انتخابات سراسری نیوزیلند (۲۰۱۷). انتخابات سراسری نوزیلند در روز شنبه ۲۳ سپتامبر ۲۰۱۷ برابر با ۱ مهر ۱۳۹۶ به منظور گزینش اعضای پنجاه و دومین پارلمان نیوزیلند برگزار شد. پارلمان پیشین در ۲۰ سپتامبر ۲۰۱۴ تشکیل شده بود و قرار بود در صورت عدم انحلال، در ۱۰ اکتبر ۲۰۱۷ به پایان برسد. اما آن پارلمان در ۲۲ اوت ۲۰۱۷ منحل شد. [ ۱]
همهٔ ۱۲۰ عضو این پارلمان با رأی مردم انتخاب می شوند به این شکل که ۷۱ نفر از حوزه های انتخابیه و ۴۹ نفر از لیست های احزاب به پارلمان راه می یابند. نیوزیلند از نظام انتخاباتی نمایندگی تناسبی ترکیبی استفاده می کند. در این نظام هر نفر می تواند دو رأی بدهد: یکی برای یک حزب سیاسی و دیگری برای یک نامزد مربوط به حوزهٔ انتخابیه خودش. احزاب، کرسی های خود در پارلمان را به تناسب تعدادِ آرای لیستی که به دست آورده اند تصاحب می کنند. کرسی ها ابتدا بر اساس نامزدهای برندهٔ حوزه های انتخابیه و سپس بر اساس برندگانِ فهرست های حزبی پر می شوند. هر گاه تعدادِ نمایندگان پیروزِ حوزه های انتخابیهٔ یک حزب از تعداد کرسی هایی که آن حزب توانسته بر اساس آرای حزبی به دست آورد بیشتر شود، پارلمان، سرآویز ( overhang ) می شود و طبق قانون می توان کرسی های اضافی به پارلمان افزود.
در انتخابات ۲۰۱۷، تعداد ۳٫۵۷ میلیون نفر ( معادل ۹۱٫۱٪ ) برای شرکت در انتخابات ثبت نام کرده بودند. [ ۲] در نیوزیلند قابلیت رأی دهی پیش از موعد وجود دارد. در این انتخابات ۱٫۲۴ میلیون نفر آرای خود را پیش از روز انتخابات دادند که بیش از مجموع دو انتخابات پیشین است. [ ۳]
حزب ملی نیوزیلند با گرایش راست میانه به رهبری بیل اینگلیش، نخست وزیر نیوزیلند از سال ۲۰۰۸ حکومت را در قالب یک دولت اقلیت در ائتلاف با احزاب مائوری، اکت و آیندهٔ متحد در قالب توافق اعتماد و تخصیص در دست دارد. حزب کارگر به رهبری جاسیندا آردرن، حزب سبز و حزب نخست نیوزیلند، مهم ترین احزاب مخالف دولت هستند. این نخستین انتخاباتی است که بیل اینگلیش به عنوان نخست وزیر مستقر در آن شرکت می کند، چون پیش از این وی در ۱۲ دسامبر ۲۰۱۶ جانشینِ جان کی شده بود.
نتایج اولیه نشان می دهند، حزب ملی توانسته بیشترین کرسی ها را کسب کند[ ۴] اما هم اکنون وضعیتی طوری است که حزب «نخست نیوزیلند» می تواند برندهٔ نهایی را مشخص کند. زیرا اگر این حزب به جای ائتلاف با حزب ملی، با حزب کارگر و سبزها ائتلاف نماید، حزب ملی باید دولت را تحویل دهد. حزب مائوری همچون حزب آیندهٔ متحد نتوانست هیچ کرسی ای در انتخابات به دست آورد. اما حزب اکت مانند دورهٔ پیش همچنان دارای یک کرسی است.
همهٔ ۱۲۰ عضو این پارلمان با رأی مردم انتخاب می شوند به این شکل که ۷۱ نفر از حوزه های انتخابیه و ۴۹ نفر از لیست های احزاب به پارلمان راه می یابند. نیوزیلند از نظام انتخاباتی نمایندگی تناسبی ترکیبی استفاده می کند. در این نظام هر نفر می تواند دو رأی بدهد: یکی برای یک حزب سیاسی و دیگری برای یک نامزد مربوط به حوزهٔ انتخابیه خودش. احزاب، کرسی های خود در پارلمان را به تناسب تعدادِ آرای لیستی که به دست آورده اند تصاحب می کنند. کرسی ها ابتدا بر اساس نامزدهای برندهٔ حوزه های انتخابیه و سپس بر اساس برندگانِ فهرست های حزبی پر می شوند. هر گاه تعدادِ نمایندگان پیروزِ حوزه های انتخابیهٔ یک حزب از تعداد کرسی هایی که آن حزب توانسته بر اساس آرای حزبی به دست آورد بیشتر شود، پارلمان، سرآویز ( overhang ) می شود و طبق قانون می توان کرسی های اضافی به پارلمان افزود.
در انتخابات ۲۰۱۷، تعداد ۳٫۵۷ میلیون نفر ( معادل ۹۱٫۱٪ ) برای شرکت در انتخابات ثبت نام کرده بودند. [ ۲] در نیوزیلند قابلیت رأی دهی پیش از موعد وجود دارد. در این انتخابات ۱٫۲۴ میلیون نفر آرای خود را پیش از روز انتخابات دادند که بیش از مجموع دو انتخابات پیشین است. [ ۳]
حزب ملی نیوزیلند با گرایش راست میانه به رهبری بیل اینگلیش، نخست وزیر نیوزیلند از سال ۲۰۰۸ حکومت را در قالب یک دولت اقلیت در ائتلاف با احزاب مائوری، اکت و آیندهٔ متحد در قالب توافق اعتماد و تخصیص در دست دارد. حزب کارگر به رهبری جاسیندا آردرن، حزب سبز و حزب نخست نیوزیلند، مهم ترین احزاب مخالف دولت هستند. این نخستین انتخاباتی است که بیل اینگلیش به عنوان نخست وزیر مستقر در آن شرکت می کند، چون پیش از این وی در ۱۲ دسامبر ۲۰۱۶ جانشینِ جان کی شده بود.
نتایج اولیه نشان می دهند، حزب ملی توانسته بیشترین کرسی ها را کسب کند[ ۴] اما هم اکنون وضعیتی طوری است که حزب «نخست نیوزیلند» می تواند برندهٔ نهایی را مشخص کند. زیرا اگر این حزب به جای ائتلاف با حزب ملی، با حزب کارگر و سبزها ائتلاف نماید، حزب ملی باید دولت را تحویل دهد. حزب مائوری همچون حزب آیندهٔ متحد نتوانست هیچ کرسی ای در انتخابات به دست آورد. اما حزب اکت مانند دورهٔ پیش همچنان دارای یک کرسی است.
انتخابات سراسری نیوزیلند (۲۰۲۰). انتخابات سراسری نیوزیلند ( انگلیسی: 2020 New Zealand general election ) روز شنبه ۱۷ اکتبر ۲۰۲۰ برگزار شد، این پنجاه و سومین دور انتخابات مجلس نمایندگان نیوزیلند بود تا سرنوشت ۱۲۰ کرسی اعضای مجلس نمایندگان را تعیین کند. از این تعداد ۷۲ کرسی از حوزه های انتخابیه و ۴۸ کرسی باقیمانده از طریق لیست احزاب به روش تناسبی انتخاب شدند. جاسیندا آردرن نخست وزیر نیوزیلند از حزب کارگر که رهبری این حزب را برعهده دارد نیز در این انتخابات با ۴۹ درصد آرا با پیروزی چشمگیری برنده شد؛ و حزب کارگر ۶۴ کرسی از ۱۲۰ کرسی پارلمان را به دست آورد.
از آغاز نظام پارلمانی در نیوزیلند در ۱۹۹۶، هیچ حزبی نتوانسته بود اکثریت مطلق پارلمان را به دست بیاورد.
حزب حاکم کارگر، به رهبری نخست وزیر فعلی، جاسیندا آردرن، در یک پیروزی چشمگیر علیه حزب ملی به رهبری جودیت کالینز در انتخابات پیروز شد. [ ۲] این اولین بار بود که یک حزب سیاسی نیوزیلند دولت اکثریت را تحت سیستم نمایندگی متناسب با اعضای مختلط ( MMP ) که در سال ۱۹۹۶ معرفی شد، تأمین کرد. آردرن همچنین با کسب «تقریباً هر یک از رای دهندگان» بالاترین درصد حزب کارگر ( ۴۹٫۱٪ ) از ۵۰ سال گذشته را به دست آورد. [ ۳] [ ۴] به همین ترتیب، این انتخابات دومین نتیجه بد برای حزب ملی بود که فقط در انتخابات عمومی ۲۰۰۲ عملکرد ضعیف تری داشت. [ ۵]
در یک پیروزی غافلگیرانه، Chlöe Swarbrick از سبزها کرسی مرکزی اوکلند را که توسط نیکی کای بازنشسته ملی تخلیه شده بود با کسب ۴۹۲ رأی نسبت به هلن وایت کارگر به دست آورد. [ ۶] حزب راست گرای آزادیخواه ACT و سبزها هر دو کرسی های انتخابات را بدست آوردند، در حالی که حزب مائوری با بدست آوردن کرسی وایاریکی دوباره وارد پارلمان شد. حزب ناسیونالیست پوپولیست نیوزیلند اول، به رهبری وینستون پیترز معاون نخست وزیر در ائتلاف با حزب کارگر، با از دست دادن هر کرسی که داشته بودند، بدترین نتیجه را تجربه کرد. [ ۷] [ ۸]
در حالی که نتایج نظرسنجیها در اوایل سال به ویژه برای هیچ یک از احزاب بزرگ قوی نبود، آردرن و دولت کارگر به دلیل پاسخ آنها به بیماری همه گیر COVID - 19 در نیوزیلند مورد ستایش قرار گرفتند. نظرسنجی ها نشان داد که حزب کارگر می تواند به یک دولت اکثریت دست یابد یا می تواند با اعتماد و اطمینان از سبزها حکومت کند. در مقابل، رهبری حزب ملی در کمتر از سه ماه دو بار تغییر کرد و نتوانست نتایج ضعیف نظرسنجی خود را بهبود بخشد. [ ۹] اعتقاد بر این است که حزب کارگر از رای دهندگان میانه رو حمایت کرده است، بسیاری از آنها قبلاً با حمایت جان کی به حزب ملی رای داده بودند. [ ۱۰]
این نوشته برگرفته از سایت ویکی پدیا می باشد، اگر نادرست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید: گزارش تخلفاز آغاز نظام پارلمانی در نیوزیلند در ۱۹۹۶، هیچ حزبی نتوانسته بود اکثریت مطلق پارلمان را به دست بیاورد.
حزب حاکم کارگر، به رهبری نخست وزیر فعلی، جاسیندا آردرن، در یک پیروزی چشمگیر علیه حزب ملی به رهبری جودیت کالینز در انتخابات پیروز شد. [ ۲] این اولین بار بود که یک حزب سیاسی نیوزیلند دولت اکثریت را تحت سیستم نمایندگی متناسب با اعضای مختلط ( MMP ) که در سال ۱۹۹۶ معرفی شد، تأمین کرد. آردرن همچنین با کسب «تقریباً هر یک از رای دهندگان» بالاترین درصد حزب کارگر ( ۴۹٫۱٪ ) از ۵۰ سال گذشته را به دست آورد. [ ۳] [ ۴] به همین ترتیب، این انتخابات دومین نتیجه بد برای حزب ملی بود که فقط در انتخابات عمومی ۲۰۰۲ عملکرد ضعیف تری داشت. [ ۵]
در یک پیروزی غافلگیرانه، Chlöe Swarbrick از سبزها کرسی مرکزی اوکلند را که توسط نیکی کای بازنشسته ملی تخلیه شده بود با کسب ۴۹۲ رأی نسبت به هلن وایت کارگر به دست آورد. [ ۶] حزب راست گرای آزادیخواه ACT و سبزها هر دو کرسی های انتخابات را بدست آوردند، در حالی که حزب مائوری با بدست آوردن کرسی وایاریکی دوباره وارد پارلمان شد. حزب ناسیونالیست پوپولیست نیوزیلند اول، به رهبری وینستون پیترز معاون نخست وزیر در ائتلاف با حزب کارگر، با از دست دادن هر کرسی که داشته بودند، بدترین نتیجه را تجربه کرد. [ ۷] [ ۸]
در حالی که نتایج نظرسنجیها در اوایل سال به ویژه برای هیچ یک از احزاب بزرگ قوی نبود، آردرن و دولت کارگر به دلیل پاسخ آنها به بیماری همه گیر COVID - 19 در نیوزیلند مورد ستایش قرار گرفتند. نظرسنجی ها نشان داد که حزب کارگر می تواند به یک دولت اکثریت دست یابد یا می تواند با اعتماد و اطمینان از سبزها حکومت کند. در مقابل، رهبری حزب ملی در کمتر از سه ماه دو بار تغییر کرد و نتوانست نتایج ضعیف نظرسنجی خود را بهبود بخشد. [ ۹] اعتقاد بر این است که حزب کارگر از رای دهندگان میانه رو حمایت کرده است، بسیاری از آنها قبلاً با حمایت جان کی به حزب ملی رای داده بودند. [ ۱۰]
