ایزوتوپ های لیتیم

عنصر لیتیم ( litiom ) دارای دو ایزوتوپ پایدار لیتیم - ۶ و لیتیم - ۷ است که دارای فراوانی ( ۹۲٫۵٪ ) می باشد. [ ۱] این دو ایزوتوپ پایدار در مقایسه با دو عنصر سبک و سنگین همسایگی خود یعنی هلیم و بریلیم، به صورت غیر طبیعی، انرژی پیوستگی هسته ای پایینی به ازای هر هسته دارند. به جز دوتریوم و هلیم - ۳، دو هستهٔ لیتیم انرژی پیوستگی کمتری به ازای هر هسته، نسبت به هر هستهٔ پایدار دیگری دارند. [ ۲] در نتیجهٔ این پدیده، عنصر لیتیم با اینکه وزن اتمی کمی دارد اما در سامانهٔ خورشیدی از دید فراوانی، در میان ۳۲ عنصر، رتبهٔ ۲۵ ام را دارد. [ ۳] هفت ایزوتوپ پرتوزا برای لیتیم پیدا شده است که پایدارترین آن ها لیتیم - ۸ با نیمه عمر ۸۳۸ میلی ثانیه ولیتیم - ۹ با نیمه عمر ۱۷۸ میلی ثانیه است. دیگر ایزوتوپ های پرتوزا نیمه عمری کمتر از ۸٫۶ میلی ثانیه دارند. ناپایدارترین ایزوتوپ این عنصرلیتیم - ۱۰ با نیمه عمر ۷٫۶ × ۱۰−۲۳ ثانیه است که در آن پروتون پرتوزایی می کند. [ ۴]
لیتیم - ۷ یکی از عنصرهای بسیار کهن ( یا دقیق تر بگوییم هسته های بسیار کهن ) است که در جریان هسته زایی مهبانگ پدید آمده است. گمان آن می رود که مقدار اندکی از ۶Li و ۷Li در ستاره ها پدید می آید اما به همان سرعتی که ایجاد می شود به همان سرعت، می سوزد و دوباره مصرف می شود. [ ۵] علاوه بر این احتمالاً مقدار اندکی از ۶Li و۷Li در اثر بادهای خورشیدی و برخورد پرتوهای کیهانی با اتم های سنگین تر و در نتیجه واپاشی ایزوتوپ هایی مانند ۷Be و ۱۰Be پدید می آیند. [ ۶] هنگامی که لیتیم در جریان هسته زایی ستاره ها پدید می آید دوباره سوخته و مصرف می شود. همچنین ۷Li در ستاره های کربنی هم می تواند تولید شود. [ ۷]
فرایندهای طبیعی گوناگونی می توانند ایزوتوپ های لیتیم را تولید کنند. [ ۸] از جملهٔ آن ها می توان به پدیدهای شیمیایی هنگام ساخت کانی ها، دگرگشت و داد و ستدهای یونی اشاره کرد. یون لیتیم در کانی های رسی هشت وجهی جایگزین منیزیم و آهن می شود.
لیتیم - ۴ شامل سه پروتون و یک نوترون است. در میان ایزوتوپ های شناخته شده لیتیم کوتاهترین طول عمر را دارد و نیمه عمر آن ۶۹۷۷۹۰۹۹۹۹۹۹۹۹۹۹۹۹۹♠۹٫۱×۱۰−۲۳ ثانیه است و با نشر پروتون به هلیم - ۳ واپاشی می شود. [ ۹] لیتیم - ۴ به عنوان ایزوتوپ میانی در برخی از واکنش های همجوشی هسته ای می تواند به وحود آید.