ابیر

شبکه مترجمین ایران

لغت نامه دهخدا

ابیر. [ اَ] ( اِ ) بلغت زند و پازند پیراهن و قمیص. ( برهان ).

ابیر. [ اَ ] ( اِ ) دلو آب. || شراره آتش. ( شعوری ). و این کلمه بمعنی دوم مصحف ابیز است.

ابیر. [ اَ ] ( اِخ ) نام چشمه ای است از بنی اُبیر از نواحی هجر پائین احسّا. ( مراصد ). || موضعی است به بلاد غطفان. و گویند آبیست بنی القین بن حسر را. ( مراصد ). || نام ابن العلاء محدّث.

فرهنگ فارسی

نام چشمه ایست از بنی ابیر

پیشنهاد کاربران

از دست رفته
ابیر اگر با اسیر آید به معنی اسارت با اعمال شاقه است، البته به نظر حقیر

در گیلگی یعنی گم شدن
فرمایش آقای انصاری درست است معمولا در محاوره
وگفتگو اسیر وابیر باهم گفته میشود وابیر هم مترادف
وهم تاکید موکدبر اسیر است.
با تایید گفتار جناب انصاری، اگر ابیر هم بنا به آنچه در منابع آمده معنی گرفتاری و اسارت بدهد، چه نیاز بوده که دو کلمه هم معنی را پشت سر هم بیاورند و بگویند اسیر و ابیر؟
به نظرم همان اسیر و عبید بوده که براى راحتی تلفظ به اسیر و ابیر تغییر یاقته است.
مشاهده پیشنهاد های امروز

معنی یا پیشنهاد شما