روغن

درک بهتر مطلب فوق مرتبط با متن تحلیل شده در متن زیر ؛
دروغ ؛ دو رو ، دارای دو رخ
در ابتدای توضیح مطلب، لازم به ذکر می باشد که دو کلمه ی دروغ و دریغ دارای دو بار معنایی متفاوت و دو مسیر متفاوت در ایجاد ساختمان برای این دو کلمه می باشد.
کلیدواژه ی دروغ از طریق قانون کاسپت ها یک کانسپت کلامی متشکل از دو کلمه ی ( دو بعلاوه رخ ) می باشد یک رخ اصلی و دارای اصالت و یک رخ تقلبی و غیر اصلی.
افزونه ی تکاملی حرف غ در انتهای ساختمان کلمه ی دروغ که از طریق قانون قلب ها قابل تبدیل به حرف خ نیز می باشد و دارای ذات آوایی مستمر در مدل صدور آوای دو حرف خ غ برای انطباق عالم ماده و معنا در مسایل زندگی از طریق علم کلمات می باشد جهت ایجاد یک اسم برای یک عمل که دارای تکرار می باشد افزوده شده است.
یعنی عمل دروغ گفتن یک خصلت اخلاقی نکوهیده می باشد که منجر به دروغ های بعد از خودش می شود.
مدل صدورِ آوایِ دارای استمرارِ حرف غ از ابزارهای ایجاد کلام واقع شده در دهان به گونه ای است که بینابین دو حرف ( ق ک ) که به صورت تک ضربی می باشند صادر می شود بر همین مبنا حرف صامت غ که دارای یک صوت مستمر در صدر آوا می باشد اشاره به یک عمل دارای استمرار و دارای تکرار در مفهوم این کلمه دارد.
دریغ ؛
اگر حرف ( د ) را به عنوان باب ورود به کلمه یا نماد کلمه ی ( دارای ) در نظر بگیریم و دو حرف ( ر غ ) را به عنوان ریشه مزدوج در مصدر ساختمان این کلمه در نظر داشته باشیم باید ببینیم این مصدر در چه کلماتی و در چه موقعیت های کاربردی دارای استفاده می باشد.
حرف غ در مصدر این کلمه که از طریق قانون قلب ها قابل تبدیل به حرف خ می باشد و به لحاظ مدل صدور آوا دارای استمرار در صوت می باشد و بینابین دو حرف تک ضربی ( ق ک ) از ابزارهای ایجاد کلام واقع شده در دهان دارای صدور صوت می باشد با اتحاد و مزدوج شدن با حرف صامت ر به همراه مصوت ( ی ) کلمه ی ریخ و ریختن و رخت بربستن و ریخته شدن به معنای کم شدن قابل مشاهده می شود.
یعنی معنا و مفهوم نهفته در صندوقچه ی اسرارآمیز کلمه ی دریغ با ترجمه ی موازی آن ( افسوس و اُفت کردن و افتاده شدن ) به معنی ریخته شدن و رخت بربستن دارای معنا و مفهوم می باشد.
در همین رابطه اصطلاح ریغ رحمت را سر کشیدن یعنی ریخته شدن ریخت و قیافه و از دار دنیا رخت بربستن و به هم ریختن و از هم پاشیده شدن جسم برای آزاد شدن جان یا رها شدن روح از کالبد دارای معنا و مفهوم می باشد.
حالا اگر این تعریف و این معنا و مفهوم نهفته در کلمه ی دریغ را در کلام بزرگان در عرصه ادب و عرفان و فرهنگ فارسی خودمان جستجو کنیم در این غزل حضرت حافظ می توانیم این تعریف را درک کنیم ؛
برو به هر چه تو داری بخور، دریغ محور
که بی دریغ زند، روزگار تیغ هلاک
در این سخن اندرزگونه و عارفانه حضرت حافظ به ما می گوید هرآنچه که تا هم اکنون از نعمت های الهی از حاصل عمر رفته، نصیبمان شده است بهره ببر و از فرصت باقی مانده استفاده کن و افسوس عمر رفته را نخور و غم این را نخور که فلانی و فلانی چه دارند و من ندارم بلکه از هرآنچه که کسب شده و در اختیار می باشد استفاده کن و لذت ببر و پرونده اعمال را به نیکویی تکمیل کن زیرا که روزگار با تیغ سرنوشت از باقی مانده عمرمان بدون ریخت و پاش زمان و بدون توقف در حال تیغ زدن و کم نمودن عمرمان و گرفتن فرصت می باشد.

• منابع ها. تاریخ ادبیات ایران، ذبیح الله صفا، خلاصه ج. اول و دوم، انتشارات ققنوس، ۱۳۷۴
• تاریخ ادبیات ایران، ذبیح الله صفا، خلاصه ج. سوم، انتشارات بدیهه، ۱۳۷۴
• حسن بیگ روملو، �احسن التواریخ� ( ۲ جلد ) ، به تصحیح�عبدالحسین نوایی، بنگاه ترجمه و نشر کتاب، ۱۳۴۹. ( مصحح در پایان جلد اول شرح مفصل و سودمندی از فهرست لغات�ترکی�و�مغولی�رایج در متون فارسی از سده هفتم به بعد را نوشته است )
• فرهنگ فارسی، محمد معین، انتشارات امیر کبیر، تهران، ۱۳۷۵
• غلط ننویسیم، ابوالحسن نجفی، مرکز نشر دانشگاهی، تهران، ۱۳۸۶
• فرهنگ کوچک زبان پهلوی، دیوید نیل مکنزی، ترجمه مهشید فخرایی، پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی، تهران، ۱۳۷۹