دیالوگ

دو حرف ( ل ر ) در ساختمان کلمات نماد وجود یک جریان دارای استمرار در مفهوم کلمات ایجاد نقش می کند.
این دو حرف به دلیل محل مشترک صدور آوا از ابزارهای ایجاد کلام واقع شده در دهان که به دلیل مدل صدور آوا دارای یک صوت مستمر در مدل آوا می باشد از طریق قانون قلب ها و منقلب شدن حروف به سمت حروف دیگر قابل تبدیل به همدیگر می باشند.
همین مسیله هم باعث ایجاد زبان ها و لهجه های مختلف در جوامع بشری می شود.
از آنجایی که کلمات در مکالمه یک مقوله ی غیر مادی و معنوی می باشد حکمت استفاده از حرف ل به جای حرف ر در کلمه ی دیالوگ اشاره به وجود یک جریان لطیف و مستمر از مفاهیم در مکالمات می باشد.
ترجمه ی دایر شدن دیالوگ و مکالمه برای کلمه dialing به جای برقرار شدن تماس ترجمه ی نزدیک تر و صحیح تری می باشد کلمه تماس برای ترجمه این کلمه در تلفن زدن از مفهوم مماس شدن دو چیز به همدیگر دارای معنی می باشد که منطبق با مفهوم این کلمه نمی باشد.

سپس به هم نزدیک تر می گردند، گاهی حتی بر روی هم می نشینند و خنده را از ته دل بوجود می آورند. هر فرد دنیای خود را در درون خود حمل می کند - پر از خاطرات، امیدها، سوالات، رویاها و تجربیات. از طریق گفتگو، دری به این دنیا باز می شود، که وقتی دو نفر با یکدیگر صحبت می کنند، اتفاق شگفت انگیزی می افتد: طول موج های آنها همسو می شود. کلمات فردی به یک ارتباط تبدیل می گردند و اشتراک را در میان می گذارند، افکار با هم رشد می کنند و زمینه مشترک پدیدار می گردد. از طریق گوش دادن، درک نیز رشد می کند. از درک، اعتماد به وجود می آید. یک گفتگوی صادقانه می تواند آرامش، شجاعت و حتی التیام زخم هایی را که مدت ها پنهان بوده اند، نمایان سازد. گفتگوها در طول زندگی ما را همراهی می کنند. اولین لبخند یک کودک، کلمات عاشقانه یک مادر، مکالمات بین دوستان، بحث پس از یک مشاجره، سوالات یک جوینده و پاسخ های یک فرد خردمند - همه ی اینها گفتگو هستند. آنها رشته های نامرئی دارند، که مردم را به هم متصل می سازند. برای من، گفتگوی واقعی نه تنها به معنای صحبت کردن، بلکه به معنای گوش دادن نیز می باشد، توجه کردن و حتی تفسیر با اشتیاق است. گوش دادن واقعی نوعی عشق است. یعنی بدون اینکه حرف کسی را قطع کنیم، بدون قضاوت کردن و بدون اینکه نیاز به پاسخ فوری را داشته باشیم و به او توجه کنیم. وقتی گوش می دهیم، با قلب خود می گوییم: �تو برای من مهم هستی، پس افکار و احساسات تو نیز در من جایی دارند. � در دنیایی که اغلب پر از سر و صدا می باشد، سریع و پر از سوء تفاهم نیز است، گفتگو به مکانی برای آرامش احتیاج دارد. این به ما یادآوری می کند، که هر فردی می خواهد شنیده شود و منحصر به فرد خود است. بسیاری از درگیری ها بوجود می آیند، نه به این دلیل که افراد بد هستند، بلکه به این دلیل که احساس می کنند، درک نمی شوند. یک گفتگوی آزاد می تواند، دیوارهایی را که سال ها بین مردم وجود داشته است، فرو بریزد. گفتگو همچنین سفری به درون خود انسان است. گاهی اوقات، فقط با گفتگو بر دیگری است، که کشف می کنیم، که چه چیزی واقعاً درون ما زندگی می کند و پنهان بوده است. کلمات می توانند، افکار را نیز پیدا کنند و احساسات را قابل مشاهده سازند. آنها به ما کمک می کنند، که ترس هایمان را درک کنیم، خواسته هایمان را تشخیص دهیم و مسیر خود را واضح تر نمایان سازیم. گفتگوهایی که با احترام، مهربانی و دلسوزی مشخص می شوند، به ویژه معقول می باشند. چنین گفتگوهایی فقط در مورد حق به جانب بودن نیستند، بلکه در مورد پذیرش و احترام بر یکدیگر می باشند. نه در مورد برنده شدن، بلکه در مورد رشد با همدیگر است. این گفتگوها همانند چیزی از باغ عدن هستند، جایی که اعتماد، دوستی و خرد شکوفا می شود. بنابراین باشد که هنر گفتگو را گرامی بداریم. باشد که کلماتی را انتخاب کنیم، که به جای آسیب رساندن، سازنده می باشند، به جای قضاوت عجولانه، گوش می دهند و به جای تفرقه یا غم، در پی درک ما هستند. زیرا هر گفتگوی خوب قدرت روشن کردن و ساختن دنیای بعدی و جامعه را نیز دارد…

trialogue: سِگویی
quadrilogue: چهارگویی
این واژه ها تنها به شمار سخنورانِ گفتگو اشاره میکنند نه شنوندگان، برای نمونه اگر در جمع ده نفره تنها سه کَس به گفتگو بپردازند آنگاه شما دارید سه گویی میکنید.