گیت

• منابع ها. تاریخ ادبیات ایران، ذبیح الله صفا، خلاصه ج. اول و دوم، انتشارات ققنوس، ۱۳۷۴
• تاریخ ادبیات ایران، ذبیح الله صفا، خلاصه ج. سوم، انتشارات بدیهه، ۱۳۷۴
• حسن بیگ روملو، �احسن التواریخ� ( ۲ جلد ) ، به تصحیح�عبدالحسین نوایی، بنگاه ترجمه و نشر کتاب، ۱۳۴۹. ( مصحح در پایان جلد اول شرح مفصل و سودمندی از فهرست لغات�ترکی�و�مغولی�رایج در متون فارسی از سده هفتم به بعد را نوشته است )
• فرهنگ فارسی، محمد معین، انتشارات امیر کبیر، تهران، ۱۳۷۵
• غلط ننویسیم، ابوالحسن نجفی، مرکز نشر دانشگاهی، تهران، ۱۳۸۶
• فرهنگ کوچک زبان پهلوی، دیوید نیل مکنزی، ترجمه مهشید فخرایی، پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی، تهران، ۱۳۷۹

واژه، بلوچی با حدود ۳, هزار واژه ، کردی با ۲۱هزار ، اوستایی ، ترکی ، عربی و زبان لکی با ۳۳ هزار واژه یکی از غنی ترین و کهن ترین زبان های دنیاست اکنون کلمه گیت : یعنی نوبت ، مرحله ، مرتبه ، محل اقدام در معنای زمان، همیشه گ دارای کسره است بعضی ی را غلیظ �ای�و بعضیا خفیف تر �ئ� تلفظ می کنند ، مثلا: گیت نیه �نی أ � که أ ساکن است ، ، �گیت نیه که بوشین � یعنی نوبت تو نیست که بگویی ، گیتَ یا گئ تونه یعنی نوبت تو یک نفر است البته با یک مکث و اشاره ای ، یا گیتونه: با ضمه کوتاه روی واو یعنی نوبت شما چند نفر است ، گیته:یعنی نوبت تو یک نفر است در حالتی و لفظی سریع تر ، یا در صرف زمان گذشته گویند گئ بیتی :گیْ با کسره گ و سکون روی ی معنا میدهد نوبتش بود یا گئ ئونَ با سکون ئ و ئون که نشانه جمع است معنا میشود: نوبت آنها دونفر یا بیش از چند نفر حالا در زمان گذشته، حال ساده ، حال استمراری و یا آینده کاربرد دارد ، و. . .

گیتی که روی کارت پرواز نوشته شده مراجعه کنید. در فرودگاه ها چندین گیت وجود دارد و هر پرواز از یک گیت مشخص انجام می شود. گیت ها معمولا با شماره مشخص می شوند و هر گیت محلی برای انتظار مسافران دارد.