اورک ها ( به زبان انگلیسی: Orcs ) موجوداتی شرور و اهریمنی بودند که به مورگوت، سائورون و سارومان خدمت و در سرزمین میانه زندگی می کردند. اورک ها را موجوداتی شبیه به انسان ها، از نظر جثه تنومند و بدهیکل و زشت و کثیف توصیف کرده اند. هر چند آنها موجوداتی کودن نیستند، اما در اکثر داستانها به موجوداتی احمق و بیچاره تشبیه شده اند که نمی توانند کلمات را به درستی ادا کنند و به جای ساختن فقط قادر به نابود کردن می باشند. خون آنها سیاه رنگ بوده و بیشتر شبیه مردگان متحرک هستند. اورک ها معمولاً از سوی مورگوت، سائورون و سارومان به عنوان سرباز و خدمتکار استفاده می شدند. در داستان هابیت ها از اورک ها با نام گابلین یاد شده است که شخصیت منفی اصلی داستان می باشند. اورک ها موجوداتی آدمخوار بودند که در نبرد هیچ دردی را احساس نمی کردند. در زبان سینداری واژه اورک ( Orc ) در اصل به صورت Orch بوده است. اورک در زبان انگلیسی کهن به معنای "دیو و اهریمن" می باشد.
... [مشاهده متن کامل]
فهرست مندرجات [مخفی شود]
۱ تاریخچه
۱. ۱ مبدأ و منشأ اورک ها
۱. ۱. ۱ الف های ناقص
۱. ۱. ۲ مایارهای نزول یافته
۱. ۱. ۳ برخی پیوندها با انسان ها
۱. ۲ دوران اول
۱. ۳ دوران دوم
۱. ۴ دوران سوم
۱. ۵ دوران چهارم و بعد از آن
۲ خصوصیات
۲. ۱ فرهنگ
۲. ۲ طول عمر
۲. ۳ ظاهر
۲. ۴ انواع اورک ها
۳ اورک های مشهور
۴ اورک ها در زبان های تالکین
۵ اورک ها و گابلین ها
۶ منابع
تاریخچه
مبدأ و منشأ اورک ها
مبدأ خلقت اورک ها هنوز یک سؤال است. در نوشته های تالکین، اهریمن قادر به خلقت مستقل نیست، در حالیکه بر خلاف این موضوع مورگوت که از والار بود اولین کسی بود که آشکارا دست به خلقت اورک ها زد. برخلاف اورک - نئاس در افسانه بئوولف، به هیچگونه اورک ماده ای در آثار تالکین اشاره نشده است. همچنین در فیلم های ساخته پیتر جکسون، شما نمی توانید حتی یک اورک ماده ببینید. احتمالا نژادی که همه آنها نر باشند قادر به تولیدمثل نخواهند بود. اما، یکی از نظریات تالکین با این حقیقت تناقض دارد و آن این است که در سیلماریلیون تالکین اظهار می دارد: "چرا که اورک ها دارای زندگی بودند و به اقتباس از آداب و رسوم فرزندان ایلوواتار بر تعداد آنها افزوده شد. "
الف های ناقص
اما، تالکین بعدها افسانه را تغییر داد به طوریکه مورگوت دیگر نمی توانست به میل خودش خلقتی انجام دهد و این نظریه را اینگونه در داستان سیلماریلیون اصلاح نمود که اورک های آنگباند الف هایی بودند که بواسطه شکنجه و قطع اعضاء تغییر شکل داده بودند. این نظریه بعدها از استقبال بهتری برخوردار شد. این مسأله در فیلم ارباب حلقه ها:یاران حلقه ( فیلم ) به طور واضح گفته شده است. از سوی دیگر، اگر اورک ها در باطن الف بوده اند، پس باید نامیرا نیز باشند - حقیقتی که اگر درست باشد، می تواند با رفتار تالکین با اورک ها در داستان هایش تناقض داشته باشد، هرچند کتاب های وی آشکارا این مسأله را تأیید و یا انکار نمی کند.
مایارهای نزول یافته
شواهدی در مجموعه کتاب های تاریخ سرزمین میانه ( کتاب ) ( به خصوص در کتاب حلقه مورگوت و بخش "اساطیری که دگرگون شدند" ) وجود دارد که رهبران اورک نظیر بولدوگ در دوران اول، یا گابلین اعظم که بیلبو و دورف ها با او روبرو شدند، در اصل مایارهایی بوده اند که تنزل یافته و به شکل اورک در آمدند.
ملکور موجودات بسیاری را آلوده ساخت، برخی از آنان نظیر سائورون بزرگ و والامقام و برخی نیز مانند بالروگ ها از مرتبه پایینتری برخوردار بودند. کم اهمیت ترین آنها را می توان اورک ها اولیه دانست.
برخی پیوندها با انسان ها
بعدها تحت رهبری ژنرال مورگوت یعنی سائورون، انسان هایی وجود داشتند که به اورک تبدیل گشتند. این عمل بعدها در دوران نبرد حلقه توسط سارومان انجام گرفت. او با جادوی خویش اورک های بیرحمی با نام اوروک های سیاه را خلق کرد. به احتمال زیاد این نوع اورک ها در اصل ماده بوده اند. همچنین این احتمال نیز وجود دارد که زنان انسان ها مجبور می شدند که اورک های نر را تولید و پرورش دهند. برخی می گویند که انسان ها بجای الف ها برای تبدیل به اورک مورد استفاده قرار می گرفتند. یکی از نظریات در این مورد اظهار می دارد که الف هایی که شکنجه می شدند تبدیل به اورک و انسانهایی که شکنجه می شدند تبدیل به اوروک می شدند.
دوران اول
اورک ها در دوران اول به عنوان نیروی اصلی مورگوت ظاهر می شوند. صدها هزار از این موجودات در آنگباند وجود داشتند که در نبردهای بلریاند که ۵۸۷ سال طول کشید شرکت کردند.
اورک ها در دوران اول برای نخستین بار در نبرد لاموت مشاهده شدند، جاییکه به دست فین گولفین و سربازان نولدور شکست خوردند. اورک ها در نبردهای دیگری نظیر داگور آگلارب، داگور براگولاخ، نیرنائت آرنوئدیاد، سقوط فالاس و سرانجام نبرد خشم حضور یافتند که تقریباً همگی از بین رفتند. آن دسته از اورک هایی که زنده ماندند به سمت شرق متواری شده و به کوهستان آنگمار و ارد میترین پناهنده شدند.
دوران دوم
حدود سال هزار سائورون پدیدار شد و سرزمین موردور را به عنوان قلمرو خویش برگزید و شروع به ساخت باراد - دور نمود. به احتمال زیاد اکثریت خادمان وی از اورک ها بودند. هنوز بعد از مدت های طولانی نوکران ناپاک سائورون نقش عمده ای را بازی نمی کردند، زیرا ارباب تاریکی راه های بهتری را برای فریفتن مردمان آزاد سرزمین میانه پیدا کرده بود که یکی از آنها ساخت حلقه های قدرت بود.
در دوران نبرد الف ها و سائورون در سال ۱۷۰۰ دوران دوم، اورک ها نیروی اصلی سپاه سائورون را تشکیل می دادند. علیرغم تعداد بیشمار اورک ها، سائورون در مقابل اتحاد قدرتمند الف ها و نومه نوریان شکست سنگینی متحمل شد. هنوز هم سائورون در شرق کوهستان مه دارای قدرتی فراوان بود و اورک ها در سایه این قدرت می توانستند در سرزمین های داخلی کوهستان زاد و ولد کنند. < . . .
... [مشاهده متن کامل]
فهرست مندرجات [مخفی شود]
۱ تاریخچه
۱. ۱ مبدأ و منشأ اورک ها
۱. ۱. ۱ الف های ناقص
۱. ۱. ۲ مایارهای نزول یافته
۱. ۱. ۳ برخی پیوندها با انسان ها
۱. ۲ دوران اول
۱. ۳ دوران دوم
۱. ۴ دوران سوم
۱. ۵ دوران چهارم و بعد از آن
۲ خصوصیات
۲. ۱ فرهنگ
۲. ۲ طول عمر
۲. ۳ ظاهر
۲. ۴ انواع اورک ها
۳ اورک های مشهور
۴ اورک ها در زبان های تالکین
۵ اورک ها و گابلین ها
۶ منابع
تاریخچه
مبدأ و منشأ اورک ها
مبدأ خلقت اورک ها هنوز یک سؤال است. در نوشته های تالکین، اهریمن قادر به خلقت مستقل نیست، در حالیکه بر خلاف این موضوع مورگوت که از والار بود اولین کسی بود که آشکارا دست به خلقت اورک ها زد. برخلاف اورک - نئاس در افسانه بئوولف، به هیچگونه اورک ماده ای در آثار تالکین اشاره نشده است. همچنین در فیلم های ساخته پیتر جکسون، شما نمی توانید حتی یک اورک ماده ببینید. احتمالا نژادی که همه آنها نر باشند قادر به تولیدمثل نخواهند بود. اما، یکی از نظریات تالکین با این حقیقت تناقض دارد و آن این است که در سیلماریلیون تالکین اظهار می دارد: "چرا که اورک ها دارای زندگی بودند و به اقتباس از آداب و رسوم فرزندان ایلوواتار بر تعداد آنها افزوده شد. "
الف های ناقص
اما، تالکین بعدها افسانه را تغییر داد به طوریکه مورگوت دیگر نمی توانست به میل خودش خلقتی انجام دهد و این نظریه را اینگونه در داستان سیلماریلیون اصلاح نمود که اورک های آنگباند الف هایی بودند که بواسطه شکنجه و قطع اعضاء تغییر شکل داده بودند. این نظریه بعدها از استقبال بهتری برخوردار شد. این مسأله در فیلم ارباب حلقه ها:یاران حلقه ( فیلم ) به طور واضح گفته شده است. از سوی دیگر، اگر اورک ها در باطن الف بوده اند، پس باید نامیرا نیز باشند - حقیقتی که اگر درست باشد، می تواند با رفتار تالکین با اورک ها در داستان هایش تناقض داشته باشد، هرچند کتاب های وی آشکارا این مسأله را تأیید و یا انکار نمی کند.
مایارهای نزول یافته
شواهدی در مجموعه کتاب های تاریخ سرزمین میانه ( کتاب ) ( به خصوص در کتاب حلقه مورگوت و بخش "اساطیری که دگرگون شدند" ) وجود دارد که رهبران اورک نظیر بولدوگ در دوران اول، یا گابلین اعظم که بیلبو و دورف ها با او روبرو شدند، در اصل مایارهایی بوده اند که تنزل یافته و به شکل اورک در آمدند.
ملکور موجودات بسیاری را آلوده ساخت، برخی از آنان نظیر سائورون بزرگ و والامقام و برخی نیز مانند بالروگ ها از مرتبه پایینتری برخوردار بودند. کم اهمیت ترین آنها را می توان اورک ها اولیه دانست.
برخی پیوندها با انسان ها
بعدها تحت رهبری ژنرال مورگوت یعنی سائورون، انسان هایی وجود داشتند که به اورک تبدیل گشتند. این عمل بعدها در دوران نبرد حلقه توسط سارومان انجام گرفت. او با جادوی خویش اورک های بیرحمی با نام اوروک های سیاه را خلق کرد. به احتمال زیاد این نوع اورک ها در اصل ماده بوده اند. همچنین این احتمال نیز وجود دارد که زنان انسان ها مجبور می شدند که اورک های نر را تولید و پرورش دهند. برخی می گویند که انسان ها بجای الف ها برای تبدیل به اورک مورد استفاده قرار می گرفتند. یکی از نظریات در این مورد اظهار می دارد که الف هایی که شکنجه می شدند تبدیل به اورک و انسانهایی که شکنجه می شدند تبدیل به اوروک می شدند.
دوران اول
اورک ها در دوران اول به عنوان نیروی اصلی مورگوت ظاهر می شوند. صدها هزار از این موجودات در آنگباند وجود داشتند که در نبردهای بلریاند که ۵۸۷ سال طول کشید شرکت کردند.
اورک ها در دوران اول برای نخستین بار در نبرد لاموت مشاهده شدند، جاییکه به دست فین گولفین و سربازان نولدور شکست خوردند. اورک ها در نبردهای دیگری نظیر داگور آگلارب، داگور براگولاخ، نیرنائت آرنوئدیاد، سقوط فالاس و سرانجام نبرد خشم حضور یافتند که تقریباً همگی از بین رفتند. آن دسته از اورک هایی که زنده ماندند به سمت شرق متواری شده و به کوهستان آنگمار و ارد میترین پناهنده شدند.
دوران دوم
حدود سال هزار سائورون پدیدار شد و سرزمین موردور را به عنوان قلمرو خویش برگزید و شروع به ساخت باراد - دور نمود. به احتمال زیاد اکثریت خادمان وی از اورک ها بودند. هنوز بعد از مدت های طولانی نوکران ناپاک سائورون نقش عمده ای را بازی نمی کردند، زیرا ارباب تاریکی راه های بهتری را برای فریفتن مردمان آزاد سرزمین میانه پیدا کرده بود که یکی از آنها ساخت حلقه های قدرت بود.
در دوران نبرد الف ها و سائورون در سال ۱۷۰۰ دوران دوم، اورک ها نیروی اصلی سپاه سائورون را تشکیل می دادند. علیرغم تعداد بیشمار اورک ها، سائورون در مقابل اتحاد قدرتمند الف ها و نومه نوریان شکست سنگینی متحمل شد. هنوز هم سائورون در شرق کوهستان مه دارای قدرتی فراوان بود و اورک ها در سایه این قدرت می توانستند در سرزمین های داخلی کوهستان زاد و ولد کنند. < . . .