کبریت

کبریت واژه ای عربی و برگرفته از واژه آکدی �kubritu� به معنای گوگرد ( ماده زرد رنگ قابل اشتعال که از کنار چشمه های نفتی به دست می آمد ) می باشد .
این واژه با ریخت �kibrītā� در زبان آرامی و سریانی و �kibrīt� در یونانی آمده است .

واژه کبریت
معادل ابجد 632
تعداد حروف 5
تلفظ [kebrit]
نقش دستوری اسم
ترکیب ( اسم ) [معرب، مٲخوذ از اکدی]
مختصات ( کِ ) ( اِ. )
آواشناسی kebrit
الگوی تکیه WS
شمارگان هجا 2
منبع واژگان عامیانه
فرهنگ فارسی هوشیار

کُردی کلهُری: کِرمیت

کبریت کلمه ای اکدی است ( kupritu ) که وارد زبانهای مختلفی شده است:
عربی: کِبْرِیتَة
ترکی استانبولی و ترکی آذربایجانی: Kibrit
سواحلی: Kibiriti
سومالیایی: Kabriid
رومانیایی: Chibrit
فارسی: کبریت

واژه کبریت در اوستا آمده و یکی از ۱۰۱ نام اهورامزدا در اوستا ( آذر کبریت توم ) به ماناک سازنده آتش از خاک می باشد.

کبریت پارسی نه ترکی وحتی نه عربیه این واژه اکدی هست در واقع کبریت گونه پارسی واژه کیبریت عربی که این واژه هم گونه واژه آرامی کیبریتاست که این واژه هم گونه ارامی واژه آشوری کبریتا و در آخر این واژه هم گونه اکدی واژه کیبریتو هست

اولین کبریت در ایران سال ۱۳۰۰ اختراع شد