برای انتخاب دیکشنری یا لغتنامه، اینجا را کلیک کنید.
98 1628 100 1
شبکه مترجمین ایران

بیت (شعر)

بیت (شعر) در دانشنامه اسلامی

بیت (شعر)
بیت، در شعر به دو مصراع گفته می شود. این لفظ در زبانهای سامی، در معنای چادر برای کوچندگان و خانه (سنگی، چوبی، آجری) برای یکجانشینان، هر دو بکار رفته است؛ نیز گاه به معنای پرستشگاه است چنانکه در عربی با «ألِ» تعریف: «البیت» به عنوان مثل اعلای بیت به مکان مقدس مکه، کعبه اطلاق می گردد که در این صورت، البیت الحرام (خانة مقدس) یا البیت العتیق (خانة کهن) نیز خوانده می شود.
نامهای جغرافیایی که با واژة «بیت» ترکیب شده اند، نیز تعدادشان بسیار است و جزء اول آنها، بیت در نام مکانهای سوریایی ـ فلسطینی به صورت پیشاوند بـ (B-) خلاصه شده است که خود از صورت آرامیِ (سریانیِ) بِـ (¦Be) آمده است.
در زبانهای سامی این لفظ به معنای «خانواده» نیز بکار رفته است، هر چند در شمار اصطلاحات خاص تقسیمات قبیله ای (شَعْب، قبیله، عماره، بطن، فخد و فصیله) دیده نمی شود.
بیت در فرهنگهای لغت عرب به معنای خانه ذیل واژه و جمع آن «بیوت»، «ابیات» و جمع الجمع آن «ابابیت»، «ابیاوات» و «بیوتات» ذکر شده است.
همچنین در معانی قصر، کوشک، زن، عیال و خانگیان مرد، قبر، فرشخانه بکار رفته است. در عربی به معانی «شرف» و «شریف» نیز مستعمل است؛ مثلاً در بیت بنی تمیم فی بنی حنظله (یعنی قدر و منزلت بنی تمیم نزد بنی حنظله)؛ و فلانٌ بیتُ قومه فلانی بزرگ قوم خویش است؛ ترکیبات اهل بیت، اهل بیت النبوّة، اهل بیت عصمت، اهل بیت طهارت، بیت المال، بیت العنکبوت، البیت الحرام، بیت المعمور و بیت المقدس نیز مستعمل است.
بیت به معنای دو مصراع معمولاً به «ابیات» جمع بسته می شود. سیبویه، جمع بیت به معنای شعر را «بیوت» نیز آورده و ابن جنی نیز، به پیروی از او به مناسبت نقل شعری از عجّاج، «بیوت» بکار برده است.
بیت «شِعر» را به بیت «شَعر» همانند کرده اند و وجه تسمیة آن را به بیت مویی (چادر و خیمة عرب ) مربوط می دانند؛ این به دلیل آن است که بیت شِعر دربردارندة سخن است، چنانکه بیت شَعر دربردارندة ساکنان آن است و به همین سبب اجزای تشکیل دهنده بیت شِعر را به اسباب و اوتاد (طنابها و میخهای) خانة مویی عرب تشبیه کرده و سبب و وتد نامیده اند.
نیز گفته اند: بیت شعر از این جهت بیت گفته شده که کلامی است با نظم و ترتیب خاص، همانند خانه که سقف و رواق و ستونها و سایر اجزایش بر اساس نظم خا ...

بیت (شعر) در دانشنامه ویکی پدیا

بیت (شعر)
کوچک ترین واحد کامل در شعر کهن فارسی بیت است که دو مصراع (مِصرَع) را شامل می شود.یک اثر هنری که خطاطی دو بیت را نمایش می دهد.   یک بیت شعر به خط نستعلیق که توسط نرم افزار خطاطی شده است.
بیت در زبان عربی به معنی خانه و در اصطلاح، حداقل شعر است که از دو مصراع تشکیل شده باشد.
نمونه:
اگر هر دو مصراع یک بیت قافیه دار باشند، آن بیت را مصرّع می نامند؛ یعنی قافیه دار. نمونه:


چنانچه، معنی واژه بالا (برگرفته از دانشنامه ویکی پدیا)، نادرست یا مخالف قوانین جمهوری اسلامی ایران است، خواهشمند است گزارش دهید تا بررسی و حذف گردد => [گزارش]

بیت (شعر) را به اشتراک بگذارید

پیشنهاد کاربران

سید حمید
لطفا معنی این بیت رو برام بفرستید ماشکرم.
گل خرم و سرو آزاد بلبل همه در فریاد.
الحق که ستم کردند مرغان خوش الحان را.
متشکرم
فرهاد
بیار می که چو حافظ هزارم استظهار�
به�گریه سحری�و�نیاز نیم شبی�است
کوثر
بدان کوش که به هر محالی
سولی
بود درد من و درمانم تز دوست بود وصل من و هجرانم از دوست
پریسا
کاشف عنصر درد و انفجار
آخر یه رمان ابزورد انتحار
شیما
بیا کامشب به جان بخشی به زلف یار می ماند

معنی یا پیشنهاد شما



نام نویسی   |   ورود

پارچه گرامی

عبارات و کلمات کلیدی مرتبط

• معنی بیت (شعر)   • مفهوم بیت (شعر)   • تعریف بیت (شعر)   • معرفی بیت (شعر)   • بیت (شعر) چیست   • بیت (شعر) یعنی چی   • بیت (شعر) یعنی چه  

توضیحات دیگر

معنی بیت شعر

کلمه : بیت (شعر)
اشتباه تایپی : fdj (auv)
عکس بیت (شعر) : در گوگل

آیا معنی بیت (شعر) مناسب بود ؟           ( امتیاز : 98% )