کرامت

هر انسانی که بتواند در طول زندگی دنیوی خود به این بینش و باور دست یابد، به رفیع ترین مرتبه یا رتبه کرامت یا بزرگواری معنویت حقیقی رسیده است.
عباراتی از قبیل ؛ آنچه را که برای خود نمی پسندی آنرا بر دیگران روا مدار و یا دیگران را آنطور دوست داشته باش که خود را دوست داری یا با زیردستانت طوری رفتار کن که انگار خود تو زیردست آنها هستی و دوست داری آنطور با تو رفتار کنند و یا حق و حقوق دیگران را طوری به رسمیت بشناس و رعایت کن که از دیگران انتظار داری آنطور حق و حقوق ترا به رسمیت بشناسند و آنرا رعایت کنند، میتوانند سنگ بناهائی باشند که کاخ کلامی کرامت یا بزرگواری معنویت حقیقی بر آنها استوار گردد.
وعده ها و وعیدهای بهشت و جهنم هیچ نشانی از کرامت یا بزرگواری ندارند، چونکه پندارها، گفتارها، کردارها و یا اعمال نیک و بد دنیوی انسان هیچگونه اثرات مثبت یا منفی بر روی سرنوشت حقیقی و از پیش تعیین شده برزخی و اُخروی او ندارند. لذا:
شیخا! بیا!
گر خود نمی خواهی نخواه اما دست کم بگذار که دیگران رسند به سعادت های نسبی دینوی در همین جا و حال درین زمان و مکان/ در عوض پیشکش خود و جمیع گذشتگان و حال و آیندگانت باد انشاالله کلیه ی سعادت های برزخی و اخروی در لازمان و لامکان/.

برای حفظ کرامات انسانی خود شاید بهترین راه این باشد که در طی زندگی کوتاه مدت دنیوی همیشه واقف و بیدار و آگاه و هوشیار باشیم تا به دام و تله و تور آئین و دین و مذهب از یکطرف و آئین آتئیسم و مذهب کمونیسم از طرفی دیگر نیفتدیم و الا کرامت خود را در پیشگاه بیکران و بینهایت خدای حقیقی و واقعی که هیچ موجود و هیچ چیزی چه غیبی و چه عینی در خارج یا بیرون از آن نه وجود دارد و نه میتواند وجود داشته باشد، از دست خواهیم داد.
یهوه ی قوم یهود تحت عنوان آقا یا سرور دنیا ؛ آبَّا به شکل آبابا یعنی بابا یا پدر آسمانی قوم آرامی و اقوام مسیحی تحت عنوان آقا یا سرور ؛ الله قوم عرب ساکن سرزمین حجاز و اقوام مسلمان ملقب به نور سماوات و الارض ؛ اهورامزدای زرتشتیان و پارسیان؛ خُوای قوم ماد؛ برهمن و برهمان هندوان و بودائیان؛ خدای خود ما ایرانیان با پسوند " وند متعال " ؛ حق تعالی صوفیان و عارفان نیمه عربی و نیمه پارسی زبان و هر نام دیگری که توسط اقوام دیگر به زبان مادریشان بر روی پروردگار یا آفریدگار کائنات نهاده شده اند، فقط لفظ، کلمه، واژه، مفهوم، ایده، اسم و یا نام بیش نبوده و نمی باشند و تنها در زبان و خط و فهم و عقل ناقص و محدود انسانی از موجودیت برخوردار ند و در خارج از آنها از هیچگونه موجودیت دیگری چه شهودی و چه غیبی برخوردار نبوده و نیستند و نخواهند بود و هیچکدام نسبت به دیگری از هیچ نوع ارجحیت یا برتری، سبحانیت یا پاکیزگی و منزه بودن و اکبریت یا بزرگتر بودن برخوردار نبوده و نمیباشند و نخواهند بود.
کرامت دو نوع میباشد؛ یکی حقیقی و دیگری اوهامی، کاذب و فریبنده. به عنوان مثال گالیله در عصر خود از کرامت حقیقی و علمی برخوردار بوده و تفتیش کنندگان عقاید به امر و خواست واتیکانیان هم عصر وی از کرامت اوهامی و دینی.

2 - کرامت در عمل و قدرت و تأثیرگذاری. که ولیّ با استفاده از آن به طور عملی و عینی بر برخی از امور تأثیر گذاشته و همگان را به شگفتی وا می دارد.
ولیّ از کرامت و بزرگواری و قدرت تأثیرگذاری خود هیچگاه در تقلب و سحر و گناه استفاده نمی کند.
اهداف کرامت ولیّ را چنین می توان بیان کرد:
1 - بیان قدرت خداوند در همه اعصار.
2 - نصرت دین و کمک به مظلوم وتکریم ولیّ.
3 - زیاد شدن ایمان ولیّ و تشویق او برای انجام عمل خیر و زیاد شدن ایمان دیگران.
4 - کرامت مژده ای است برای ولیّ.
5 - کرامت مژده ایست برای حقانیت مکتب رسولی که ولیّ بدان متدین است.