بیور

اگر میخوای اهمیت کاری که زبان پارسی در مقابله زبان عربی و مقاومتی که انجام داده رو بهتر درک کنی، یک مثال میزنم
مثال: فرض کن یک نفر، به یک آدم کش پول میده تا یک نفر دیگه رو بکشد، خوب بنظرت این آدم کش با تفنگ به کدام قسمت فرد مورد نظر باید شلیک کند، تا شخص کشته شود؟؟؟ به قلب و یا مغز آن طرف ، یعنی اگر آدم کش به دست و یا پای آن فرد شلیک کند، اتفاقی نمیافتد!!! و شخص کشته نمیشود
خلاصه در این مثالی که زدم، زبان عربی مانند آن آدم کش به سمت مغز یا قلب فرد مورد نظر شلیک کرد و هجوم آورد، اما موفق به کشتن و نابود کردن زبان فارسی نشد و زبان فارسی با اینکه زخم خورده ولی هنوز سر پاست و در آینده هم وضع بهتری پیدا میکند

• منابع ها. تاریخ ادبیات ایران، ذبیح الله صفا، خلاصه ج. اول و دوم، انتشارات ققنوس، ۱۳۷۴
• تاریخ ادبیات ایران، ذبیح الله صفا، خلاصه ج. سوم، انتشارات بدیهه، ۱۳۷۴
• حسن بیگ روملو، �احسن التواریخ� ( ۲ جلد ) ، به تصحیح�عبدالحسین نوایی، بنگاه ترجمه و نشر کتاب، ۱۳۴۹. ( مصحح در پایان جلد اول شرح مفصل و سودمندی از فهرست لغات�ترکی�و�مغولی�رایج در متون فارسی از سده هفتم به بعد را نوشته است )
• فرهنگ فارسی، محمد معین، انتشارات امیر کبیر، تهران، ۱۳۷۵
• غلط ننویسیم، ابوالحسن نجفی، مرکز نشر دانشگاهی، تهران، ۱۳۸۶
• فرهنگ کوچک زبان پهلوی، دیوید نیل مکنزی، ترجمه مهشید فخرایی، پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی، تهران، ۱۳۷۹

هستند که با پارسیگ و پهلوانیک خواندن این زبان سعی شده هویت جعلی پارسی رو حفظ کنند، پارس اسم سرزمین بوده و زبان و قومی نیست، پادشاه پارس که تا عراق کنونی گسترده بوده بوگدات بلوچ بوده به عربی بغداد تا به دروغگویی وجعل ادامه میدید در خماری معنی و ترجمه ی این کلمات بمانید، مردم موجود در این جغرافیا یا مهاجر اریانا هستند یا غفقاز ویا پهلوان بلوچ پهلوان صفتی بوده برای بلوچ بل اوچ بل روچ همزاد خورشید، خدای جنگ، تنومند.