اسپریس

واژه اسپریس بمعنی میدان اسب دوانی ( چه برای مسابقه و چه برای جنگ ) از دو ریشه نیا هند و اروپایی و از طریق زبانهای اوستایی و پارسی میانه به فارسی رسیده است. این دو ریشهekwos به معنی اسب و ret بمعنی دویدن است که در نمودار زیر نشان داده شده.

دشتی بود به فراخی هزار اسپریس که سرتاسر کشتزار بود و باغ و چراگاه.
از کتاب پَتش خوآرگر نوشته آرمان آرین.
( متاسفانه توی کتاب این لغت رو توی پاورقی توضیح نداده )

اِسْپِریس : درگویش گوغر گیاهی را گویند با گل های مایل به سرخ که حدود یک متر قد می کشد وبه عنوان علوفه چهارپایان هم بصورت تازه وهم خشک شده اش استفاده می شود.

اسپریس AspRis میدان اسپ دوانی را گویند.