در پاسخ به کاربر گرامی " ایرزاد ایرزادی":
پیشوندِ "وی" در زبانِ پارسیِ باستان - میانه و اوستایی، و پیشوندِ "گُ - " در پارسیِ نو همکارکرد با پیشوندهایِ زیر از زبانِ آلمانی هستند:
1 - auseinander
نکته: برای نمونه بارتولومه در زیرواژه یِ "کَر:kar" با بُن " چَرَ"، آن را در همراهی با پیشوندِ "وی - " برابر با "auseinandersetzen" دانسته است که همان "ویچاردن" ( پارسیِ میانه ) و "گُزاردَن" ( پارسیِ نو ) است.
... [مشاهده متن کامل]
2 - weg
نکته: پیشوندهایِ"auseinander" و "weg"همکاکرد با پیشوندهایِ " جُد ( ا ) ، وا، دور" نیز هستند.
3 - fort
نکته: برای نمونه "ویستردن/گُستردن"
نکته:پیشوند " fort" در آلمانی همکارکرد با پیشوند " فَر ( ا ) " نیز هست.
4 - zer
نکته: پیشوندِ "وی/گُ" در پارسی همکاکردیِ بسیار نزدیکی با پیشوند "zer" دارد. افزون بر آن درجاهایی پیشوندِ دوتاییِ "فروگُ - " نیز می تواند با این پیشوندِ آلمانی همکارکرد باشد؛ ولی باید دانست که هیچ پیشوندی در پارسی به اندازه یِ " وی/گُ" به پیشوندِ آلمانیِ "zer" نزدیک نیست.
وی وَپ، وی کَن = zerstoeren
وی. مرَد = zermuerben
. . . . . .
پَسگشت:
روبرگِ278 از نبیگ "واژه نامه یِ پارسیِ باستان" ( رودیگر اشمیت )
پیشوندِ "وی" در زبانِ پارسیِ باستان - میانه و اوستایی، و پیشوندِ "گُ - " در پارسیِ نو همکارکرد با پیشوندهایِ زیر از زبانِ آلمانی هستند:
نکته: برای نمونه بارتولومه در زیرواژه یِ "کَر:kar" با بُن " چَرَ"، آن را در همراهی با پیشوندِ "وی - " برابر با "auseinandersetzen" دانسته است که همان "ویچاردن" ( پارسیِ میانه ) و "گُزاردَن" ( پارسیِ نو ) است.
... [مشاهده متن کامل]
نکته: پیشوندهایِ"auseinander" و "weg"همکاکرد با پیشوندهایِ " جُد ( ا ) ، وا، دور" نیز هستند.
نکته: برای نمونه "ویستردن/گُستردن"
نکته:پیشوند " fort" در آلمانی همکارکرد با پیشوند " فَر ( ا ) " نیز هست.
نکته: پیشوندِ "وی/گُ" در پارسی همکاکردیِ بسیار نزدیکی با پیشوند "zer" دارد. افزون بر آن درجاهایی پیشوندِ دوتاییِ "فروگُ - " نیز می تواند با این پیشوندِ آلمانی همکارکرد باشد؛ ولی باید دانست که هیچ پیشوندی در پارسی به اندازه یِ " وی/گُ" به پیشوندِ آلمانیِ "zer" نزدیک نیست.
وی وَپ، وی کَن = zerstoeren
وی. مرَد = zermuerben
. . . . . .
پَسگشت:
روبرگِ278 از نبیگ "واژه نامه یِ پارسیِ باستان" ( رودیگر اشمیت )
- zer : پیشوند همتراز با " وَر - " پارسی مانند : وَرافتادن
( شاید zer با " جِرّ " همریشه باشد !!! )
stoer : سِتَر پارسی مانند گستردن ، ستاره و سِتر ( اربیده ، اربی شده ) مانند : سَتّار ، مستور ، استتار ، مستتر ، . . .
... [مشاهده متن کامل]
en - : پایانه ی کارواژه ساز ، همتراز - اَن در پارسی ، مانند :
رفتن ( رَف - ت - اَن : ت نشانه ی زمان گزشته است )
پیشنهاد : وَرِستَردَن
پیشنهادِ واژه :
"گُواپیدن" به معنایِ " تخریب کردن، ویران کردن، از بین بردن و. . . "
" گُواپیدن/گُواپ - " برآمده از پیشوندِ " گُ/وی" به همراهِ بنواژه یِ " واپیدن" است که این نیز خود از ریشه یِ اوستاییِ کهنِ " وَپ:vap" است که کُنونه یِ ( =Praesens ) آن، " واپَ:vāpa" بوده است. این کُنونه اگر بدستِ ما می رسید، به ریختِ " واپ" درمی آمد. پس بُنواژه یِ ( =مصدرِ ) آن " واپیدن/واپ - " می شود و از آنجایی که " وَپ/واپَ" در اوستایی تنها با پیشوندِ " وی" آمده و همچنین می دانیم که پیشوندِ " وی" در پارسیِ نوین به ریختِ " گُ" درآمده است، واژه یِ " گُواپیدن/گُواپ - " را خواهیم داشت.
... [مشاهده متن کامل]
نکته: " وَپ" به همراهِ پیشوندِ " وی" در اوستایی برابر با " disicere /disiciō" ( لاتین ) و " verwuesten، zerstoeren" ( آلمانی ) است که در اینجا نیز کارکردِ یکسانِ میان دو پیشوندِ " وی/گُ" و پیشوندِ اروپایی" dis" بازنموده می شود.
نکته: ریشه اوستایی - سانسکریت " وَپ" به معنایِ " اَفکندن، انداختن، پرت کردن" بوده است که در اوستایی تنها با پیشوندِ " وی" آمده است و به معنایِ " تخریب کردن، ویران کردن، از بین بردن " می باشد و برابر با " وییاپانینیتن" و " تَپاه اَپی کرتَن" در زبانِ پارسیِ میانه می باشد.
نکته:" وی. واپ" ( اوستایی ) و " وییاپانینیتن" ( پارسیِ میانه ) هیچ پیوندِ ریشه ای با یکدیگر ندارند. ( بنابر دیدگاه ک. بارتولومه ) .
نکته:به گمان من بهترین پیشوند در زبانِ پارسی برایِ " ازمیان بردن، خراب کردن، ویران کردن" ، بکارگیریِ پیشوندِ " وی/گُ" می باشد. این را به روشنی می توان در زبانهایِ اوستایی و پارسیِ میانه دید.
نکته:" وی. واپ " در یَشتِ اوستا ( Yt. 32. 10 ) جایی که سخن از " ویرانی و نابودیِ چراگاهها" است، بکاررفته است.
. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
پَسگشت:
ستون 1346 از نبیگِ " فرهنگنامه زبان ایرانی کهن" ( کریستین بارتولومه )
"گُواپیدن" به معنایِ " تخریب کردن، ویران کردن، از بین بردن و. . . "
" گُواپیدن/گُواپ - " برآمده از پیشوندِ " گُ/وی" به همراهِ بنواژه یِ " واپیدن" است که این نیز خود از ریشه یِ اوستاییِ کهنِ " وَپ:vap" است که کُنونه یِ ( =Praesens ) آن، " واپَ:vāpa" بوده است. این کُنونه اگر بدستِ ما می رسید، به ریختِ " واپ" درمی آمد. پس بُنواژه یِ ( =مصدرِ ) آن " واپیدن/واپ - " می شود و از آنجایی که " وَپ/واپَ" در اوستایی تنها با پیشوندِ " وی" آمده و همچنین می دانیم که پیشوندِ " وی" در پارسیِ نوین به ریختِ " گُ" درآمده است، واژه یِ " گُواپیدن/گُواپ - " را خواهیم داشت.
... [مشاهده متن کامل]
نکته: " وَپ" به همراهِ پیشوندِ " وی" در اوستایی برابر با " disicere /disiciō" ( لاتین ) و " verwuesten، zerstoeren" ( آلمانی ) است که در اینجا نیز کارکردِ یکسانِ میان دو پیشوندِ " وی/گُ" و پیشوندِ اروپایی" dis" بازنموده می شود.
نکته: ریشه اوستایی - سانسکریت " وَپ" به معنایِ " اَفکندن، انداختن، پرت کردن" بوده است که در اوستایی تنها با پیشوندِ " وی" آمده است و به معنایِ " تخریب کردن، ویران کردن، از بین بردن " می باشد و برابر با " وییاپانینیتن" و " تَپاه اَپی کرتَن" در زبانِ پارسیِ میانه می باشد.
نکته:" وی. واپ" ( اوستایی ) و " وییاپانینیتن" ( پارسیِ میانه ) هیچ پیوندِ ریشه ای با یکدیگر ندارند. ( بنابر دیدگاه ک. بارتولومه ) .
نکته:به گمان من بهترین پیشوند در زبانِ پارسی برایِ " ازمیان بردن، خراب کردن، ویران کردن" ، بکارگیریِ پیشوندِ " وی/گُ" می باشد. این را به روشنی می توان در زبانهایِ اوستایی و پارسیِ میانه دید.
نکته:" وی. واپ " در یَشتِ اوستا ( Yt. 32. 10 ) جایی که سخن از " ویرانی و نابودیِ چراگاهها" است، بکاررفته است.
. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
پَسگشت:
ستون 1346 از نبیگِ " فرهنگنامه زبان ایرانی کهن" ( کریستین بارتولومه )
