عصای

یا به عبارتی، حرکت ضمیر "ی" متکلم وحده هنگامی که به کلمه ای می چسبد ممکن است وضعیت خاص پیدا کند مثلاً در مورد اسمی که در آخر آن الف قرار دارد و ضمیر "ی" متکلم وحده به آن اضافه می شود باید در این حالت حرکت فتحه روی ضمیر "ی" قرار گیرد.
یک نمونه دیگر از قاعده ی بالا:
اَللَّهُمَّ صَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ اخْتِمْ لِی بِخَیْرٍ، وَ اکْفِنِی مَا أَهَمَّنِی مِنْ أَمْرِ دُنْیَایَ وَ آخِرَتِی. ( فرازی از دعای ابوحمزه ثمالی )
خدایا بر محمّد و خاندان محمّد درود فرست، و ختم به خیرم کن و کفایت نما هرچه مهم من است از کار دنیایم و آخرتم. ( که معمولا این گونه ترجمه می شود "از کار دنیا و آخرتم" )
در فراز دعای فوق، دنیا اسم مقصور و چون به
یاء متکلم وحده اضافه شده است طبق قاعده بالا، اسکان آخر آن و فتح یاء واجب است که مشخص است که آخر کلمه ی دنیا ساکن است و یاء هم که فتحه گرفته است ( دُنْیَایَ )