در مازندرانی �لَوی� یعنی دیگ، قابلمه و �لَویچه� یعنی دیگچه، قابلمهٔ کوچک؛ در اشعار پارسی نیز �لَوید� در همین معنا به کار رفته.لوی نوشته می شود اما لوا خوانده می شود به معنی وابستهوابسته+ عکس و لینک