جعد

جعد. [ ج َ ] ( ع اِ ) موی مرغول. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ) . پشک. بشک. مرغول. پیچیده. درهم پیچیده. زره. شکن. شکنج. مجعد. موی پیچیده. موی شکسته. موی مجعد. وژگال ، مقابل خوار وفرخال. موی کوتاه ، مقابل سبط و مسترسل :
منبع. لغت نامه دهخدا

جعد: زلف تابدار
جعد. [ ج َ ] ( ع اِ ) موی مرغول. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ) . پشک. بشک. مرغول. پیچیده. درهم پیچیده. زره. شکن. شکنج. مجعد

پیچیده. درهم. گره خورده

مویی که چین وشکن داشته باشد را جعد و موی فروافتاده که چین وشکن نداشته باشد را فَرخال یا لَخت گویند.

به بوی نافه ای کاخر صبا زان طره بگشاید
ز تاب جعد مشکینش چه خون افتاد در دلها
حافظ

موی های پیچیده مقابل موی مرتب

مو

جعد [ به فتح جیم ] : پیچیده ، مخالف ساده ، در اصطلاح اهل موسیقی آهنگ همراه با تحریرات را گویند. چه خوش حیات چه ناخوش ، چو آخرست زوال / چه جعد زخمه چه ساده ، چو خارج است نوا ( خاقانی )

فِر