انگشتان و پاهای پرندگان

کالبدشناسی پاها و انگشتان پرنده ( به انگلیسی: Bird feet and legs ) متنوع است و امکانات بسیاری را برای انجام کارکردهای متنوعی دربر می گیرد. [ ۱]
بیشتر پرندگان به عنوان جانوران پنجه رو طبقه بندی می شوند، به این معنی که آنها به جای کل پا، روی انگشتان خود راه می روند. [ ۳] [ ۴] برخی از استخوان های پایینی پا ( دیستال ها و بیشتر استخوان های کف پا ) به هم می پیوندند تا استخوان مچی کفی را تشکیل دهند ( بخش سوم پا، مخصوص پرندگان ) . [ ۵] [ ۶] استخوان های بالایی پا ( پرگزیمال ) به نوبه خود با استخوان درشت نی ترکیب می شوند تا استخوان ساق پا را تشکیل دهند، زیرا با گذشت زمان سانترالیا ناپدید شد. [ ۷] [ ۶] [ ۴] [ ۸] نازک نی نیز کاهش یافت. [ ۵]
پاها به یک مجموعه قوی متشکل از کمربند لگنی متصل می شوند که به طور گسترده با استخوان یکنواخت ستون مهره ها ( همچنین مخصوص پرندگان ) به نام سینساکروم ساخته شده است که از برخی از استخوان های جوش خورده ساخته شده است. [ ۸] [ ۹]
پرندگان به طور کلی جانورانی پنجه رو هستند که روی انگشتان پا هستند، [ ۷] [ ۱۰] که بر ساختار اسکلت پاهای آنها تأثیر می گذارد. آنها تنها از اندام عقبی خود برای راه رفتن استفاده می کنند ( دوپایی ) . [ ۲] اندام های جلویی آنها به بال تبدیل شد. بیشتر استخوان ها در پای پرندگان ( به استثنای انگشتان پا ) به یکدیگر یا با استخوان های دیگر جوش می خورند و در طول زمان کارکرد خود را تغییر داده اند.
برخی از استخوان های پایینی پا به هم می پیوندند تا استخوان مچی کفی را تشکیل دهند - بخش سوم پا که مخصوص پرندگان است. [ ۸] از دیستال ها و استخوان های کف پا ادغام شده II, III و IV تشکیل شده است. [ ۶] متاتارسوس I به عنوان پایه اولین انگشت پا جدا می ماند. [ ۴] تارسومتارسوس ناحیه کشیده پا است که به ساق پا طول بیشتری می دهد. [ ۷]
استخوان های بالایی پا ( پرگزیمال ) با استخوان درشت نی ترکیب شده و تیبیوتارسوس را تشکیل می دهند، در حالی که سانترالیا وجود ندارد. [ ۵] [ ۶] سمت جلویی ( پیشانی ) انتهای پشتی تیبیوتارسوس ( در زانو ) دارای بزرگ شدگی بیرون زده است که تاج دمی نامیده می شود. [ ۲]
در زانو بالای تاج cnemial، کشکک ( کاسه زانو ) قرار دارد. [ ۴] برخی از گونه ها کشکک ندارند، گاهی تنها یک تاج زانو دارند. در کشیم ها هم کشکک طبیعی و هم یک امتداد تاج دمی وجود دارد. [ ۲]