ابانگاه

لغت نامه دهخدا

( آبانگاه ) آبانگاه.( اِخ ) نام فرشته موکل بر آب. || ( اِ مرکب ) نام روز دهم فروردین ماه ، و گویند اگر در این روزباران ببارد آبانگاه مردان است و مردان به آب درآیند و اگر نبارد آبانگاه زنان باشد و زنان در آب شوند و این عمل را بر خود شگون و مبارک دانند. ( برهان ).

فرهنگ فارسی

( آبانگاه ) نام فرشته موکل بر آب
( آبا نگاه ) ( اسم ) روز دهم فروردین . گویند اگر درین روز باران ببارد آبانگاه مردان است و مردان باب در آیند و اگر نبارد آبانگاه زنان باشد و ایشان باب در آیند و این عمل را بر خود مبارک دانند .

فرهنگ معین

( آبانگاه ) (اِمر. ) ۱ - نام روز دهم از ماه فروردین . گویند اگر در این روز باران ببارد آبانگاه مردان است و مردان به آب درآیند و اگر نبارد آبانگاه زنان باشد و ایشان به آب درآیند و این عمل را بر خود شگون و مبارک دانند. ۲ - نام ایزد موکل بر آب .

پیشنهاد کاربران

آبان, جمع واژهٔ آب، در ایران باستان به هشتمین ماه از سال و دهمین روز از هر ماه اطلاق می شده است. در روز دهم فروردین که اولین آبان از هر سال بوده، جشنی مخصوص به نام آبانگاه گرفته شده و در آن، به بزرگداشت آب و باران می پرداختند.
...
[مشاهده متن کامل]

جشن آبانگاه در ایران باستان برای بزرگداشت باران و آب برگزار می شد. در نقاط دیگری از جهان، ازجمله هند نیز نخستین آبان روز گرامی داشته می شود. ایرانیان در دوران باستان، علاوه بر جشن آبانگاه، جشن دیگری را با نام آبانگان در روز دهم ماه آبان برگزار می کردند.

منابع• https://iranpedia.net/wiki/آبانگاه