ذوالقرنین

و متون دینی ؟ ذوالقرنین همان کورش پادشاه سرزمین پارس است. . . چون تنها او بود که شرق و غرب رو فتح کرد و دین او یکتا پرستی بود و خداوند متعال با او صحبت کرده . . .

منبع ، هزارو یک پرسش و پاسخ از علی ( ع ) .

کوروش کبیر سردودمان هخامنشی، داریوش بزرگ، خشایارشا، اسکندر مقدونی گزینه هایی هستند که جهت پیدا شدن ذوالقرنین واقعی درباره آنها بررسی هایی انجام شده، اما با توجه به اسناد و مدارک تاریخی و تطبیق آن با آیه های قرآن، تورات، و انجیل تنها کوروش کبیر است که موجه ترین دلایل را برای احراز این لقب دارا می باشد. شماری از فقهای معاصر شیعه نیز کوروش کبیر را ذوالقرنین می دانند. آیت الله طباطبایی، آیت الله مکارم شیرازی و آیت الله صانعی از معتقدان این نظر هستند.

سوره یس آمده ودر دنیای شهر قرآنی نامش دوست دار علی ( حضرت علی ) بود و خداوند علم الکتاب را به وی آموخت و روح الهی او را کامل فعال فرمود و اجازه نوشتن سرنوشت را به وی داد و . . .

محتویات [نمایش]
وجه تسمیه [ویرایش]
ریشه شناسی این نام اهمیت زیادی دارد" قرن" Corn بن اصلی ذو القرنین است. کرن در زبان فارسی بصورت قور ( قورکله ) - قور پشت - قعر - قورچ ( قوچ=گوسپند نر با شاخهای بزرگ ) و . . . به معنی شاخ و برآمدگی است اما در زبانهای اروپایی بیشتر به معنی تاج بکار می رود. در زبان عربی ( ذو ) یعنی صاحب یا دارنده و قرن ( Corn ) دو معنی دارد یکی به معنی تاج است و معنی دیگر یعنی شاخ و قرنین واژه ای است معرب قرنین یعنی دو شاخ که عربی شده از عبری "קרנים" ( قرنیم ) است. ذو قرنین بر روی هم یعنی تاج دوشاخ دار. دو شاخ علاوه بر معنی ظاهری یک مفهوم گسترده تر داشته است و عبارتی بوده است برای بیان قدرت و در عهد قدیم برای موجودی بکار می رفته است که کره زمین بر روی دو شاخ آن قرار داشته است. می توان از کلمه ذوالقرنین این استنباط را داشت که معنی آن: دارنده ی دو سرزمین پادشاهی و یا دارنده ی دو نژاد پادشاهی ( همان پارس و ماد ) است.
آشیل ( آیسیخولیوس ) تراژدی سرای برجسته ی یونانی می نویسد: پارس ها به خورشیدکوروش می گفتند و کوروش را برگرفته از واژه ی هور ( خور ) می داند. دیدگاه دیگر را سایس ( sayce ) در کتاب «the ancient empires of the east» : کوروش به زبان انزانی به چَم چوپان است.
نام کوروش ذو القرنین در روایات اسلامی به گونه های: کیرُش، کی ارش آمده و پادشاهی غیلمی ( ایلامی؟ ) به شمار آمده است.
مورخین سده های اسلامی : ابوالفرج بن عبری در مختصر الدول : کورُش، ابوریحان در آثار الباقیه بنا بر مدارک غربی نیز او را کورُش می نامد. مسعودی در مروج الذهب وی را کورُش، ابو جعفر محمد بن جریر طبری در تاریخ الرسل و الملوک او را کیرُش می نامد و لقب سپهبد بابل را به وی می دهد.
ابن اثیر در تاریخ کامل خود وی را کیرُش و حمزه ی اصفهانی در تاریخ سنن ملوک الارض و الانبیاء وی را کوروش می نامد و در ادامه بیان می دارد که: کی اردشیر را همان می دانند که اسرائیلیان گویند بهمن است و در اخبار آنان به کوروش تعبیر شده و ما می دانیم که حروف «واو» در برخی از گویش های مناطق و نواحی ایران نیز ( همچو لهجه های جنوبی ) گاهی به یاء دگرگون می شود، چنانکه خون را خین و دور را دیر گویند، و به همین دلیل کوروش نیز در نوشته های کهن ( کی رش، کی ارش ) نگاشته شده که گونه های درست آن است. [۲]
ذوالقرنین در قرآن [ویرایش]
داستان ذوالقرنین در قرآن در سوره کهف به این شرح آمده است:
و از تو در باره ذو القرنین می پرسند. بگو: برای شما از او چیزی می خوانم. ( ۸۳ ) ما او را در زمین مکانت دادیم و راه رسیدن به هر چیزی را به او نشان دادیم. ( ۸۴ ) او نیز راه را پی گرفت. ( ۸۵ ) تا به غروبگاه خورشید رسید. دید که در چشمه ای گِل آلود و سیاه غروب می کند و در آنجا مردمی یافت. گفتیم: ای ذو القرنین، می خواهی عقوبتشان کن و می خواهی با آنها به نیکی رفتار کن. ( ۸۶ ) گفت: اما هر کس که ستم کند ما عقوبتش خواهیم کرد. آن گاه او را نزد پروردگارش می برند تا او نیز به سختی عذابش کند. ( ۸۷ ) و اما هر کس که ایمان آورد و کارهای شایسته کند، اجری نیکو دارد. و در باره او فرمانهای آسان خواهیم راند. ( ۸۸ ) باز هم راه را پی گرفت. ( ۸۹ ) تا به مکان برآمدن آفتاب رسید. دید بر قومی طلوع می کند که غیر از پرتو آن برایشان هیچ پوششی قرار نداده ایم. ( ۹۰ ) چنین بود. و ما بر احوال او احاطه داریم. ( ۹۱ ) باز هم راه را پی گرفت. ( ۹۲ ) تا به میان دو کوه رسید. در پس آن دو کوه مردمی را دید که گویی هیچ سخنی را نمی فهمند. ( ۹۳ ) گفتند: ای ذو القرنین، یأجوج و مأجوج در زمین فساد می کنند. می خواهی خراجی بر خود مقرر کنیم تا تو میان ما و آنها سدی برآوری؟ ( ۹۴ ) گفت: آنچه پروردگار من مرا بدان توانایی داده است بهتر است. مرا به نیروی خویش مدد کنید، تا میان شما و آنها سدی برآورم. ( ۹۵ ) برای من تکه های آهن بیاورید. چون میان آن دو کوه انباشته شد، گفت: بدمید. تا آن آهن را بگداخت. و گفت: مس گداخته بیاورید تا بر آن ریزم. ( ۹۶ ) نه توانستند از آن بالا روند و نه در آن سوراخ کنند. ( ۹۷ ) گفت: این رحمتی بود از جانب پروردگار من و چون وعده پروردگار من در رسد، آن را زیر و زبر کند و وعده پروردگار من راست است. ( ۹۸ ) [۲]
ذوالقرنین در احادیث اسلامی [ویرایش]
در برخی احادیث اسلامی ذوالقرنین پیامبر و پادشاه خاور و باختر معرفی شده است. در کتاب نصایح چنین آمده است:
خداوند هیچ پیغمبری را پادشاهی نداد به جز چهار تن ( بعد از حضرت نوح ) : ذوالقرنین - که نامش کوروش بود - داود، سلیمان و یوسف؛ ذوالقرنین بر خاور و باختر حکومت کرد. . . [۳]
همچنین در احادیث اسلامی از مسجد ذوالقرنین نیز یاد شده است. مسجد و ساختمان بزرگی که درازای آن ۴۰۰ ذراع بوده، که در ساختمان آن از تخته های چوب و مس و الواح مسین استفاده شده است. درازای هر تخته چوب ۲۲۴ ذراع و فاصله دو دیوار ۲۰۰ ذراع و بلندی دیوارها ۲۲ ذراع گفته شده است. [۴] و مجلسی به نقل از ثعلبی محل ساخت سد ذوالقرنین را "پایان خاوری سرزمین ترک‏" خوانده است. [۵]
برداشتها از داستان ذوالقرنین [ویرایش]
از داستان ذوالقرنین در قرآن برداشتهای زیر شده است:
وجود داستان پیش از اسلام [ویرایش]
تعدادی از مردم مکه و مدینه از این داستان خبر داشته اند ک . . .