دابره. [ ب ِ رَ / رِ ] ( اِ ) چراگاه. ( دهخدا ) ( یوشع ) ( قاموس کتاب مقدس ) .
مرتع: [اصطلاح دامپروری] مرتع زمینی است که حداقل مدتی ازسال پوششی ازگیاهان خودرویادست کاشت باشد وعرفا"نیز، مرتع شناخته شود.
مرتع از ریشه ی رتع می باشد و کلمه ( رتع ) به معنای آزادانه چریدن حیوان و آزادانه گردش کردن و میوه خوردن انسان است .
در پهلوی " واستر ، راغ " در نسک : فرهنگ برابرهای پارسی واژگان بیگانه از ابوالقاسم پرتو .