برای انتخاب دیکشنری یا لغتنامه، اینجا را کلیک کنید.
97 1392 100 1

اسماعیلیان

/'esmA'iliyAn/

معنی اسماعیلیان در لغت نامه دهخدا

اسماعیلیان. [ اِ ] (اِخ ) رجوع به اسماعیلیه شود :
من چو اسماعیلیانم بی حذر
بل چو اسماعیل از آزادم زسر.
مولوی.
و رجوع به فهرست تاریخ گزیده و فهرست رودکی تألیف نفیسی ج 3 شود.

اسماعیلیان. [ اِ ] (اِخ ) از مزارع انارک یزد است.

معنی اسماعیلیان به فارسی

اسماعیلیان
از مزارع انارک یزد است

اسماعیلیان در دانشنامه اسلامی

اسماعیلیان، گروهی از شیعیان هستند که پس از امام صادق (علیه السّلام) فرزند بزرگ او، اسماعیل را امام می دانند. حسن صباح حمیری (۴۷۳-۵۱۸ ه.ق) با آن ها ارتباط برقرار کرده به آیین اسماعیلی درآمد و اسماعیلیان نزاری را در ایران بنا نهاد.
آنان پس از سال ها دعوت پنهانی در سال ۲۹۰ ه.ق دعوت خود را آشکار و با تشکیل خلافت فاطمی توسط "عبیدالله مهدی" در مغرب و پس از آن در مصر حکومتی مقتدر که رقیبی قدرتمند در مقابل خلافت سنی عباس بود، پدید آورده و به تبلیغ در تمام قلمرو اسلامی از جمله ایران پرداختند.مقارن این فعالیت "حسن صباح حمیری" (۴۷۳-۵۱۸ ه.ق) با آن ها ارتباط برقرار کرده به آیین اسماعیلی درآمد و "عبدالملک عطاش" به او نیابت دعوت داد."صباح" پیش از این مانند اجداد خود مذهب شیعۀ اثنی عشری داشت و ملازم "ملک شاه سلجوقی" بود ولی بعد از گرویدن به اسماعیلیان با وزیر او "خواجه نظام الملک" مخالفت کرد و در دورۀ "مستنصر"، خلیفه وقت فاطمی، عازم مصر شد و پس از یک سال و نیم اقامت به خاطر حمایتش از خلافت نزار در مقابل "مستعلی" از مصر به مغرب و از آن جا به شام، عراق و ایران آمد و اسماعیلیان نزاری را در ایران بنا نهاد و "مهدی علوی" نماینده ملک شاه را از قلعه های "الموت" بیرون رانده، آن جا را مرکز دعوت و حکومت خود قرار داد و داعیانی به اطراف فرستاد و "نظام الملک" را که مانع جدی او بود، توسط فدائیان اسماعیلی ترور کرد و با مرگ ملک شاه سلجوقی کارش قوت گرفت."صباح" در ابتدای حکومت، داعی "حسین قاینی" را به دعوت "قهستان" و "کیا بزرگ امیر"، را به فتح قلعۀ لَمْبسر در رودبار الموت که قبول دعوت نمی کردند، فرستاد و با کشتن بیشتر ساکنان قلعه، آن جا را فتح نمود."صباح" در مدت طولانی در آن جا به تدبیر امور ملک و تدوین مسائل اعتقادی پرداخته، هرگز از قلعه بیرون نیامد تا این که در سال ۵۱۸ مریض شده، کیابزرگ امیر را از لمبسر فرا خواند و به جای خود نصب کرد.
کیا بزرگ امیر
کیا بعد از فوت "حسن صباح" روش او را دنبال کرد و قلعه های مرتفع و مستحکمی بنا نهاده، بلاد اطراف را تصرف کرد و در سال ۵۲۰ به عمارت قعلۀ میمون دز فرمان داد. و با سلطان مسعود سلجوقی درگیر شد. توسط فدائیان جمعی از اعیان و بزرگان از جمله خلیفه مسترشد عباسی را کش ...

اسماعیلیان در دانشنامه ویکی پدیا

اسماعیلیان
اسماعیلیان (مذهب)
اسماعیلیان (حکومت)
دولت اسماعیلیان حکومتی است که در سال ۴۸۳ (هجری قمری) با تسخیر قلعه الَموت در استان قزوین کنونی پایه گذاری شد و دوره فرمانروایی آن تا ۶۵۴ (هجری قمری) ادامه یافت. مرکز فرماندهی اسماعیلیان در کوهستان الَموت بود و بیشترِ فعالیت آن ها مبارزه با خلفای بنی عباس و قبایل مغول بود. حسن صباح به عنوان شاخص ترین فرمانروای اسماعیلیان با انجام تبلیغات وسیع در بین کشاورزان و بینوایان توانست حوزهٔ قدرت خود را تا سوریه کنونی گسترش دهد. سرانجام دولت اسماعیلیه پس از ۲۰۰ سال حکومت، با حملهٔ هلاکوخانِ مغول از بین رفت. اما سلسله امامت اسماعیلی بعد از سقوط الموت همچنان ادامه دارد.
قلعه الموت
کوه قلعه فردوس
قلعه دختر فردوس
قلعه لمبسر
قلعه کوه قائن
قلعه میمون دژ
قلعه دژ کوه
قلعه مصیاف
قلعه بزرگ طبس
قلعهٔ شاهدژ در نهبندان، زیرکوه، اصفهان، سمنان، شاهرود و در مجموع حدود دویست قلعه
اسماعیلیه یا باطنیه فرقه ای از شیعه امامیه است که معتقدان آن، محمد بن اسماعیل برادرزاده موسی کاظم را آخرین می دانستند. ظهور این فرقه اصلاً نتیجه اختلاف در امامت اسماعیل بن جعفر صادق با برادرش موسی بن جعفر بوده است. اسماعیلیان معتقدند که پس از مرگ جعفر صادق (در قرن هشتم میلادی) امامت به پسر بزرگتر وی می رسید؛ اما چون پسرش اسماعیل پیش از پدر درگذشته بود، امامت به محمد بن اسماعیل منتقل شد که سابع تام است و دور هفت با او تمام می شود و پس از او امامت در خاندان وی باقی ماند. آنها در میان اهل سنت به «باطنیان» مشهورند و شیعه هفت امامی نیز نامیده می شوند. اسماعیلیه به دو فرقه مستعلوی و نزاری تقسیم می شوند.
اسماعیلیان در نقاط مختلف اصفهان از جمله قلعه های لنجان، شاهدژ، کوه های غربی و جنوبی اصفهان ساکن بودند. آنان با این که با حکومت وقت مشکلاتی داشتند اما فعالیت هایی به دور از ذهن در طول تاریخ به آن ها نسبت داده شده است. مثل این که افرادی که از کوچه های خلوت و باریک در حال گذر بودند را دستگیر کرده و به قتل می رساندند. آنان به خاطر اعمالی که داشتند تحت فشار حکومت ...


چنانچه، معنی واژه بالا (برگرفته از دانشنامه ویکی پدیا)، نادرست یا مخالف قوانین جمهوری اسلامی ایران است، خواهشمند است گزارش دهید تا بررسی و حذف گردد => [گزارش]

اسماعیلیان در دانشنامه آزاد پارسی

طایفه ای از مردم قدیم فارس، موسوم به رموم یا زموم شبانکاره، معروف به کرد. این طایفه منسوب به خاندان منوچهر نوادۀ فریدون پیشدادی و به روایت دیگر منسوب به خاندان منوچهر از اسپهبدان فارس در عصر سامانیان بودند که پس از سقوط آن سلسله پراکنده شدند. محمد بن یحیی و نمرود بن یحیی، سران این طایفه، معاصر فضلویه می زیستند و از بستگان سلسلۀ شبانکارگان فارس بودند. اینان در میانۀ نیمۀ اول قرن ۵ق، دامنۀ تصرفات خود را به حوالی اصفهان رساندند. تاش فراش، سردار سلطان مسعود غزنوی، درپی جنگ هایی خونین پیشروی آنان را متوقف کرد. اسماعیلیان در اواخر پادشاهی باکالیجار دیلمی (۴۱۵ـ۴۴۰ق)، شهر دارابگرد فارس را گرفتند.

ارتباط محتوایی با اسماعیلیان

اسماعیلیان را به اشتراک بگذارید

معنی یا پیشنهاد شما



نام نویسی   |   ورود

عبارات و کلمات کلیدی مرتبط

• اسماعیلیه در ایران   • فرقه اسماعیلیان   • عقاید اسماعیلیه   • اسماعیلیه آغا خانی   • امامان اسماعیلیه   • حکومت اسماعیلیان   • فرقه اسماعیلیه چیست   • اسماعیلیه نزاری   • معنی اسماعیلیان   • مفهوم اسماعیلیان   • تعریف اسماعیلیان   • معرفی اسماعیلیان   • اسماعیلیان چیست   • اسماعیلیان یعنی چی   • اسماعیلیان یعنی چه  

توضیحات دیگر

معنی اسماعیلیان
کلمه : اسماعیلیان
اشتباه تایپی : hslhudgdhk
آوا : 'esmA'iliyAn
نقش : اسم فامیل
عکس اسماعیلیان : در گوگل

آیا معنی اسماعیلیان مناسب بود ؟           ( امتیاز : 97% )