گنهکار یزدان مباشید هیچ
به پیری به آید برفتن بسیچ .
فردوسی.
تدبیر ملک را و بسیج نبرد رابرتر ز بهمنی و فزون از سکندری.
فرخی.
بکس رازمگشای در هر بسیچ بداندیش را خوار مشمار ایچ.
اسدی.
نه ما راست بر چاره او بسیچ [ دنیا ]نه او راست از جان ماباک هیچ.
اسدی ( گرشاسب نامه ).
ندارند اسب اندر آن بوم هیچ نه کس داند اندر سواری بسیچ.
اسدی ( گرشاسب نامه ).
- بسیج آوردن ، بسیچ آوردن ؛ آماده گشتن : به بسیارخواری نیارم بسیچ
که پرّی دهد ناف را پیچ پیچ.
نظامی.
- بسیج بودن ؛ آماده بودن. ساز داشتن : نباشد مرا سوی ایران بسیچ
تو از عهد بهرام گردن مپیچ.
فردوسی.
که او را نبینند خشنود هیچ همه در فزونیش باشد بسیچ.
فردوسی.
- بسیچ خواستن ؛ آمادگی خواستن. مهیا شدن. به مجاز، اجازه خواستن : چنان تند و خودکام گشتی که هیچ
بکاری در، از من نخواهی بسیچ.
( منسوب به فردوسی ).
- بسیچ داشتن ؛ مجهز و آماده داشتن : سپه را چو داری به چیزی بسیچ
رسانشان بزودی و مفزای هیچ.
اسدی ( گرشاسب نامه ).
- || تدارک. ساز کارداشتن : داری ازین خوی مخالف بسیچ
گرمی و صدجبه و سردی و هیچ.
نظامی.
- بسیج شدن ، بسیچ شدن ؛ آماده شدن : از آن پیش کاین کارها شد بسیچ
نبد خوردنیها جز از میوه هیچ.
فردوسی.
کوهی از قیرپیچ پیچ شده به شکار افکنی بسیج شده.
نظامی.
بیشتر بخوانید ...






