نیت

از سویِ دیگر، " مَن:man" در سانسکریت همان " مَن:man" در زبانِ اوستایی است که در زبانِ پارسی نیز درواژگانی همچون " گُمان، مَنِش و. . . " دیده می شود.
در واژه یِ " گُمان" ، " گُ " پیشوند است و اکنون به جایِ پیشوندِ " گُ" ، پیشوندِ " اَف" را می نشانیم و به همانگونه ای که واژه یِ " گُمان" را در گزاره ها بکار می بریم، اینبار از واژه یِ " اَفمان"بهره می گیریم ولی در معنای " قصد کردن، نیت کردن، میل کردن ".
پس داریم :
اَفمان کردن = اَفمانیدن = قصد کردن، نیت کردن، میل کردن . . . . . ( بسنجید با گُمان کردن )
اَفمان/ اَفمانِش داشتن = قصد داشتن، نیت داشتن، میل داشتن . . . . . ( بسنجید با گُمان داشتن )
اَفمانه = قصد، نیت، میل . . . . . . ( بسنجید با گُمانه )
" اَف " در اینجا به چمِ " به، به سوی " است و " مان/ مَن " به چمِ " اَندیشیدن".
پس رویهم رفته " اَفمان کردن/ داشتن" به چمِ " به/به سویِ چیزی نظر کردن/داشتن و اندیشیدن" است که همان " قصد کردن، نیت کردن، میل کردن" است.
. . . . . . .
پَسگشت :
روبرگهای 125 و 135 از نبیگ " فرهنگ سَنسکریت/فارسی" ( جلالی نائینی )

بکند و اینک باما همی برد همبر.
فرخی.
سنگ باران عنا بارد بر فرق کسی
که دل و نیت او قصد عنای تو کند.
منوچهری.
نیت و درون خود را آلوده به ضد این گفته نگردانم. ( تاریخ بیهقی ص 316 ) . هرگزنیت من خالی نگردد از اندیشه او. ( تاریخ بیهقی ص 316 ) . از روی سلامت نیت و استقامت عزیمت و استمرار هواداری در این باب. ( تاریخ بیهقی ص 316 ) .
نیت نیک رساند به تو نیکی و صلاح
دل هشیار نگر خیره به مستان ندهی.
ناصرخسرو.
مار مردم نیت بد بود اندر دل
بدنیت را جگر افگار کند مارش.
ناصرخسرو.
طالب شاه عادل است جهان
تو نیت خوب کن جهانبانی.
سنائی.
ای گه توقیع آصف خامه و جمشیدقدر
وی گه نیت ارسطوعلم و اسکندربنا.
خاقانی.
نیت مؤمن بود به از عمل
این چنین فرمود سلطان دول.
انوری.
سلطان به دارالملک بلخ بازآمد به نیت غزوی. ( ترجمه تاریخ یمینی ص 214 ) . در نیت نبود که به حضرت او تبلیغ کنم. ( ترجمه تاریخ یمینی ص 208 ) .
منبع. لغت نامه دهخدا

ذوق میکنم میبینمت بعد عصبی میشی میگی هدفت از این کارا چیه طرف روت ور میگرده میگه هدف خاصی ندارم دلم خواست از رو غریزه یعنی ممکنه ببوسمت چون ازت خوشم اومده
درمورد پروردگار دیگه از حس درون ما کاملا آگاه هست ( باطن )

بدین ترتیب، نیت یا قصد یک شخص از اهمیت بالایی در یک مورد عمل عبادی برخوردار است. در مورد لزوم بیان صوتی نیت بحث هایی وجود دارد. با این حال، بیشتر پژوهشگران اتفاق نظر دارند که همان طور که نیت باید قلبی باشد، نیازی به بیان آن نیست. همچنین هیچ مدرکی وجود ندارد که نشان دهد پیامبر اسلام یا هیچ یک از اصحابش نیت را پیش از نماز به صورت بلند بیان کرده باشند.

همتای پارسی این واژه ی عربی، اینهاست:
رُژیتا rožitā ( سغدی )
آرسا ārsā ( سنسکریت: ārsa )
آکوت ākut ( سنسکریت: ākuta ) .