تبشیر

/tabSir/

    evangelism
    giving good tidings

فارسی به انگلیسی

تبشیر کردن
evangelize

پیشنهاد کاربران

tabSir از راست به چپ بصورت Sirtab به معنای سیر شده از تب و تاب. تبشیر یا این شیر مبتلا به تب داغ و خفته در بیشه و مملو از شور و شوق و در تب و تاب شرکت در عشق و زندگی روئیائی - برزخی نیمزوج ملکوتی یا آسمانی و جاودانه خاص و ویژه ی خویش با جنسیت معکوس در بخش وسیع متافیزیکی در پشت پرده ی ضخیم و نفوذ ناپذیر همین دنیای فیزیکی در نهایت کمال ایده آل خوبی و زیبایی، اعتدال و نظم و هماهنگی با کمیت و کیفیت بهشت برین، گویا و خموش چنین نعره بر میاورد ( البته با کسب رخصت یا اجازه ) :
...
[مشاهده متن کامل]

انسان در طول تاریخ پیدایش خود روی کره ی زمین و یا به عبارتی دیگر از دوران مهد کودک تاریخ اندیشه یا فکر و خیال و تصور و توَهُم تا به امروز نتوانسته است بین دو نوع خدای زیر فرق و تمیز قائل شود:
الف - پرورگار، خالق مخلوقات، آفریدگار کائنات و یا خدای حقیقی و واقعی یعنی اول، وسط ، آخر، درون و بیرون همه چیز و همه کس یا بطور عام تر یعنی ظاهر و باطن این واقعیت و طبیعت و یا بطور کلی یعنی محیط و محتوای هرکدام از گیتی ها یا کیهان ها و یا جهان های متناهی، مساوی، موازی و بیشمار که هیچ موجود و هیچ چیز دیگری چه غیبی و چه عینی غیر از او، آن و این نه وجود دارد و نه میتواند وجود داشته باشد.
ب - خدای کلمه ای با الفاظ و نام های گوناگون در زبان های مختلف بشری که فقط در زبان و خط و فهم و عقل ناقص و محدود انسانی از موجودیت برخوردار ست و در خارج از آنها هیچگونه مصداق و مثال بیرونی ندارد، یعنی از هیچگونه موجودیت دیگری چه عینی و چه غیبی برخوردار نمیباشد و درست به همین علت و دلیل کلیه سعی ها و کوشش های برهانی و استدلالی انسان در اثبات وجود این نوع خدا در اعصار گذشته و حال و آینده همیشه با شکست مواجه بوده و هست و خواهد بود.
از قبیل هو، اهو، اهورا، اهورامزدا، یاهو، یهوه، اله، الی، اِل، بل، بعال، . . . . . خُوا، خدا، ، حق تعالی، رب، الله و. . . . .
تبلیغات و ترویجات آئین ها و ادیان قدیمی منجمله آئین آتئیسم و مذهب کمونیسم هیچکدام با هدف شناخت حقیقت، انسان، طبیعت و خدای حقیقی و واقعی و با هدف دفاع از کرامت و شرافت انسانی، حقیقت و حق و حقوق انسانی صورت نگرفته و نمی گیرند و نخواهند گرفت بلکه با هدف بقاء و زنده ماندن نام و نشان و اثر بنیانگذار آئین و دین و مخترع یوغ سنگین یا سبک شریعت و نام پروردگار به زبان پدری و مادری وی در ذهن و زبان و خط و خاطره ی انسان بخصوص پیروان و به ویژه در حافظه ی تاریخ.
بشارت نیک، مژده ی شاد و یا خبر خوش و خیر ملکوتی یا آسمانی از عالم غیب به عالم شهود وعده و وعید های بهشت و جهنم نبوده و نمی باشد بلکه ابعاد دهگانه ی نفسانی هرکدام از افراد انسانی مشتمل بر پنج منِ مردانه و پنج منِ زنانه و پیام آسمانی هفت سین خود ما ایرانیان یعنی هفت سامان یا نظام کل گیتیائی، کیهانی و یا جهانی در قالب هفت عالم یا دنیا به شکل آسمان ها و زمین های هفتگانه و هرآنچه که بین آنهاست.
هیچ بشارتی، شاد تر، نیکو تر و حقیقی تر از این دو خبر قدیمی و خبر جدید گردش دایره وار وقوع مهبانگ های هفتگانه بر اثر نوسانات خودکار و متوالی انبساط و انقباض در چهارچوب طرح مطلق آفرینش و بر اساس قوانین جاودانه و آئین نامه های اجرایی ثابت و پایدار و تغییر ناپذیر آن در طی این سفر بسیار طولانی و دایره وار دنیوی، مقطعی، نزولی و صعودی محتوای کیهان یا جهان بین دو بهشت برین متوالی و چند خبر دلپذیر دیگر که اشاره به آنها سخن را به درازا می کشاند، در طول تاریخ پیدایش انسان روی کره ی زمین تاکنون در قالب وحی به گوش سر و دل هیچ انسانی ابلاغ نگردیده، طنین نیفکنده ، نجوا و زمزمه نشده.

تبشیر: در اکثر آیات کلام وحی، به معنی شادی واقعی و با پشتوانه، در زندگی دنیا و سعادت اخروی آمده است، خداوند قرآن را بشارتی بر متقین معرفی می کند: فَإِنَّما یَسَّرْناهُ بِلِسانِکَ لِتُبَشِّرَ بِهِ الْمُتَّقِینَ،
...
[مشاهده متن کامل]
یا در مژده یحیی به زکریا تبشیر ذکر نموده است. یا زَکَرِیَّا إِنَّا نُبَشِّرُکَ بِغُلامٍ اسْمُهُ یَحْیی . حق تعالی به اولیای خود بشارت سعادت دنیا و آخرت را مژده می دهد. لَهُمُ الْبُشْری فِی الْحَیاةِ الدُّنْیا وَ فِی الْآخِرَةِ

مژده دهی