عمدا

رویهمرفته باید گفت این واژه ی عامیانه، یک واژه ی ساختگی از روی واژه ی تازی [علی حده ( علاحده ) ] است و با اینکه واژه ی یاد شده به چم [جدا، جداگانه] است ولی در زبان مردم با گرفتن پسوند [ی نسبت]، چم عمدا یافته و در آوایِش، به ریخت علی حدِگی و سپس علحدگی، الحدگی، الّادگی و. . درآمده است.
واژه های تازیِ کموبیش فراوانی هست که در پارسی با چمی ناهمسان با چم عربیِ آنها به کار می رود و گاهی در برخی باره ها آوایِش واژه نیز دستخوش دگرش شده؛
واژه ی تماشا در پارسی به چم دیدن و نگاه کردن به کار می رود ولی این واژه ی تازی درپایه [تماشی] است به چم پیاده رفتن، گردش کردن!
یا واژه ی مُدارا به چم بردباری و نرمی، در تازی به ریخت مُدارات نوشته می شود و. . .

( ( رخسار صبح پرده، به عمدا برافکند
راز دل زمانه، به صحرا برافکند ) )
برگردان بیت: بامداد آگاهانه و به خواست، رویبند از چهره برمی گیرد؛ روز می دمد خورشید آشکار می شود؛ و بدین سان، راز دل زمانه از پرده به در می افتد.
( رخسار صبح ، میر جلال الدین کزازی ، ۱۳۷۲، ص۲۷۳ )