استعلا به معنای فراروی و گذشتن از چیزی است. لفظ استعلا در زبان های انگلیسی و فرانسه Transcendence ( ترنسندنسْ ) خوانده می شود که از ریشه ی لاتین Transcendere ( ترنسندر ) به معانی بالا رفتن از چیزی، جلو افتادن، پیشی گرفتن و سبقت گرفتن از چیزی، به ورا و فراسوی چیزی رفتن است. امر استعلایی Transcendent ( ترنسندنت ) در زبان های انگلیسی و فرانسه به معنای آن چیزی است که در ورا و فراسوی امر دیگری قرار دارد. مفهوم متقابل آن لفظ حالّ ( با لام مشدّد ) به معنی درونی ( Immanent = ایمِننت ) است. استعلاگرایی یا ترنسندنتالیسم ( Transcendentalism ) یعنی قائل شدن به اصالت امر استعلایی. ما در حوزه های گوناگون الهیات، عرفان و تصوف، هستی شناسی، منطق، اخلاق و انسان شناسی تعاریف و کاربردهای گوناگونی از این اصطلاحات را می یابیم.
... [مشاهده متن کامل]
دو واژه ی متعال و استعلا هم ریشه اند. وقتی می گوییم خداوند متعال، دو معنی از آن مستفاد می شود: یکی این که خداوند در وراء فهم و درک ما قرار دارد، بلندمرتبه تر از ادراک ماست. معنای دوّمش این است که خداوند ماوراء این جهان مادّی ست. در هر دو معنی تأکید روی مفهوم ماوراء است.
فیثاغوریان بر تعالی و استعلا خداوند تأکید داشتند. فیلوجودیس ( Philo Judaeus ) ، فیلسوف و متکلّم یهودی ( 20 قبل از میلاد تا 50 بعداز میلاد ) با حلول خداوند در عالم مادی مخالف بود. او خداوند را امر متعالی یا استعلایی می خواند. حال آن که در فلسفه ی رواقی و نیز نزد طرفداران وحدت وجود خداوند مثل روح در بدن انسان در درون عالم مادی قرار دارد.
... [مشاهده متن کامل]
دو واژه ی متعال و استعلا هم ریشه اند. وقتی می گوییم خداوند متعال، دو معنی از آن مستفاد می شود: یکی این که خداوند در وراء فهم و درک ما قرار دارد، بلندمرتبه تر از ادراک ماست. معنای دوّمش این است که خداوند ماوراء این جهان مادّی ست. در هر دو معنی تأکید روی مفهوم ماوراء است.
فیثاغوریان بر تعالی و استعلا خداوند تأکید داشتند. فیلوجودیس ( Philo Judaeus ) ، فیلسوف و متکلّم یهودی ( 20 قبل از میلاد تا 50 بعداز میلاد ) با حلول خداوند در عالم مادی مخالف بود. او خداوند را امر متعالی یا استعلایی می خواند. حال آن که در فلسفه ی رواقی و نیز نزد طرفداران وحدت وجود خداوند مثل روح در بدن انسان در درون عالم مادی قرار دارد.