سنگ صبور

ساختار این رمان بر اساس تک گویی یا مونولوگ است. تمام شخصیت ها در فصولی جداگانه به شیوهٔ راوی اول شخص و به زبان گفتاری حرف می زنند. فن یا صناعت رمان، شیوهٔ جریان سیال ذهن است که جیمز جویس پیش تر در رمان معروف خود اولیس اجرا کرده بود.
احمدآقا شخصیت اصلی این رمان است، که با نگاهی تیزبین، خرافه، جهل و تهیدستی مردم شیراز یا مردم ایران را به تصویر می کشد.
تمام رمان و تمام تک گویی ها، بازتاب جهان تاریک و خون آلودی است که نویسنده از ایران در سال های نخستین قرن بیستم تصویر می کند. جنایتکاری بی رحم به نام سیف القلم در شیراز زن های صیغه رو را به دام انداخته و می کشد. احمدآقا در نقش معلم و نویسنده گویی ناخودآگاه روایت گر همه این فجایع از زبان شخصیت های این رمان است.
سنگ صبور یکی از آثار معروف چوبک، تصویری سیاه از زندگی آمیخته با فقر مردم شیراز است. محوریت رمان سنگ صبور توصیف ها و گرایش های سودازدهٔ جنسی از منظر شخصیت های داستان است. در بسیاری از بخش های رمان جهان بینی و نگرش اجتماعی شخصیت ها ارائه گر نوعی ابهام دهشتناک از جامعه است، طوری که فضای رمان را به کابوس هراس آوری بدل می کند که در آن همه چیز در ناامیدی ابدی ساکن مانده و امکان عبور و گذار از آن وجود ندارد. با توجه به ویژگی های برشمردهٔ این کتاب، می توان تأثیر مشهود آثار صادق هدایت در آن را مشاهده نمود.

- یولداش = یول ( راه ) داش ( هم ) = همراه، رفیق

- قارداش = قارین ( شکم ) داش ( هم ) = هم�شکم، از یک شکم زاده شده، برادر

- چاغداش = چاغ ( زمان، عصر ) داش ( هم ) = همزمان، هم عصر، معاصر

- آداش = آد ( نام ) داش ( هم ) = هم�نام

- سیرداش = سیر ( راز، سر ) داش ( هم ) = همراز، محرم اسرار یکدیگر

- آرخاداش = آرخا ( پشت ) داش ( هم ) = هم پشتیبان، کسانی که پشتیبان یکدیگرند

- صبیرداش = صبیر ( صبر ) ( داش ) = هم�صبر، کسانی که صبر خود را سهیم می�شوند
که صبیر داش که معنی همصبر دارد ، بصورت غلط به معنای سنگ صبور وارد فارشی شده است .