کین

دشمنی

کین واژه ای فارسی و برگرفته از واژه � kēn� در فارسی میانه و به معنای خونخواهی می باشد .
این واژه به شکل � kaēnā� در اوستایی آمده است .
این واژه به شکل �poinā � وارد زبان یونانی شده سپس به شکل punish و penal وpenalty وارد زبان انگلیسی شده است .

کین. آز. بخل. رشک. تقاس. دژ. تنگ. کین ود. رو خواه . بداندیش. بد. زشت. زننده. کُشنده. خشم.

المنطق المشرقیین:" اندیشِ خاورانها " از بابا بزرگ پورسینا.

حقوق ومزایا:" راسته ها و مزیت ها ".
" دستاورد و دستاورده ":الحاصل و المحصول از پور سینا.
التحصیل:" دستاورش ".
" رهایش با فرار از نهر گمراهی ها ":النجات من الفرار فی بحر الظلالات". از بابابزرگ پورسینا.

معانی:مینوها.
بیان:بیان.
صور خیال:رخای گمان.
بدیع:نومیدی. نومند.
فنون فصاحت وبلاغت:" فنهای شیوایی و رسایی. ".
منطق صوری:اندیش صوری.
[پایه گرفت. پایهء گرفتش:اساس الاقتباس. ]

کین جویی. کشیدن. تقاس. درآوردن:انتقام

منبع. عکس فرهنگ ریشه های هندواروپایی زبان فارسی

کین = کون ، باسن
کین = کینه و دشمنی

خشم از کسی داشتن در دل