دغدو. [ دُ ] ( اِ ) نام مرغی که وزن آن قریب شش هفت من بوده و اکنون وجود ندارد. ( ناظم الاطباء ). در دیگر مآخذی که در دسترس بود دیده نشد. دغدو. [ دُ ] ( اِخ ) نام مادر زردشت است و او از نسل فریدون بود. ( برهان ). نام مادر زرتشت ، گویند که نسبش به فریدون فرخ می پیوسته. ( آنندراج ). زن پورشسب و مادر زردشت پیامبر ایرانی. دغدویه : روایت کند موبد روزگار که بگرفت دغدو به زرتشت بار.
زراتشت بهرام پژدو.
و رجوع به دغدویه و زردشت در همین لغت نامه و زراتشت نامه از زراتشت بهرام پژدو چ دبیرسیاقی شود.
فرهنگ فارسی
زن پورشسپ و مادر زردشت پیامبر ایرانی. نام مادر زردشت است و او از نسل فریدون بود .
فرهنگ عمید
دختر، دوشیزه.
پیشنهاد کاربران
دوغدو با دختر در فارسی پیوسته است ( که صددرصد هندواروپایی است ) نه دوغ در ترکی. و زرتشت زاده شرق ایران فرهنگی بوده نه اردبیل. ( امروزه اگر از زرتشتیان که اکثرا در یزد، کرمان و تهران هستند بپرسید، اکثرا باور دارند که او زاده بلخ افغانستان بود. ) زبان اوستایی هم به سنسکریت شباهت دارد نه ترکی
منبع. عکس فرهنگ پاشنگ زبان های ترکی�در چند مرحله بر�زبان فارسی�تأثیر گذاشته است. نخستین تأثیر زبان ترکی بر پارسی، در زمان حضور سربازان تُرک در ارتش�سامانیان�روی داد. پس از آن، در زمان فرمان روایی�غزنویان، �سلجوقیان�و پس از�حملهٔ مغول، تعداد بیشتری�وام واژهٔ�ترکی به زبان فارسی راه یافت؛ اما بیشترین راه یابی واژه های ترکی به زبان فارسی در زمان فرمانروایی�صفویان، که ترکمانان�قزلباش�در تأسیس آن نقش اساسی داشتند، و�قاجاریان�بر ایران بود. ... [مشاهده متن کامل]
• منابع ها. تاریخ ادبیات ایران، ذبیح الله صفا، خلاصه ج. اول و دوم، انتشارات ققنوس، ۱۳۷۴ • تاریخ ادبیات ایران، ذبیح الله صفا، خلاصه ج. سوم، انتشارات بدیهه، ۱۳۷۴ • حسن بیگ روملو، �احسن التواریخ� ( ۲ جلد ) ، به تصحیح�عبدالحسین نوایی، بنگاه ترجمه و نشر کتاب، ۱۳۴۹. ( مصحح در پایان جلد اول شرح مفصل و سودمندی از فهرست لغات�ترکی�و�مغولی�رایج در متون فارسی از سده هفتم به بعد را نوشته است ) • فرهنگ فارسی، محمد معین، انتشارات امیر کبیر، تهران، ۱۳۷۵ • غلط ننویسیم، ابوالحسن نجفی، مرکز نشر دانشگاهی، تهران، ۱۳۸۶ • فرهنگ کوچک زبان پهلوی، دیوید نیل مکنزی، ترجمه مهشید فخرایی، پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی، تهران، ۱۳۷۹
دٌوغدو به زبان پهلوی یا دوغذُوا یا دُغدویه همسر پوروشسب و نام مادر زرتشت بوده است. دُغدویه به معنی دختر یا دوشیزه است. به موجب بند دهم از فصل ۳۲ بندهشن دوغدو دختر فَراهیم رَوا بوده است و مادرش به موجب اشارهٔ زاد سپرم، فرِنو نام داشته است
دغدو اسمی تورکی است به معنای زاینده وچون زرتشت در اردبیل به دنیا امده بنابرین تورکی بودن اسم مادر زرتشت طبیعی است