که مسعود در اسارت بود، برای او تدوین کرد و با اهتمام سنایی، دیوان مسعود سعد همان زمان ثبت و پراکنده شد و این نیز از بزرگواری سنایی حکایت می کند.حکیم سنائی در سال ۵۴۵ هجری قمری در زارگاه خود، غزنه چشم از جهان فروبست.

ارتباط محتوایی با سنایی

سنایی در جدول کلمات

اثری از سنایی شاعر و عارف قرن ششم
حدیقه الحقیقه

سنایی را به اشتراک بگذارید

پیشنهاد کاربران

عین الله
روشنایی

معنی یا پیشنهاد شما



نام نویسی   |   ورود

عبارات و کلمات کلیدی مرتبط

• معنی سنایی   • مفهوم سنایی   • تعریف سنایی   • معرفی سنایی   • سنایی چیست   • سنایی یعنی چی   • سنایی یعنی چه  

توضیحات دیگر

معنی سنایی
کلمه : سنایی
اشتباه تایپی : skhdd
عکس سنایی : در گوگل

آیا معنی سنایی مناسب بود ؟           ( امتیاز : 95% )
شبکه مترجمین ایران