"و همه لشکر بر نشستند و پیش شدند با کوکبه ی بزرگ و تکلف بی اندازه، سپاه سالار در پیش، کوکبه ی دیگر قضاة و سادات و علما و فقها و کوکبه ی دیگر اعیان درگاه، خداوندان قلم. "
تاریخ بیهقی، مجلّد پنجم
تاریخ بیهقی، مجلّد پنجم
پرویز داریوش و جلال آل احمد، این واژه را در ترجمه "مائده های زمینی" اثر آندره ژید، به کار برده اند:
کوکبه ی سواران در خیابانها. . .
کوکبه ی سواران در خیابانها. . .
در تاریخ بیهقی منظور از کوکبه افردایست که پیش و پس لشکر در خرکت هستند و باعث ایجاد شکوه و جلال آن لشکر میشوند
باشکوه . . باجلال . .
جلالت
کیابیا