برای انتخاب دیکشنری یا لغتنامه، اینجا را کلیک کنید.
97 1387 100 1

داستان کوتاه

داستان کوتاه در دانشنامه ویکی پدیا

داستان کوتاه
داستان کوتاه گونه ای از ادبیات داستانی است که نسبت به رمان یا داستان بلند حجم بسیار کم تری دارد و نویسنده در آن برشی از زندگی یا حوادث را می نویسد درحالی که در داستان بلند یا رمان، نویسنده به جنبه های مختلف زندگی یک یا چند شخصیت می پردازد و دستش برای استفاده از کلمات باز است. به همین دلیل ایجاز در داستان کوتاه مهم است و نویسنده نباید به موارد حاشیه ای بپردازد.
زمان طرح همیشه زمان حال است.
طرح همیشه به صورت سوم شخص نقل می شود.
وقایع با رعایت توالیِ زمان مرتب می شود.
عدم توجه به جزئیات
تعریف داستان کوتاه، تفاوت این نوع ادبی را با انواع دیگر مشخص می کند. به طور کلی داستان کوتاه به داستان هایی گفته می شوند که کوتاه تر از داستان های بلند باشند. داستان کوتاه مثل دریچه یا دریچه هایی است که به روی زندگی شخصیت یا شخصیت هایی، برای مدت کوتاهی باز می شود و به خواننده فقط امکان می دهد که از این دریچه ها به اتفاقاتی که در حال وقوع است نگاه کند. شخصیت در داستان کوتاه فقط خود را نشان می دهد و کمتر گسترش و تحول می یابد. «ادگار آلن پو» نویسنده آمریکایی می گوید:
داستان کوتاه قطعه ای تخیلی است که حادثه واحدی را، خواه مادی باشد و خواه معنوی، مورد بحث قرار دهد. این قطعه تخیلی بدیع باید بدرخشد، خواننده را به هیجان بیاورد، یا در او اثر گذارد باید از نقطه ظهور تا پایان داستان در خط صاف و همواری حرکت کند. '
داستان کوتاه «باید کوتاه باشد، اما این کوتاهی حد مشخص ندارد. ادگار آلن پو» در این مورد نیز گفته است:
عکس داستان کوتاه
جایزه هوگو برای بهترین داستان کوتاه (انگلیسی: Hugo Award for Best Short Story) یکی از جوایز هوگو است که هر سال به بهترین داستان علمی-تخیلی که در سال پیش به زبان انگلیسی نوشته یا ترجمه شده باشد، داده می شود. این جایز برای داستان هایی است که کمتر از ۷۵۰۰ واژه داشته باشند. جایزه بهترین داستان کوتاه هوگو، از سال ۱۹۵۵ هرساله داده شده است. (به جز سال ...


چنانچه، معنی واژه بالا (برگرفته از دانشنامه ویکی پدیا)، نادرست یا مخالف قوانین جمهوری اسلامی ایران است، خواهشمند است گزارش دهید تا بررسی و حذف گردد => [گزارش]

داستان کوتاه در دانشنامه آزاد پارسی

داستان کوتاه (short story)
داستانی غالباً بین ۵۰۰ تا ۱۰هزار کلمه، که معمولاً روایت واقعه یا ماجرایی یگانه، با شخصیت های معدود است. دربارۀ حجم داستان کوتاه گفته اند باید به اندازه ای باشد که بتوان آن را در یک نشست خواند. داستان کوتاه به صورت غیرمستقل از قدیم در ادبیات شرق و غرب سابقه داشته است. داستان های هزارویک شب و فرج بعد از شدت از این نوع اند؛ در دوران رنسانس، داستان های کوتاه دکامرون از بوکاچیو خوانندگان بی شمار داشت، اما با ظهور رمان، اقبال مردم از داستان های کوتاه روبه کاهش نهاد. در اوایل قرن ۱۹ با ابداع «سالنامه» در آلمان و سپس اقتباس آن در انگلستان، بار دیگر داستان کوتاه، این بار به صورت ژانری مستقل، احیا شد. از برجسته ترین نویسندگان داستان کوتاه، گی دو موپاسان فرانسوی است که داستان گردنبند او شهرتی جهانی دارد. این گونۀ داستانی در امریکا به اوج شکفتگی رسید؛ خاصه آثار ادگار آلن پو بر نویسندگان اروپایی نیز تأثیر بسیار گذاشت. آنتون چخوف، یکی از بزرگ ترین نویسندگان داستان کوتاه در تاریخ است. اُ. هِنری، همینگوی و سامرست موام در شمار بهترین آفرینندگان داستان های کوتاه اند. در ایران، نوشتن داستان در این قالب، با مجموعۀ یکی بود یکی نبود (۱۳۰۱ش) محمدعلی جمال زاده آغاز شد. در این کتاب نویسنده نخستین بار زبان مردم عادی کوچه و بازار را در ادبیات داستانی به کار گرفت، که خود سرآغاز تحوّلی شگرف در حیات داستان نویسی معاصر ایران شد. پس از جمال زاده شماری دیگر از نویسندگان ایران، ازجمله صادق هدایت، بزرگ علوی، جلال آل احمد، صادق چوبک، غلامحسین ساعدی، احمد محمود و ابراهیم گلستان هریک به تجربه هایی تازه در زمینۀ داستان کوتاه دست یافتند و افق های نوینی فراروی نویسندگان نسل بعد از خود گشودند.

نقل قول های داستان کوتاه

داستان کوتاه جزئی از ادبیات داستانی به نثر است که می تواند در یک نشست خوانده شود.
• «هر داستان کوتاه به دو عنصر اساسی یعنی شخصیت و روایت نیاز دارد. اگر داستانی فاقد یکی از این دو عنصر اساسی باشد داستان موفقی نخواهد بود.» ۱۷ دسامبر ۲۰۱۴ / ۲۶ آذر ۱۳۹۳ -> کورش اسدی

ارتباط محتوایی با داستان کوتاه

داستان کوتاه در جدول کلمات

داستان کوتاه
نوول
نویسنده کتاب «قارچ ها در شهر» که پرفروش ترین داستان کوتاه امسال بود
کالینو

معنی داستان کوتاه به انگلیسی

novelet (اسم)
داستان کوتاه
short story (اسم)
داستان کوتاه
novelette (اسم)
داستان کوتاه

داستان کوتاه را به اشتراک بگذارید

پیشنهاد کاربران

نازنین
آنچه ما در اینجا بنام «داستان کوتاه» از آن یاد می کنیم، گونه ای ادبی است که تا یکی دو قرن پیش توجه چندانی بدان نمی شد و نقدکنندگان ادبی، ارزش رمان و داستان های حماسی بلند را بیشتر از آن می انگاشتند.
داستان کوتاه از دل دو اصطلاح رایج در ادب ملت ها برخاسته است:
الف) قصه[i]
ب) قطعه ی ادبی[ii]
پیشینه ی قصه بسیار کهن تر از قطعه ی ادبی است. قصه نمود، ابراز، و تجلی یک فرهنگ است و باورها و اندیشه های نیاکان آن سرزمین را به نمایش می گذارد؛ نمادها شخصیت ها و… هم برگرفته از فرهنگ ملی است. در نتیجه فهم عمیق آن برای افرادی خارج از آن فرهنگ اندکی دشوار می نماید. واقعیت این است که مخاطب قصه هم به هیچ وجه فردی خارج از آن فرهنگ نیست. به زبان دیگر، قصه ابزار گفتگوی کهنسالان و جوانان در یک فرهنگ بشمار می رود. نکته ی دیگر آنکه: ابزار اولیه ی انتقال قصه، زبان شفاهی است.
از سوی دیگر، قطعه ی ادبی، پدیده ای فراملیتی است و بافت آن بیشتر تحلیلی است. قطعه ی ادبی نسبت به قصه کمتر به جنبه های روایتی و نمایشی می پردازد. نکته ی دیگر آنکه: ابزار اولیه ی انتقال قطعه ی ادبی مداد و کاغذ است.
قطعه ی ادبی، الهام گر، وسوسه انگیز، و ناتمام است؛ حال آنکه، قصه با اغراق و بزرگنمایی همراه است و معمولا با پایانی مشخص خاتمه می یابد.
قرن نوزدم میلادی با ظهور گروهی از نویسندگان همراه بود که ویژگی های قصه و قطعه ی ادبی را درهم آمیختند: «نیکولای واسیلیویچ گوگول (روسیه)، ناتانیل هاتورن (آمریکا) ، ای تی اِی هافمن (آلمان)، هاینریش فون کلایست (آلمان)، پراسپر مریمه (فرانسه)، و ادگار آلن پو (آمریکا)». این افراد را بسیاری بنام پدران داستان نویسی نوین می شناسند.
در نتیجه ی این تغییر، داستان نویسی نوین، ویژگی های خیال انگیز قصه را در کنار دقت و دیگر ویژگی های قطعه ی ادبی همراه دارد. برای نمونه، در آثار ارنست همینگوی (داستان نویس بی بدیل آمریکا) بسیاری از نمادهای کهن داستانی و اسطوره ای (آب، ماهی، زخم کشاله ی ران،…) را می توان دید، اما آثار وی در کل به قطعه ی ادبی نزدیک تر است. از سوی دیگر، آثار هم میهن و هم دوره ی او، ویلیام فالکنر، بیشتر به قصه نزدیک است. داستان های فالکنر بسیار حال و هوای گذشته را دارد و هم زبان و هم موضوع های داستانی او سرشار از داده های کهن و سنتی است.

نخستین داستان ها
پیشینه ی نخستین داستان های بشر به پیش از اختراع خط باز می گردد. انسان شاید برای آسانتر شدن حفظ داستان ها و شاید برای زیباتر شدن آن، قصه ها را بصورت ریتم دار و قافیه دار در می آورد. به همین دلیل کهن ترین داستان ها بصورت شعر وجود دارد:
حماسه ی گیلگامش (بابل)، جنگ خدایان (بابل)، داستان آداپا (بابل)، تعظیم آسمانی (کنان)، و پادشاهی که فراموش کرد (کنان)، همگی در هزاره ی دوم پیش از میلاد بصورت شعرگونه و بر روی لوح های سنگی نوشته شده اند.
از مصر تا هندوستان
مصریان باستان، قصه های خود را بصورت نثر و بر روی کاغذ پاپیروس می نوشتند؛ بنظر می رسد مصریان از شعر بیشتر برای سرودهای مذهبی و نواهای هنگام کار استفاده می کردند. «ملوان کشتی شکسته»، یکی از کهن ترین قصه های مصری است و پیشینه ی آن به دو هزار سال پیش از میلاد می رسد. بهزادسالاران مصری، احتمالا مخاطبان این داستان الهام بخش و تسلی بخش بوده اند. پیام داستان یاشده را می توان در یک مصراع گنجاند: «پایان شب سیه سپید است.»
از داستان های ثبت شده در دودمان دوازدهم مصر، می توان به قصه ی سینوهه در تبعید و داستان اخلاقی «شاه خئوپس و جادوگران» اشاره کرد. داستان جالب «قصه های دو برادر» («آنپو» و «باتا») هم احتمالا در سال های ۱۲۵۰ ق.م نوشته شده است. بیشتر داستان های کهن مصر موضوع هایی اخلاقی داشتند و از آن میان «قصه های دو برادر» دارای پیچیده ترین طرح و بیشترین درون مایه ی قومی بوده است.
داستان های کهن هند، از قدمت قصه های مصری و خاورمیانه ای برخوردار نیستند. مجموعه ی «براهماناس» در ۷۰۰ ق.م، بیشتر تقش پی نوشت هایی مذهبی بر «وداها» را بازی می کند و بر اهمیت آنها تاکید دارد. داستان دیگری که هنوز هم در میان هندیان از محبوبیت بسیاری برخوردار است، «جاکاتا» است. جاکاتا، داستان قالب ها و زندگی های پیشین بودا است و گرچه قالبی مذهبی دارد، اما محتوای آن بیشتر به مسایل دنیوی و خرد آروینی می پردازد.
اما داستانی که به جرات یکی از محبوب ترین مجموعه های ادبی در تاریخ بشر است، «پانکا تانترا» یا «کلیله و دمنه» نام دارد. پانکا تانترا قصه های آموزنده ی حیوانات است که برای نخستین بار در زمان ساسانیان گردآوری و به زبان پارسی ترجمه شد. این داستان در قرن هشتم به عربی، و سپس به زبان های عبری، یونانی، لاتین، و دیگر زبان های جهان برگردانده شد. «سر توماس نورث» این مجموعه را در سال ۱۵۷۰ به انگلیسی ترجمه کرد. «کاثا ساریساکارا» یا “اقیانوس رودهای داستان” اثری است که سامادوا در قرن یازدهم میلادی و به زبان سانسکریت نوشته است. با این وجود، در آفرینش مجموعه ی قصه های بکار رفته در این اثر از داستان های کهن هندی الهام گرفته شده است. این اثر بسیار متنوع است و از داستان قوی تغییر شکل یافته تا داستان خدمتکار وفادار ولی مورد سوتفاهم را دربر می گیرد.
عبریان پرمایه ترین داستان های خود را در قرن های دوم، سوم، و چهارم میلادی، نوشتند که اکنون بخش هایی از تورات و کتب کاذبه[iii] را تشکیل می دهد. کتاب «توبیت[iv]» سرشار از طنزهای بدیع است. «یهودیه[v]»، زن یهودی که با کشتن «ژنرال هولوفرنس»، شهر بتولیا و همکیشان خود را نجات می دهد، تنشی پرشور و بی امان را به نمایش می گذارد. سوزانا، زن بابلی که بدلیل اتهام به زنا در آستانه ی اعدام قرار داشت و با هوشیاری حضرت دانیال نجات یافت، کوتاه ترین و واقعگرایانه ترین (غیر تخیلی ترین) قصه ی کتب کاذبه بشمار می رود و یک ستیز سه جانبه میان زیبایی معصومانه ی سوزانا، شهوترانی بزر ...
محمد
نازنین ٢٠:٢٩ - ١٣٩٥/٠٩/١٠
آنچه ما در اینجا بنام �داستان کوتاه� از آن یاد می کنیم، گونه ای ادبی است که تا یکی دو قرن پیش توجه چندانی بدان نمی شد و نقدکنندگان ادبی، ارزش رمان و داستان های حماسی بلند را بیشتر از آن می انگاشتند.
داستان کوتاه از دل دو اصطلاح رایج در ادب ملت ها برخاسته است:
الف) قصه[i]
ب) قطعه ی ادبی[ii]
پیشینه ی قصه بسیار کهن تر از قطعه ی ادبی است. قصه نمود، ابراز، و تجلی یک فرهنگ است و باورها و اندیشه های نیاکان آن سرزمین را به نمایش می گذارد؛ نمادها شخصیت ها و… هم برگرفته از فرهنگ ملی است. در نتیجه فهم عمیق آن برای افرادی خارج از آن فرهنگ اندکی دشوار می نماید. واقعیت این است که مخاطب قصه هم به هیچ وجه فردی خارج از آن فرهنگ نیست. به زبان دیگر، قصه ابزار گفتگوی کهنسالان و جوانان در یک فرهنگ بشمار می رود. نکته ی دیگر آنکه: ابزار اولیه ی انتقال قصه، زبان شفاهی است.
از سوی دیگر، قطعه ی ادبی، پدیده ای فراملیتی است و بافت آن بیشتر تحلیلی است. قطعه ی ادبی نسبت به قصه کمتر به جنبه های روایتی و نمایشی می پردازد. نکته ی دیگر آنکه: ابزار اولیه ی انتقال قطعه ی ادبی مداد و کاغذ است.
قطعه ی ادبی، الهام گر، وسوسه انگیز، و ناتمام است؛ حال آنکه، قصه با اغراق و بزرگنمایی همراه است و معمولا با پایانی مشخص خاتمه می یابد.
قرن نوزدم میلادی با ظهور گروهی از نویسندگان همراه بود که ویژگی های قصه و قطعه ی ادبی را درهم آمیختند: �نیکولای واسیلیویچ گوگول (روسیه)، ناتانیل هاتورن (آمریکا) ، ای تی اِی هافمن (آلمان)، هاینریش فون کلایست (آلمان)، پراسپر مریمه (فرانسه)، و ادگار آلن پو (آمریکا)�. این افراد را بسیاری بنام پدران داستان نویسی نوین می شناسند.
در نتیجه ی این تغییر، داستان نویسی نوین، ویژگی های خیال انگیز قصه را در کنار دقت و دیگر ویژگی های قطعه ی ادبی همراه دارد. برای نمونه، در آثار ارنست همینگوی (داستان نویس بی بدیل آمریکا) بسیاری از نمادهای کهن داستانی و اسطوره ای (آب، ماهی، زخم کشاله ی ران،…) را می توان دید، اما آثار وی در کل به قطعه ی ادبی نزدیک تر است. از سوی دیگر، آثار هم میهن و هم دوره ی او، ویلیام فالکنر، بیشتر به قصه نزدیک است. داستان های فالکنر بسیار حال و هوای گذشته را دارد و هم زبان و هم موضوع های داستانی او سرشار از داده های کهن و سنتی است.

نخستین داستان ها
پیشینه ی نخستین داستان های بشر به پیش از اختراع خط باز می گردد. انسان شاید برای آسانتر شدن حفظ داستان ها و شاید برای زیباتر شدن آن، قصه ها را بصورت ریتم دار و قافیه دار در می آورد. به همین دلیل کهن ترین داستان ها بصورت شعر وجود دارد:
حماسه ی گیلگامش (بابل)، جنگ خدایان (بابل)، داستان آداپا (بابل)، تعظیم آسمانی (کنان)، و پادشاهی که فراموش کرد (کنان)، همگی در هزاره ی دوم پیش از میلاد بصورت شعرگونه و بر روی لوح های سنگی نوشته شده اند.
از مصر تا هندوستان
مصریان باستان، قصه های خود را بصورت نثر و بر روی کاغذ پاپیروس می نوشتند؛ بنظر می رسد مصریان از شعر بیشتر برای سرودهای مذهبی و نواهای هنگام کار استفاده می کردند. �ملوان کشتی شکسته�، یکی از کهن ترین قصه های مصری است و پیشینه ی آن به دو هزار سال پیش از میلاد می رسد. بهزادسالاران مصری، احتمالا مخاطبان این داستان الهام بخش و تسلی بخش بوده اند. پیام داستان یاشده را می توان در یک مصراع گنجاند: �پایان شب سیه سپید است.�
از داستان های ثبت شده در دودمان دوازدهم مصر، می توان به قصه ی سینوهه در تبعید و داستان اخلاقی �شاه خئوپس و جادوگران� اشاره کرد. داستان جالب �قصه های دو برادر� (�آنپو� و �باتا�) هم احتمالا در سال های ۱۲۵۰ ق.م نوشته شده است. بیشتر داستان های کهن مصر موضوع هایی اخلاقی داشتند و از آن میان �قصه های دو برادر� دارای پیچیده ترین طرح و بیشترین درون مایه ی قومی بوده است.
داستان های کهن هند، از قدمت قصه های مصری و خاورمیانه ای برخوردار نیستند. مجموعه ی �براهماناس� در ۷۰۰ ق.م، بیشتر تقش پی نوشت هایی مذهبی بر �وداها� را بازی می کند و بر اهمیت آنها تاکید دارد. داستان دیگری که هنوز هم در میان هندیان از محبوبیت بسیاری برخوردار است، �جاکاتا� است. جاکاتا، داستان قالب ها و زندگی های پیشین بودا است و گرچه قالبی مذهبی دارد، اما محتوای آن بیشتر به مسایل دنیوی و خرد آروینی می پردازد.
اما داستانی که به جرات یکی از محبوب ترین مجموعه های ادبی در تاریخ بشر است، �پانکا تانترا� یا �کلیله و دمنه� نام دارد. پانکا تانترا قصه های آموزنده ی حیوانات است که برای نخستین بار در زمان ساسانیان گردآوری و به زبان پارسی ترجمه شد. این داستان در قرن هشتم به عربی، و سپس به زبان های عبری، یونانی، لاتین، و دیگر زبان های جهان برگردانده شد. �سر توماس نورث� این مجموعه را در سال ۱۵۷۰ به انگلیسی ترجمه کرد. �کاثا ساریساکارا� یا “اقیانوس رودهای داستان” اثری است که سامادوا در قرن یازدهم میلادی و به زبان سانسکریت نوشته است. با این وجود، در آفرینش مجموعه ی قصه های بکار رفته در این اثر از داستان های کهن هندی الهام گرفته شده است. این اثر بسیار متنوع است و از داستان قوی تغییر شکل یافته تا داستان خدمتکار وفادار ولی مورد سوتفاهم را دربر می گیرد.
عبریان پرمایه ترین داستان های خود را در قرن های دوم، سوم، و چهارم میلادی، نوشتند که اکنون بخش هایی از تورات و کتب کاذبه[iii] را تشکیل می دهد. کتاب �توبیت[iv]� سرشار از طنزهای بدیع است. �یهودیه[v]�، زن یهودی که با کشتن �ژنرال هولوفرنس�، شهر بتولیا و همکیشان خود را نجات می دهد، تنشی پرشور و بی امان را به نمایش می گذارد. سوزانا، زن بابلی که بدلیل اتهام به زنا در آستانه ی اعدام قرار داشت و با هوشیاری حضرت دانیال نجات یافت، کوتاه ترین و واقعگرایانه ترین (غیر تخیلی ترین) قصه ی کتب کاذبه بشمار می رود و یک ستیز سه جانبه میان زیبایی معصومانه ی سوزانا، شهوترانی بزر ...
علی دوستی نوگورانی
نوولا

معنی یا پیشنهاد شما



نام نویسی   |   ورود

عبارات و کلمات کلیدی مرتبط

• معنی داستان کوتاه   • مفهوم داستان کوتاه   • تعریف داستان کوتاه   • معرفی داستان کوتاه   • داستان کوتاه چیست   • داستان کوتاه یعنی چی   • داستان کوتاه یعنی چه  

توضیحات دیگر

معنی داستان کوتاه
کلمه : داستان کوتاه
اشتباه تایپی : nhsjhk ;,jhi
عکس داستان کوتاه : در گوگل

آیا معنی داستان کوتاه مناسب بود ؟           ( امتیاز : 97% )