بهارستان

/bahArestAn/

پیشنهاد کاربران

بهارستان یا روضة الاخیار و تحفة الابرار کتابی منثور ( به زبان بیان عادی، و نه شعر و نظم ) ، اما آمیخته به نظم و شعر، از عبدالرحمن جامی است که بخش هایی از آن را به سبک و سیاق گلستان سعدی نگاشته است. این کتاب، دارای هشت بخش یا فصل با نام روضه، یک مقدمه و یک خاتمه است. در آغاز کتاب، جامی می گوید که از آنجا که فرزندش مشغول آموختن و تحصیل است، او این کتاب را برای وی می نگارد. در مقایسه با گلستان سعدی، بهارستان دارای نظم و شعر بیشتری است.
...
[مشاهده متن کامل]

هشت روضهٔ بهارستان جامی در معانی و موضوعات گوناگون هستند:
• روضه اول: در ذکر مشایخ صوفیه و اسرار احوال آنان
• روضه دوم: متضمن حِکَم و مواعظ و حکایت، مناسب مقام
• روضه سوم: دربارهٔ اسرار حکومت و حکایات شاهان
• روضه چهارم: دربارهٔ بخشش و بخشندگان
• روضه پنجم: در تقریر حال عشق و عاشقان
• روضه ششم: حاوی مطایبات و لطایف و ظرایف
• روضه هفتم: در شعر و بیان حال شاعران
• روضه هشتم: در حکایتی چند از زبان احوال حیوانات و جانوران
بهارستان مشتمل بر نکات، مطالب و توصیه های اخلاقی و دستورها و نصایحی دربارهٔ زندگی است و در جای مناسب، حسب معنا و محتوا، از شعر و نظم در آن استفاده گردیده است. در بهارستان جامی از شعر برای زیبایی متن استفاده شده است. شمار اشعار در بهارستان ۴۶۹ بیت است که ۱۶ بیت آن به عربی و همهٔ ابیات، به جز ۱۳۶ بیت در روضهٔ هفتم که شرح احوال یا زندگینامهٔ شاعران است، سرودهٔ خودِ جامی است. او در اینباره می سراید:
کتاب بهارستان، دارای نثری ساده و مسجع است. جامی در تألیف بهارستان، از آیات قرآن، احادیث و روایات مذهبی نیز به شیوهٔ استفاده از آرایهٔ تضمین بهره برده است.
نسخه های کتاب بهارستان جامی، کم یاب نیست و این کتاب، بارها به چاپ رسیده است. یکی از چاپ های مشهور این اثر، نسخهٔ چاپ شهر وین است که در سال ۱۸۴۶ میلادی انتشار یافته و در تهران نیز، در سال ۱۳۴۰ هجری شمسی، از روی آن به شیوهٔ چاپ عکسی افستی رونوشت برداری به عمل آمده است.

بهارستان
منابع• https://fa.wikipedia.org/wiki/بهارستان_(کتاب)
یعنی مثلا گلستان یعنی جایی پر از گل
بهارستان نام روستایی زیبا از توابع شهرستان سبزوار است.