wheeler method

روش ویلر یک تکنیک استاندارد در مهندسی برق برای اندازه گیری بازده تشعشعی ( Radiation Efficiency ) آنتن های کوچک است. در این روش، امپدانس آنتن در دو حالت اندازه گیری می شود: یک بار در فضای آزاد و یک بار در حالی که آنتن درون یک کلاهک فلزی ( cap ) قرار گرفته است. با مقایسه ی این دو اندازه گیری، تلفات اهمی از تلفات تشعشعی جدا شده و بازده آنتن محاسبه می شود. این روش به دلیل زمان اندازه گیری کوتاه شناخته می شود، اما گاهی با چالش هایی مانند افت های ناگهانی در نتایج به دلیل رفتار تشدیدگر همراه است. بار معنایی آن فنی، تخصصی، و مهندسی است.