برای انتخاب دیکشنری یا لغتنامه، اینجا را کلیک کنید.
97 1414 100 1

دستور زبان

/dasturezabAn/

معنی دستور زبان به فارسی

دستور زبان
[grammar] [زبان شناسی] 1. شاخه ای از مطالعات زبانی و زبان شناختی شامل صرف ونحو 2. نظامی که براساس آن تکواژها و واژه های زبان برای تشکیل جمله سامان می یابند 3. توصیفی از نظام جمله ها و سازه های آن به شکل مجموعه ای از قواعد متـ . دستور 1

دستور زبان در دانشنامه اسلامی

دستور زبان
دستور زبان، مجموعه قواعدی است که درباره ی ساختمان آوایی و صرفی و نحوی زبان بحث می کند و از آن می توان در فرا گرفتن زبان بهره مند شد.
دستور زبان، مجموعه قواعدی است که درباره ی ساختمان آوایی و صرفی و نحوی زبان بحث می کند و از آن می توان در فرا گرفتن زبان بهره مند شد. بنابراین دستور شامل سه قسمت عمده ی واج شناسی، سازه شناسی یا علم صرف و علم نحو می باشد.
اقسام دستور زبان
دستور زبان خود اقسامی دارد و به شعبه هایی تقسیم می شود؛ مانند:
← دستور تاریخی
سابقه ی دستورنویسی به قرن ها پیش می رسد.
← مصریان و سومریان
...

دستور زبان در دانشنامه ویکی پدیا

دستور زبان
دستور زبان یا گرامر مجموعه قوانین و ضوابط حاکم بر ساختار واژه ها، جمله ها، واج ها و آواها و معناها در زبان است. به عبارت دیگر، دستور زبان مجموعه قواعد و آیین هایی است که اهل زبان آن ها را به طور قراردادی، مجموعه ای(همکاری دسته جمعی)، و تکاملی(نقاشی، خط میخی، و...) فراگرفته و زبان آموزان، برای درک بهتر گفتار و نوشتار اهل زبان، آن را می آموزند. در تقسیم بندی های سنتی، دستور زبان به طورکلی از دو شاخه واژه شناسی (صرف) و جمله شناسی (نحو) تشکیل شده است. صرف و نحو با هم دستورِ یک زبان را تشکیل می دهند؛ ولی امروزه دستور زبان را، که زیرشاخه ای از دانش زبان شناسی به شمار می آید، دارای بخش های آواشناسی، واج شناسی، صرف، نحو و معناشناسی می دانند.
فهرست عنوان های دستور زبان
مجله دستور
در زبان شناسی، دستور زبان مجموعه ای از قوانین ساختمانی در زبان است که ساختِ جمله ها، عبارت ها، و کلمه ها را در هر زبانی معیّن می کند. این اصطلاح همچنین به مطالعهٔ این قوانین نیز اطلاق می شود که در این زمینه شامل علم نحو، ریخت شناسی، و واج شناسی است که اغلب با آواشناسی، معناشناسی، و عملگرایی کامل می شود. زبان شناسان عموماً این اصطلاح را به قوانین املایی اطلاق می کنند، هرچند کتاب های کاربردی و راهنماهای متداول ــ که خودشان را دستور زبان می نامند ــ ممکن است به قواعد املا و نشانه گذاری اطلاق شوند.
دستور زبان؛ ساختار و سامانه زبان است. دستور زبان شامل زبان شناسی نحوی و ساخت شناسی واژگانی زبان است. بسیاری بر این باور هستند دستور زبان یا گرامر شامل قوانین زبان است در صورتی که حقیقتاً هیچ زبانی شامل قانون نیست (به استثناء زبان اسپرانتو). زیرا قانون توسط عده ای وضع می شود ولی گرامر توسط هیچ کس وضع نشده است. زبان به مرور زمان تغییر می کند. به تعریفی دیگر دستور زبان بازتابی از زبان در یک دوره مشخص است. گرامر زبان باعث می شود تا آموزندگان زبان، سریع تر و تأثیرگذارتر آن را بیاموزند. وقتی آموزندگان زبان؛ دستور زبان را بیاموزند، قادرند خیلی چیزها را خود درک کنند و از مراجعه به معلم و کتاب بی نیاز شوند.
گویندهٔ هر زبانی، برای استفاده از زبانش، مجموعه ای از قوانین را دارد. این دستور زبان است و ــ دست کم در مورد زبان بومی فرد ــ اکثریت زیادی از اطلا ...


چنانچه، معنی واژه بالا (برگرفته از دانشنامه ویکی پدیا)، نادرست یا مخالف قوانین جمهوری اسلامی ایران است، خواهشمند است گزارش دهید تا بررسی و حذف گردد => [گزارش]

دستور زبان در دانشنامه آزاد پارسی

دستور زبان (grammar)
قواعد حاکم بر آواها، واژه ها، جمله ها، و دیگر عناصر زبان، و نیز ترکیب ها و معانی آن ها. امروزه زبان شناسان، در تعریف دستور زبان، آن را ساختار بنیادین زبان می شناسند که هر کس به طور شمّی و شهودی در مورد زبان مادری اش به آن آگاه است. توصیف نظام مند مشخصات زبان نیز نوعی دستور زبان است. این مشخصات عبارت اند از واج شناسی، ساخت واژه (صرف)، نحو، و معناشناسی، که هرکس کمابیش تا ۶سالگی درخصوص زبان مادری اش بر آن ها احاطه می یابد. بسته به رویکردی که دستورنویس درپیش می گیرد، دستور زبان ممکن است تجویزی باشد (یعنی قواعد کاربرد درست زبان را به دست دهد)، یا توصیفی (نشان دهد که زبان عملاً چگونه به کار می رود)، یا زایشی (به این معنی که راه هایی برای تولید بی نهایت جمله در زبان به دست دهد). در اروپا نخستین دستورها را یونانیان نوشتند. در قرن اول پ م اسکندرانی ها دستور زبان یونانی را بسط دادند. بعدها دیونوسوسِ تراکیایی در اسکندریه رساله ای به نام فن دستور نوشت و در آن به تجزیه و تحلیل متون ادبی برحسب حروف و هجاها و هشت قسم کلمه پرداخت. رومی ها دستور زبان یونانی را گرفتند و در زبان لاتین به کار بستند. از میان دستوریان رومی فقط وارّو معتقد بود که کار دستوردان یافتن ساختارهای زبان است نه تجویز آن ها. در حالی که الگو برای یونانیان و اسکندرانی ها زبان هومر بود، آثار سیسرون و ویرژیل معیار زبان لاتین شد. در اواخر قرون وسطا مودستای یا نحویونی که زبان را بازتاب واقعیت می دانستند، تبیین قواعد دستوری را در فلسفه می جستند. اینان به دنبال دستور عامی بودند که به فهم ماهیت وجود رهنمون شود. در قرن هفدهم گروهی از دستوریان فرانسوی نیز به این دستور عام علاقه مند شدند. این گروه که در دیر پور ـ رویال متمرکز بودند، برخلاف همتایان یونانی و لاتینی خود که زبان ادبی را مطالعه می کردند به زبان زندۀ گفتاری توجه کردند. در قرن بیستم نوآم چامسکی آن ها را نخستین دستوریان گشتاری نامید. در قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم با علم به این که زبان های زنده یکسره در حال تغییر و تحول اند، مطالعۀ تاریخی زبان رونق گرفت. کار دستوریان تاریخی نشان داد که زبان را می توان به دو شیوۀ درزمانی (تحول آن در طول زمان) و هم زمانی (وضعیت آن در یک زمان خاص) بررسی کرد. فردینان دو سوسور و زبان شناسان توصیف ...

ارتباط محتوایی با دستور زبان

دستور زبان در جدول کلمات

دستور زبان
گرامر
گرامر
دستور زبان بیگانه
گرامر
در دستور زبان جایگزین اسم می شود
ضمیر
در دستور زبان | کسی که خوانده شده است
منادا

معنی دستور زبان به انگلیسی

grammar (اسم)
دستور زبان ، گرامر ، صرف و نحو ، کتاب دستور ، علم دستور

معنی کلمه دستور زبان به عربی

دستور زبان
نحو
نحوي

دستور زبان را به اشتراک بگذارید

معنی یا پیشنهاد شما



نام نویسی   |   ورود

عبارات و کلمات کلیدی مرتبط

• معنی دستور زبان   • دستور زبان فارسی فعل   • قواعد دستور زبان فارسی   • دستور زبان فارسی به زبان ساده   • دستور زبان در جدول   • جزوه دستور زبان فارسی   • دستور زبان فارسی pdf   • اموزش دستور زبان فارسی   • مفهوم دستور زبان   • تعریف دستور زبان   • معرفی دستور زبان   • دستور زبان چیست   • دستور زبان یعنی چی   • دستور زبان یعنی چه  

توضیحات دیگر

معنی دستور زبان
کلمه : دستور زبان
اشتباه تایپی : nsj,v cfhk
آوا : dasturezabAn
نقش : اسم
عکس دستور زبان : در گوگل

آیا معنی دستور زبان مناسب بود ؟           ( امتیاز : 97% )